Week in beeld | 111

De week die gepasseerd is was niet perse een heel speciale, maar de algemene mood was wel goed. Ik genoot van kleine gelukjes en ik voel mezelf ook iedere week weer wat meer tot leven komen, wat een heel fijn gevoel is. Aan het einde van de week zag ik ook mijn beste vriendin terug en we gingen samen lunchen, en verder was het een heel doodnormale week. Zo heb ik ze het liefst. Er werd wel heel wat gelezen weer.

Het was op zich geen wilde start van de week want ik werkte van negen uur tot vier uur. Aangezien ik vrij veel om handen had en ik graag op mijn werk ben, vliegt dat voorbij. Ik was zelfs nog bezig met iets toen het voor mij tijd was om naar huis te gaan dat ik het eerst heb afgewerkt en ik eigenlijk een klein halfuurtje langer ben gebleven. Geheel uit eigen wil welteverstaan. Ik deed daarna nog boodschappen op het werk en daarna nam ik de bus naar huis. Ik had die ochtend niet zoveel zin om met de step te gaan, en gezien ik toch maar tot vier uur moest werken was het ook niet zo heel erg want dan rijden de bussen nog vrij regelmatig. ‘s Avonds deed ik denk ik niet veel speciaals meer, ik was zelfs vergeten dat Een Echte Job die avond was en heb niet gekeken.

De dag erna was ik vrij, want das mijn vaste vrije dag als er niks speciaals is. Ik las wat in mijn boek, schreef een paar dingen voor mijn blog en ‘s avonds kookte ik. Voor het eerst in een hele lange tijd heb ik nog eens Chicken Tonight gemaakt. Normaal doe ik dat met kipstukjes, maar deze van Garden Gourmet waren op en ik vind die van de Vegetarische Slager niet zo lekker dus het is normale kip geworden. Aangezien ik flexitarïer ben is dat voor mij geen ramp. Het was ook voor het eerst in een hele lange tijd dat ik echt rustig en op mijn gemak aan het koken was, heb ik al heel lang niet gevoeld. Het resultaat was ook dat ik heel lekker avondeten had, want ik heb er mijn tijd voor genomen. Ook nooit gedacht dat ik zo content kon zijn met nieuwe messen, want vorige week heb ik naast mijn trolley ook nieuwe messen besteld, want onze messen zijn echt bot. En nu gaat groentjes snijden weer heel gemakkelijk dus.

Woensdag was het terug tijd voor het werk, ik werkte van acht tot twee omdat ik in de namiddag nog met een afspraak zat. Kleine confession van mijn kant (als ik wil dat het bespreekbaar wordt dan zal ik daar zelf ook iets aan moeten doen). Door mijn mentale gezondheid is mijn gebit niet in vrij goeie staat. En daar ben ik dit jaar al een tijdje mee aan de slag. De basiszorg is gebeurd, de rest gebeurt door specialisten. Er rust veel taboe op zelfzorg wanneer je slecht in je vel zit. Maar door het onder de doofpot te stoppen, wordt dat ook niet minder. Ik ga er geen uitgebreide artikels over schrijven, maar ik ben er wel mee bezig. Doordat ik zo’n korte shift had vloog het vrij snel om, maar ik moest een trein halen dus ik ben toen het tijd was echt direct doorgegaan. Uiteraard eerst iedereen een fijne werkdag gewenst verder, maar ik had wel haast. Gelukkig is alles vlotjes verlopen en zat ik ook met een gerust hart op de trein. Voor ik langsging bij de specialist bracht ik ook eventjes een bibliotheek boek weg, want dat had ik nog liggen. Maar ik werkte voordien niet in mijn eigen stad, en het boek was ook uit de bibliotheek in die stad. Kleine boete gehad, maar het viel goed mee. Ik had veel erger verwacht. In de avond bestelde ik frietjes, want ik had gerekend dat mijn Chicken Tonight goed zou zijn voor twee keer tafelen, maar dat was niet zo. Klein inschattingsfoutje. Al bij al een goede dag. De specialiste en haar assistente waren ook enorm begripvol en vooral dat heeft me heel veel deugd gedaan.

Donderdag werkte ik van twaalf uur tot acht uur, dus daar kan ik niet heel veel speciaals over vertellen. Het was geen speciale shift, wel vloog de tijd weer om. Soms heb ik het gevoel dat ik twee keer met mijn ogen knipper en mijn shift voorbij is. Voor vrijdag hetzelfde, want ik werkte dezelfde uren. Tegen het einde van de week werd het zoals beloofd iets warmer, en daar was deze kiddo enorm blij mee. Ik denk dat het vrijdag was dat ik een voet buiten de deur zette en werd verwelkomd door het zonnetje. Zalig. Om te zeggen dat de lente op komst is, is het nog wat vroeg. Maar een mens mag dromen toch?

Deze week was mijn vrije dag op zaterdag, wat een gek gevoel was. Wel een fijn gevoel. Ik stond vrij moe op maar ik had afgesproken met een vriendin dus ik heb er gewoon een extra koffie bij gepakt. Dat dekt uiteraard niet alle lading, maar een mens moet er nu eenmaal het beste van maken. Er was ook behoorlijk wat pijn aanwezig, de hele week. Ik gaf mijn koffie een extra smaakje met vanille siroop, en later op de dag vertrok ik naar de stad. Mijn beste vriendin had geen hele dag de tijd helaas, maar het was wel gezellig voor de tijd dat we elkaar gezien hebben. Ze heeft me een nieuw adresje getoond en de pasta was enorm lekker. Na een heleboel kwebbelen en bijbabbelen wilde ik nog eventjes kort in de boekhandel binnen springen. De eindstand was een nieuw boek mee naar huis. Dat was niet The School of Good and Evil, die heb ik al een tijdje in huis. Ik ben er wel in begonnen zaterdag. Tot nu toe een heel vermakelijk boek.

De week eindigt met een werkdag, want zondag moest ik wel werken. Ik werkte van 10 tot 8, wat een vrij lange dag is en zeker als je weet dat we een van de weinige winkels zijn die een hele dag open zijn. Dus het was een hele drukke werkdag. Ik heb ook liever zo dan die dagen waarop er geen kat komt, want dan heb je heel weinig om handen. Al moet ik ook wel zeggen dat ik blij was toen de deur van de winkel op slot was, het was mooi geweest. Ik had ‘s morgen voor werk ook nog eventjes gelezen en na werk kookte ik en schreef ik dit weekoverzichtje. Ik blog al jaren, maar een goede blogplanning heeft nog nooit echt in mijn woordenboek gestaan zoals je ziet.

Hoe was jouw week?

Week in beeld | 110

Goh, ik denk dat ik nog nooit zo weinig foto’s heb gemaakt als nu. Alhoewel. Het was ook geen speciale week en ik vergeet het ook soms omdat ik twee maanden geen weekoverzichtjes heb gemaakt. Het was wel een hele fijne week en hij eindigde met ik die mezelf op nieuwe boeken trakteerde. Altijd goed. Dus verwacht je niet aan een supersonisch overzichtje met wilde avonturen.

Doordat er een collega verlof had was ik maandag nog thuis, maar ik werkte dinsdag in de plaats. Het gaf iets nostalgisch want dat was vroeger altijd mijn vrije dag. Ik kan me eigenlijk niet herinneren dat ik iets speciaals heb gedaan, buiten wat rusten en lezen. En ‘s avonds kwam ‘Een Echte Job’ weer op televisie. Dat is een programma waar vijf bekende Vlamingen een paar weken stage gaan lopen in het ziekenhuis. Ik kijk er elk jaar naar uit. Dinsdag startte de dag met mooie kleurtjes in de lucht en had ik een hele korte werkdag. Niet zo kort als vorige week zaterdag, maar toch. Ik werkte van acht uur tot drie uur, dus dan ben ik vroeg vrij. Na het werk deed ik boodschappen op mijn werk en liet ik een nieuw beschermglas op mijn telefoon leggen, en de vrouw in de winkel herkende me van op mijn eigen werk. Ik begin bekend te worden precies.

Ik kwam ook toevallig mijn beste vriendin tegen en we hebben een halfuur staan babbelen. Ze moest in de boekhandel zijn en ik ben meegegaan tot daar maar ik ben niet binnen geweest en ik heb dus ook geen boeken gekocht. Nee, ik ben niet ziek. Alles gaat goed haha. In de namiddag at ik, en genoot ik van rode kiwi’s. Ik vind die heel erg lekker en ik heb ondertussen ontdekt dat we die dus ook verkopen op het werk. Goed om te weten. Qua smaak zitten ze tussen de groene en de gele variant in, dus precies goed voor mij. Ik deed niks speciaals meer, niet dat ik me kan herinneren.

Woensdag moest ik een hele dag werken, dat was ook de langste dag deze week. Ik werkte van tien tot acht. Dus over woensdag valt er niet zoveel te vertellen. Donderdag werkte ik van acht tot zes, wat ook voorbij vloog. Eigenlijk vliegen alle dagen voorbij op mijn werk want ik ben er heel graag. Toen ik aan het werk was is mijn nieuwe trolley geleverd, en mijn ouders hadden hem in elkaar gezet voor me wat ik super lief vond. Dus ik was heel blij toen ik hem zag staan toen ik thuis kwam. Vrijdag en zaterdag waren allebei werkdagen, waarop er niet veel speciaals gebeurde. Vrijdag kwam wel mijn pakketje van Etsy aan, met een nieuwe watch strap. Ik heb in december een Apple Watch gekocht en nu heb ik ook een bandje dat bij mij past. De tekst bij de bloemen is ‘Keep Growing’ wat uiteraard verwijst naar mijn healing process. De Etsy verkoopster had een nieuwe tint uitgeprobeerd en die kreeg ik gratis opgestuurd. Ik heb zelf de roze strap besteld en die hangt nu ook aan mijn horloge.

Zondag had ik geen plannen, maar het was sommige dagen wel druk geweest en zaterdag was wel echt de topper. Ik heb geen klagen daarover, want we werken samen om het tot een goed einde te brengen. Ik hou van mijn collega’s om me heen, maar die prikkels zorgen er wel voor dat ik in het weekend of op mijn vrije dag mijn hoofd ergens moet zien leeg te maken. Ik ben in mijn eentje de stad in getrokken en ondanks dat het solden waren viel het goed mee qua drukte. Ik kwam thuis met nieuwe fietslampjes, nieuwe sokken en uiteraard boeken. De dedication van dinsdag heeft niet lang geduurd zoals je ziet. Ik heb ook een boekhandel herontdekt dus er is nu nog meer gevaar. ‘s Avonds las ik mijn huidige boek uit en begon ik in ‘The Pieces of Me’ die ik dezelfde dag kocht. Normaal staan boeken altijd een eeuwigheid in mijn kast dus ik weet ook niet wat er scheelt met mij. Al bij al had ik een hele fijne week, maar na het boek shoppen had ik gene energie meer om dit overzichtje te schrijven. Daarmee dat het zo laat is.

Hoe was jouw week?

Week in beeld | 109

Gelukkig was deze week iets rustiger. De eerste week van het jaar was gevuld met allerlei leuke dingen, maar dat is ook vermoeiend. Bovendien ging het mentaal ook een heel stuk beter. Tot het einde van de week dan, want mijn trauma werd serieus getriggerd. Maar ondertussen ben ik weer tot rust gekomen. Los van werken was het geen hele wilde week, maar dat hoort er ook bij en is zeker welkom na alle drukke weken van december.

De week begon met werk, ik reed als enige dag deze week ook met de step want de rest van de week was het serieus aan het waaien. Ik was er ook de hele dag van overtuigd dat ik tot zeven uur moest werken. Tot ik op de planning keek op mijn horloge en besefte dat ik maar tot zes moest werken. Wat wel een leuke verrassing was natuurlijk. Ik hou van mijn werk en ik ben er zeker graag, maar dit is altijd een leuke meevaller. Het was verder ook geen echt speciale dag, Voor ik het wist stond ik weer op mijn step naar huis. In de avond heb ik niet veel meer gedaan, ik denk wel dat ik mijn boek heb uitgelezen maar not sure. Ik deed rustig aan want dinsdag was mijn vrije dag.

Van mijn vrije dag herinner ik me eigenlijk niet zoveel meer, behalve dat ik twee pakketjes ging ophalen en ik was in de buurt van mijn werk dus ik deed ook gelijk boodschappen. Tijdens het boodschappen doen deed ik een babbeltje met mijn collega’s en vergat uiteraard een van de dingen die ik ‘s avonds nodig had. Gelukkig had ik nog een doosje tomato frito staan in de kast dus mijn probleem was opgelost. Ik ben echt een held soms haha. In mijn twee pakketjes zaten een boek over tarot en spiritualiteit en scrunchies. Ik denk dat die scrunchies een nieuwe gevaarlijke obsessie kunnen gaan worden dus ik hou nu al mijn hart vast. Verder maakte ik mijn avondeten klaar, ik maakt tomaat mascarponesaus klaar en ik doe er ook altijd paprika bij. En ik deed er vegetarische kipstukjes bij. Ik heb dit afgelopen jaar eens klaargemaakt en het werd meteen een van mijn nieuwe favoriete dingen om te eten. Er is kaas in gemoeid, dus het kon eigenlijk bijna niet anders. Mijn innerlijke kind werd ook heel blij want ik had diertjespasta gekocht in plaats van normale pasta.

Woensdag was de langste dag van de week, ik werkte van tien uur tot acht uur. Het is wel de dag waarop ik het meest gelachen heb tijdens het aanvullen, dus daar kijk ik met veel plezier op terug. Er was ook een plezier coach op werk voor twee dagen, maar gezien dinsdag mijn vrije dag was, was mijn beurt pas woensdag. Het was een heel deugddoend gesprek en eigenlijk heb ik nog meer dan voordien beseft hoe blij ik ben dat ik werk waar ik nu werk. Ik ben ook met een enorm grote glimlach terug aan het werk gegaan erna. Verder vloog de dag om en deed ik eigenlijk niks speciaals meer.

En toen brak donderdag alweer aan. Ik moest al beginnen om acht uur, maar nu ik terug in eigen stad werk betekent dat ook dat ik niet meer afhankelijk ben van de trein. Door de storm was het ook heel rustig in de winkel, wat ook wel aangenaam is. De eindejaarsperiode is vrij druk altijd, maar voor mij nog meer want ik veranderde toen van werk. Dat heb ik uiteraard aan mezelf te danken, maar ik heb er geen spijt van. Ik werkte tot zes uur en in de avond at ik en las ik mijn boek. Zoals ik al zei, geen wilde dagen hier. De bus stopte ook op een andere plek dan normaal waardoor ik hem bijna mistte in het naar huis gaan. Er hing ook geen blad of iets, en daar heb ik echt een hekel aan. Maar goed, dat was zowaar mijn enige irritatie die dag dus het was een goede dag.

Vrijdag was weer een langere dag, maar we hadden levering dus dan heb je altijd je handen vol. Deze week stond mijn Alpro in promotie dus ik was heel blij daarmee en ik heb ook direct vier potten ingeslagen. Waar een 25-jarige allemaal blij van kan worden. Ik werkte tot acht uur, en daarna ging ik op mijn sokken naar beneden want ik had iets besteld als avondeten. Ik had zin in frietjes en die hadden we niet in huis. Althans, die hadden we wel maar frietjes van de frituur zijn anders. Vrijdagochtend was ik ook aan het knuffelen met de vogel die ook niet van mijn schoot weg wou. Helaas voor hem moest baasje werken om elf uur. Ondertussen heeft hij het me al vergeven hoor, gelukkig.

Zaterdag was een hele korte werkdag en ook de laatste deze week. Ik werkte maar vier uurtjes, maar helaas is dit ook de dag waarop mijn trauma serieus getriggerd werd. Voor de privacy deel ik liever niet wat er gebeurd is, alleen weet ik nu nog meer dan anders dat ik me heel gelukkig mag prijzen met mijn collega’s om me heen want die waren wel echt mijn helden op het moeilijkste moment. Ik was om twaalf uur klaar, deed een paar kleine aankopen en ging naar huis. Door een shiftwissel heb ik ook verlengd weekend, maar ik was nog aan het bekomen en ik had eigenlijk niet veel zin om te schrijven. Daarmee ook dat mijn weekoverzichtje later is. Om mezelf wat comfort te gunnen bestelde ik Bubble Tea, deze keer met chocolade en met aardbei bubbels. Ik had gedacht dat dit mijn nieuwe favoriete combinatie ging worden, maar de aardbei wint nog steeds voorlopig. Het was wel lekker, dus dat telt. Tegelijkertijd heb ik ook een beker besteld voor mijn zus, dus die was ook heel blij.

Zondag was het rustdag, ik had niks gepland en ik had eigenlijk gepland om de hele dag te lezen. Zoals dat gaat, gebeurde dat niet. Ik heb eigenlijk geheel onverwachts nog opgeruimd. Er is een hoek in mijn kamer die ik leeg wilde maken omdat ik graag een trolley wilde van IKEA om mijn boeken in te zetten. Ik heb de afgelopen weken supermarktgewijs nog kunnen puzzelen met nieuwe boeken, maar nu zit hij echt vol. Omdat ik geen plek heb voor een tweede kast, wordt dit de voorlopige oplossing. Ik was nog altijd een beetje in angst door zaterdag, dus ik vond het knap dat ik nog heb opgeruimd want normaal is dat iets waar ik me niet toe kan zetten als het mentaal minder gaat. Na de opruimsessie heb ik ook meteen hem besteld, hij komt donderdag. Dus ik kan weer uitkijken naar nieuwe ruimte voor boeken. Ik heb uiteraard mijn e-reader met heel veel e-books maar niks verslaat een fysiek boek op schoot hebben. Voor mocht je benieuwd zijn, dit is de trolley die ik heb besteld. No spon, gewoon heel enthousiast. Voorvreugde is de beste vreugde. Verder stak ik mijn Zwitsal kaarsje aan, en las ik weer een stukje. Het lezen gaat moeizaam, maar ik geniet er wel van. En zo kwam er een einde aan mijn week.

Week in beeld | 108

Ik had beloofd om in het nieuwe jaar weer met weekoverzichtjes te beginnen, ik vind het zelf ook altijd leuk om die te hebben. Het is van oktober geleden dus de gewoonte moet er wel terug in raken, maar ik leef ook iets meer in het moment waardoor ik soms vergeet om foto’s te maken. De eerste week van het jaar was eigenlijk een prima week, alleen kreeg ik meteen een verkoudheid en dat bovenop mijn normale pijn en vermoeidheid was pittig soms. En ik heb vorig jaar ook covid gehad, en sindsdien is geen enkele verkoudheid meer dezelfde. Er waren ook leuke dingen zoals het schaatsen en we sloten de week af met een escape room.

Normaal is het traditie dat we met de jaarwissel vuurwerk gaan kijken, maar door de wind ging het dit jaar niet door. Dus ik lag eigenlijk vrij vroeg in mijn bed, en de eerste dag van het jaar was ook een werkdag. De winkel waar ik nu werk is net zoals mijn vorig werk elke dag een hele dag open. Maar tijdens de feestdagen zijn we wel korter open. Mijn eerste werkdag van dit jaar was tot 18u, maar het was heel druk dus daardoor ging hij nog heel snel om. Ik ging ‘s avonds met de trein om de jaarwisseling te vieren bij een vriend van me, maar we hadden allebei gewerkt en waren allebei moe dus het was heel rustig.

Maandag startte de dag rustig met een koffietje en ontbijtje, want ik had enkel de late shift die dag. Het plan was om terug te keren met de trein, maar die werd afgeschaft. Dus ik ben in een taxi moeten springen, of ik zou echt gruwelijk veel te laat komen op werk en daar hou ik niet van. Verder was het een heel normale werkdag, er is niet veel geks gebeurd. Ik werkte tot 20u, en daarna ging ik naar huis met mijn step en na het eten las ik verder in ‘The Love Hypothesis’ van Ali Hazelwood. Hij was toen bijna uitgelezen, maar hij telt niet mee als gelezen boek in het nieuwe jaar omdat ik meer dan de helft vorig jaar heb gelezen. Zo eerlijk ben ik wel.

Mijn nieuwe vaste vrije dag is nu de dinsdag, het was een kort nachtje. Er zijn veel veranderingen geweest de laatste maanden. Voor de goeie zaak, maar het heeft me veel energie gekost. Ook het harde werk om dingen te veranderen. Ik was ook wat in paniek maar het meeste is opgelost nu. Dinsdagochtend bracht ik eerst mijn boeken weg naar de bibliotheek en -hou je vast- kwam ik zonder boeken naar huis. De reden daarvoor is omdat ik eigenlijk bijna alleen maar eigen boeken lees. En ze liggen vaak drie weken stof te vangen. Dat levert mij stress op, maar ook zijn er mensen die die boeken wel graag willen lezen. Ik heb ondertussen mijn abonnement op Kobo terug geactiveerd en binnenkort ga ik een oplossing voorzien voor mijn te kleine boekenkast. Dus nee, ik stop zeker niet met lezen. Wel met naar de bib te gaan.

In de namiddag gingen mijn zus en ik schaatsen! Ik had het beloofd en ik keek er ook naar uit. De afgelopen twee jaar was het moeilijker door de pandemie, dus ik keek er extra naar uit. We hebben een uurtje geschaatst en het was heel erg leuk. Ik was verbaasd over het feit dat ik het nog kon en niet eerst een eeuwigheid aan de boord moest staan schuifelen voor het lukte. We gingen daarna nog eventjes rond de kerstmarkt, ik kocht een nieuwe trui in de stad en we konden een serieuze korting scoren. In de H&M was het koppelverkoop waardoor zowel mijn zus als ik een nieuwe trui hadden, maar ik had nog een extra korting waar ik niet van wist waardoor we twee truien hadden voor misschien tien of elf euro. Ik shop vooral op Vinted, maar heel af en toe gun ik mezelf iets uit de winkel. We aten ook in de stad bij Poule & Poulette, wat ik regelmatig thuis laat bezorgen en het was heel lekker. Een geslaagde dag dus. Ik kroop nadien moe maar voldaan in mijn bed.

Woensdag had ik een dagshift van negen tot zeven. We hadden levering dus dan heb je je handen vol. Ik heb heel veel gelachen met collega’s tijdens het aanvullen, dus dat maakt het werk ook heel erg aangenaam. Ik hou van zulke sfeer op het werk. Na mijn shift at ik en keek ik Youtube. Mijn dagen zijn niet heel spannend, maar mijn lichaam is aan het bekomen van heel wat veranderingen en ik moet ook een nieuw ritme vinden aangezien ik nu full time werk.

Donderdag en vrijdag had ik twee lange shiften, van twaalf tot acht. Maar omdat ik graag op mijn werk ben gaan ook die dagen vrij snel voorbij. Als ik alleen ben tijdens de lunch lees ik soms ook en dat is altijd een fijne break tussen de drukte om mijn hoofd leeg te maken. Ik heb ten opzichte van mijn vorige job langere middagpauze, dus dat is ook aangenaam. ‘s Morgens werd er ook af en toe geblogd, ondertussen staat mijn leesoverzicht van de maand december ook online. Ik was nog aangenaam verrast door het aantal dat ik gelezen heb want het was nu niet de meest rustige maand.

Zaterdag was mijn laatste dag deze week dat ik aan het werk was. Ik werkte van acht tot zes, begon de dag met een lekker ontbijtje. Ik ben tegenwoordig verslaafd aan eclairs en zeker die die wij verkopen op het werk. Ook zaterdag vloog de tijd vrij snel om, na het werk stond ik nog eventjes te babbelen met een paar collega’s en ging ik naar huis. Ik was niet met de step die dag en helaas zag ik ook mijn bus voor mijn neus wegrijden, maar gelukkig komt mijn bus om de tien minuten dus dat is ook geen ramp. In de avond belde ik met een paar vrienden op Discord en ging ik eten en slapen. Die verkoudheid heeft me enorm veel energie gekost, maar de ergste dagen heb ik wel achter de rug. Dat en een paar andere dingen hebben gezorgd voor een fijn einde van de week.

Zondag maakte ik geen enkele foto, maar het was wel een hele leuke dag. Er stond al een tijdje een escape room op de planning, omdat mijn kleine broer dat heeft gedaan met een groepje en hij wilde dat heel graag nog eens doen. Dus rond twee uur waren mijn moeder, broertje, zus en vriend (en ik) druk bezig met een moordmysterie op te lossen. We moesten ook zorgen dat we een parelsnoer vonden, anders was de ontsnapping niet geslaagd. Het was een hele leuke ervaring, maar ik voelde me een paar keer echt heel dom. Achteraf gezien waren er heel veel dingen logisch, maar midden in het spel denk ik daar niet altijd aan. Nadien gingen we nog iets drinken en ik at een wafel met bueno en ijs. Heel lekker! Met deze sluit ik ook het overzichtje af. Komende week start ik weer gewoon met maandag, maar door de jaarwisseling heb ik zondag er ook nog bijgenomen.

Wat was jouw favoriete dag deze week?

Week in beeld | 104

Van een paar moeilijkere weken gaan we naar een iets makkelijkere week. Wat ook wel welkom was eigenlijk. Hij was nog steeds heel druk, dat helaas wel. Dinsdag ging ik naar mijn psycholoog, waar ik wel aan toe was en sindsdien is er eigenlijk merkwaardig veel opgeklaard. Het voelt best wel onwennig aan eigenlijk. Op de goede manier wel hoor, maar tis een heel onwennig gevoel. Normaal hoor ik de stemmen van mensen uit mijn verleden in mijn hoofd en moet ik daar dagelijks mee vechten, deze week was dat niet zo. Ik heb er wel hard voor gewerkt dus daar ben ik heel blij mee. Verder was het eigenlijk niet zo’n hele boeiende week, en dat heb ik ook meteen gemerkt in het aantal foto’s want dat was echt slecht. Ik ga ook werken in hoogte en dieptepunten deze week, want dat is vandaag gemakkelijker.

★ HOOGTEPUNTJES

• Terug een sessie bij de psycholoog

Ik had terug een afspraak bij de psycholoog en het was geeneens een zware sessie, maar ik was wel blij dat ik weer eens kon babbelen. Het luchtte enorm op en gaf weer nieuwe energie en moed. Met die dingen in gedachten heb ik er ook voor gekozen om volgende maand terug te gaan, waar we vorige twee keren er en langere tijd tussen lieten. Maar ik mag niet klagen, er zijn veel dingen op hun plek gevallen en ik pluk steeds meer vruchten van mijn plantjes. Bij wijze van spreken dan

• Boekenpost

Tja, bij mij is ‘eventjes rondkijken’ op de site van Standaard Boekhandel nooit zonder gevaren. Voor ik het wist lagen er twee nieuwe boeken in mijn digitale winkelkarretje. In mijn verdediging: het zijn twee boeken die onze bibliotheek niet in hun aanbod heeft maar ik wel heel graag wil lezen. De dozen met het gekende uiltje, daar word ik altijd heel blij van. Nog blijer als ik in de winkel zelf ben, want niks heeft meer charme dan nieuwe boeken ontdekken in de winkel zelf.

• Een boek DNF’en

DNF’en betekent dat je een boek niet gaat uitlezen. Vroeger was ik daar heel koppig in en elk boek dat ik begon wilde ik ook uitlezen. Maar dat is niet echt bevorderlijk voor mijn leesconcentratie. Ik ben blij dat die koppigheid door de jaren heen gezakt is en ik er nu gewoon een ander boek bij pak. Ik lees heel veel en ik doe het graag, maar net als iedereen heb ik graag een boek op mijn schoot die mijn volle interesse heeft.

• Een pot Ben & Jerry’s in huis halen

Ik had al een hele week zin in Ben & Jerry’s en ook constant zag ik er reclame van of ik zag ze bij andere mensen hun boodschappen. Zoveel dat ik er ook zin in kreeg. Dus ik kocht mij zondag zelf een pot. Ik ben er nog niet aan begonnen, maar dat ga ik wel straks doen en ik heb er nu al zin in. Het zijn de kleine dingen in het leven kiddo’s.

• Mijn verleden dat eindelijk verwerkt raakt en ik die er rustiger onder word

Dit is natuurlijk een gigantisch lichtpunt, want ik heb er zo lang voor geknokt. Het voelt alsof ik na al die jaren weer vrij kan ademhalen, en tis een heel fijn gevoel. Je beseft pas welke steen er op je schouders lag, de moment dat hij eraf rolt.

★ DIEPTEPUNTJES

Survival mode die loskomt

Ik had het hier al een tijdje terug over, maar nu merk ik het ook echt pas dat ik uit survival modus kom. Dat betekent dat mijn lichaam na jarenlang ‘overleven’ eindelijk kan rusten. Houdt ook in dat ik nu extreem moe ben. Bovenop de normale vermoeidheid. Die vermoeidheid triggert weer andere klachten van mijn ziek zijn, dus tis soms echt feest. Ik probeer er zo goed mogelijk mee om te gaan. Omgaan met extreme pijnen en vermoeidheid is iets wat ik kan ondertussen, betekent niet dat ik het gewend ben of leuk vind. Maar ik heb het aanvaard.

Een drukke week gehad

Het was een hele drukke en volle week. Samen met die survival modus was dat niet altijd gemakkelijk, maar ik knok me er wel doorheen. Dat het in mijn hoofd iets rustiger was, maakte de zaken wel veel gemakkelijker.

Hoe was jouw week?