Week in beeld| 23

Ik denk dat ik nog nooit een week heb gehad waarin ik zo weinig foto’s heb gemaakt als deze week. Het was vooral een drukke werkweek, ik wijt het daaraan. Maar mentaal was het wel een goeie week. Ondanks het vele werken gaat het echt wel goed. De pijn was ook aanwezig, maar die is er bijna altijd. Ik heb ook besloten om niet altijd over mijn pijn te beginnen, want ik wil verder kijken dan alleen de pijn. Ik sprak af met een vriendin van me, wat gezellig was. Voor de rest was het niet echt een bijzondere week.

★ Nieuwe week! Ik werd gewekt uit een hele rare reeks dromen. In de ene droom werd ik achtervolgd door onze klanten die me haatten. Ik begreep er niks van, want het waren echt allemaal klanten die mij volgens mij wel graag hebben. Het was wel grappig, gelukkig is het maar een droom. In de andere droom was ik in de winkel me aan het verstoppen en stuurde ik met mijn brein dingen op hen af. Dat kan ik wel verklaren, ik heb vorige week zondag Stranger Things liggen kijken. Vooral toen er in mijn droom ook bloed uit mijn neus kwam wist ik dat het daar aan lag haha. Eleven vibes. Het was een normale maandag verder, ik ging werken en er gebeurde ook niks speciaals. In de avond ontdekte ik The Babysitters Club op Netflix. Een goeie vervanger voor Greenhouse Academy. Maar ook daar is maar een seizoen van dus ik vrees dat ik er snel door zal zijn.

★ Deze keer sta ik uitgerust op wat ik helemaal niet verwacht had. Mijn baas had gevraagd of ik iets vroeger kon starten, wat ik geen probleem vond. Ik stond op tijd op en toen ik klaar was had ik nog leestijd over. Happy me! Ik wilde een broodje halen bij mijn favoriete broodjeszaak maar die waren dus met verlof. Ik vergat ook dat er een bakker in de straat van de winkel zit. Slimme ik, maar zo had ik alsnog mijn lunch. De shift ging goed, mijn energie kakte ook maar in na vier uur in de namiddag. Wat een prestatie is als je weet dat ik al langer aan het werk was dan normaal. Voor mij zijn die dingen een big deal. Betekent niet dat ik tegen mijn goesting ga werken, dat heeft er niets mee te maken. Tegen de avond was ik doodmoe. Het was de Nationale Feestdag dus dat betekent dat het een feestdag was en het drukker was. Niet dat er veel te feesten valt dit jaar maar oke. I did it.

★ Ik voelde die ochtend wel dat het druk was geweest aan mijn lijf. Ik stond ook niet honderd procent oké op. Maar ik moest en zou werken. Gelukkig vandaag mijn normale uren gehad. In de namiddag ging het gelukkig beter. Ik had een kleine appelflauwte blijkbaar en door een druivensuiker heb ik het netjes opgelost en kon ik aan de slag. Het verschil met dinsdag was wel zichtbaar met de drukte. Maar daar waren we allemaal blij mee denk ik.

★ Donderdag had ik afgesproken met mijn vriendin in de namiddag. Ik was nog aan het afwegen wat ik ermee zou doen, maar ik ben toch gegaan. Ja, het is een drukke week. Maar ik heb mijn ontspanning ook nodig en van thuis zitten word ik op den duur ook niet beter. En als het moment er is dat we beide vrij zijn, dan moet je die vaak grijpen. We aten onze lunch en gingen winkelen daarna. Ik heb niet zoveel gekocht, het meeste was noodzakelijk. We hebben frietjes gegeten als lunch in een zaak waar ik nog nooit was geweest, maar wel een aanrader was. Als je in Brugge bent, Chez Vincent bij de Salvatorskerk is een aanrader! Verder was het gewoon heel gezellig. Toen ik thuiskwam was ik wel op en dat was confronterend. Vroeger was een middagje shoppen geen big deal. Ik weet het, ik mag zo niet denken. Maar het valt me wel op.

★ Mijn baas vroeg of ik vroeger kon komen, wat ik geen probleem vond. Daardoor had ik weer een hele dag werk, maar zoals meestal vind ik dagshifts altijd heel snel gaan. Tegen het eind van de dag had ik wel pijn dus ik was trots dat het allemaal gelukt was. En ik snakte wel naar die vrije dag. Gelukkig ben ik zaterdag thuis. Veel kan ik niet vertellen, want ik was een hele dag aan het werk

★ Weekend! Niet helemaal. Het grootste deel van de zaterdag bracht ik liggend op mijn bed door, onder een dekentje al lezend. Ik heb hem niet uitgelezen, maar wel bijna een half boek. Verder ging ik boodschappen doen want we hadden weinig in huis. Voor de rest was het geen bijzondere dag. Een beetje een luie dag, maar dat heb ik nu eenmaal vaak nodig

★ En ook zondag werkte ik de hele dag. Het was druk, want het is zondag. Meer kan ik ook niet vertellen. Ik was moe, maar het is gelukt. Again. Ook vandaag vloog echt razendsnel voorbij. ‘s Avonds keek ik Netflix en keek ik The Babysitters Club uit. Een seizoen in een week. Applausje voor mij want dat gebeurt anders nooit. Ik was te moe om het overzichtje af te werken, vandaar dat het een dag later is. Maar ik weet zeker dat jullie dat begrijpen

Hoe was jouw week?

Week in beeld | 22

Om eerlijk te zijn was afgelopen week niet zo’n boeiende week. Toch hoort dit er ook bij. Al is het maar om de illusie van het wilde leven als blogger nog maar eens te doorbreken. Ik weet ook niet exact meer wat er allemaal gebeurd is, dus het wordt een saai overzichtje. Maar zoals ik al zei, het hoort er bij 🙂

★ De week startte sportief, ik moest nog een brief wegbrengen en dat deed ik met de fiets. Omdat de bus nemen weer een heel gedoe zou zijn en daar had ik geen zin in. Het was met mama haar fiets en nu is hij dus kapot, band is plat. Terwijl ik me niet kan herinneren dat ik door iets scherps ben gereden. Ik ging werken en na het werk werkte het OV niet mee waardoor ik mijn trein mistte en een halfuur mocht wachten. Just another manic monday. Nee grapje, er zijn wel ergere dingen om te gebeuren. Ik heb me een halfuurtje in het station geparkeerd met mijn boek en het ging nog zo snel.

★ Ik kan me niet meer herinneren wat ik dinsdag heb gedaan. Zoals ik al zei, het was geen bijzondere week. Ik ging werken en that’s it denk ik. Meer kan ik er niet van maken 🤷‍♀️

★ En woensdag stond ik moe op. Ik was te vroeg op mijn werk voor de late shift en mijn ene collega zag het meteen. Gelukkig waren de zware dingen al klaar, waardoor ik die niet meer hoefde te doen. Ik ben er het beste van gemaakt, maar ik was wel heel blij dat ik naar huis kon. Onderweg naar huis sms’te ik met mijn beste maat en het was een fijn gesprek. Zo dankbaar daarvoor. En de complimenten zijn voor altijd in mijn geheugen gegrift.

★ Ook donderdag had ik pijn, maar ik besloot er het beste van te maken. Ik rustte wat uit, en in de namiddag ging ik naar de bib. Doordat hij lang gesloten, is geweest zijn er volgens mij weinig nieuwe boeken bijgekomen, of ik lees te snel. Ik heb maar liefst drie Engelse boeken mee ter compensatie. Je moet iets doen als snellezer. Ik ging ook naar Media Markt om eindelijk mijn laptop weg te brengen die kapot is. Ik had nog een half jaar garantie, helaas valt mijn probleem niet onder garantie. Ze gingen nog mailen met de reparatiekosten, ik kan nog altijd weigeren. Dus we zien wel. Het is een vrij dure laptop dus ik vermoed dat de reparatie een betere optie zal zijn. Zo niet, dan ga ik gewoon een tijdje zonder laptop. Het is stom, maar het is een luxeprobleem. ‘s Avonds las ik nog eventjes buiten, wat een momentje van relaxen was

★ De laatste werkdag van de week. Ik ging ‘s morgens de stad in voor een kaartje. Ik teken die normaal zelf maar daar heb ik nu de energie niet voor. Desalniettemin hoop ik alsnog dat het kaartje goed aankomt en de persoon er blij mee is. Ik ga niet vertellen voor wie het is, want dan is m’n verrassing naar de knoppen. Maar er was iemand die ik wilde bedanken. Ik wilde ook nog voor nieuwe broeken kijken, maar daar was de tijd te kort voor. Anders had ik niet genoeg tijd om mijn middageten te eten en dat heeft prioriteit. In de namiddag ging ik werken, het ging best goed.

★ Weekend! Zaterdagochtend heb ik niet veel uitgespookt. In de namiddag wel, ik ging buiten lezen. Dat is alsnog een vrij luie bezigheid. Maar he, tis weekend voor iets. Mijn boek is bijna uit trouwens. Ondanks alles is mijn leesconcentratie wel goed, waar ik dankbaar voor ben. Dankzij mijn inlevingsvermogen vergeet ik de wereld om me heen en dat is welkom op die momenten. In de namiddag deed ik boodschappen, ik ben me ervan bewust dat er alleen maar ongezond spul in de kar ligt. Maar ik heb ook gewoon fruit en ‘echt eten’ mee natuurlijk. Ik ontdekte ook dat Rollercoaster Tycoon blijkbaar een iPad-game heeft. Het spel is exact zoals vroeger op de computer en ik heb veel uurtjes gespeeld. En het was nostalgisch, zelfs het gamemuziekje is exacht hetzelfde. Ik voelde me meteen weer tien jaar haha.

★ Zondag! Tegen de middag ging ik op missie om broeken te scoren. Ik heb er best wel veel, maar het zijn allemaal skinny jeans die vrij strak zitten. Op mijn pijn-dagen verdraag ik dat niet meer altijd. Ik irriteerde me aan de mensen maar heb wel een broek en nieuw shirt gescoord. Dat tweede was niet de bedoeling, maar oke. Voor een keer dan. De mensen luisteren niet en dat is gewoon stom. Na de middag las ik buiten en toen ik thuiskwam was ik doodmoe. Maar we survived the week. Tijd voor de volgende. Het was al bij al wel een goeie week dus ik hoop dat dat komende week ook zo mag zijn.

Week in beeld | 21

Deze week was mentaal wel een goeie, net zoals afgelopen weken. Daar ben ik heel dankbaar voor. De pijn en vermoeidheid zijn er helaas nog steeds, maar ik wilde een weekoverzichtje maken deze week. Dus here I am. Ik ging in verband met die twee ook naar de dokter. Ik weet op het moment van schrijven nog niks omdat het nog moet komen. Maar uiteindelijk lees je het wel in het overzichtje wel. Verder was het weer niet echt zomers, maar als het dat maar is.

★ De week begon en ik ging eerst een paar boodschappen doen. Ik had nog een paar dingen nodig en ik had tijd omdat ik vroeg uit mijn bed was. Daardoor kon ik op mijn gemak kijken wat ik nodig had. Thuis tekende ik nog wat op mijn iPad met een fruitsapje dat ik ook mee had gebracht van de winkel. Ik werkte verder aan een ideetje dat ik had gekregen zondagavond. In de namiddag kwam mijn pijn op en daardoor was het niet altijd een makkelijke shift. Maar het is gelukt. Door het weer is het best welke een rustige werkweek.

★ Dinsdag startte iets rustiger, geen boodschappen nodig. Ik had wel pijn en was moe van de eerste minuut. Helaas. Daarom heb ik me ‘s morgens maar eventjes op de zetel genesteld met een boek, zodat ik niet te veel van mezelf vroeg. Ik smeerde een paar boterhammen als lunch en ging toen werken. Om mezelf wakker te houden op de trein heb ik getekend, want ander zou ik nog meer moe zijn als ik op mijn werk was. Ik was te vroeg, dus ik besloot nog eventjes in het zachte zonnetje te zitten. Het was niet veel, maar wel fijn. Draait allemaal om de kleine dingen. Het was ook rustig die middag, maar ik weet wel dat ik op een gegeven moment nog iets van drie uur moest werken en niet meer kon van de pijn. Ik had zoiets van; ik kan niet meer. En ik heb heel vaak pijn en ik ben snel moe. Maar ik denk niet zo snel dat ik niet meer kan. Ik ben echt geen opgever. Dat was ook het moment dat ik besliste om een afspraak te maken bij de huisarts. Ik hoop dat het iets tijdelijks is, maar dit wordt een gevalletje ‘hope for the best, expect the worst’. Ik ben best wel bang om eerlijk te zijn, maar we zien wel wat het wordt.

★ En toen brak de helft van de week aan. Voor mij ook de laatste werkdag voor mijn dagje thuis. Ook nu deed ik niet veel ‘s morgens, want ik had pijn. Ik ging wel werken en ik was kapot. Zowel tijdens als na mijn werkdag. Doodmoe en veel pijn. Het lichtpuntje was een hele lieve klant die ons heel erg bedankte voor ons harde werk tijdens de crisis. Daar word ik dan weer blij van. En ‘s avonds was mijn bestelling van Lush binnen. Ik bestel best wel veel omdat een warm bad heel goed is voor mijn rust en ik met hun bath bombs ontspan. Ik doe dat ook niet maandelijks. En ik heb ondervonden dat een warm bad helpt tegen mijn pijn. Meestal als ik een bestelling doe, bestel ik ook een paar dingen voor mijn zusje. Dus niet alles is het mijne. Ik maakte ook twee broodjes mozzarella waar ik altijd van geniet.

★ Vorige week donderdag deed ik letterlijk niks, maar deze week wel. Ik weet niet meer wat ik ‘s morgens deed behalve langer slapen. In de namiddag gingen we een paar papieren wegbrengen voor mijn kleine broer. Het mannetje gaat al naar het middelbaar wat schocking is. Mijn kleine broertje. Hij gaat niet maar mijn middelbare school van de laatste drie jaar, want dat is de ver weg. Maar wel naar de school waar ik vroeger verzorging deed. Er was een leerkracht die me na al die jaren nog herkende en dat vond ik wel leuk. In de avond deed ik een paar boodschappen met mama.

★ En toen brak de dag aan waar ik tegenop zag. Maar het moest gebeuren. Mijn dag startte maar weer eens met een doktersbezoek voor de pijn en vermoeidheid. Wat hij heeft gezegd wil ik voorlopig nog niet kwijt, maar er zijn wel verdere onderzoeken gepland. De voorlopige diagnoses zijn niet dodelijk of besmettelijk, dus maak je geen zorgen. In de namiddag ging ik werken, en het was een gekke shift want mijn kop zat vol door het doktersbezoek. Maar het is gelukt. ‘s Avonds deed ik geen klop meer

★ Weekend. Op zaterdag las ik vooral veel, ik las weer een boek uit en begon aan een nieuw. Ik zat ook eventjes buiten maar niet lang, want er was veel wind en ik was bang dat ik door die kou weer pijn zou krijgen. Maar ik heb alsnog best. El veel gelezen. Net zoals iedere zaterdag deed ik inkopen, hoewel het deze keer wel meeviel omdat ik al best veel dingen in huis had. Ik kreeg ook een klein paniekmomentje toen ik weer pijn kreeg door boodschappen doen. Niemand heeft het echt gemerkt, maar ik heb het wel gevoeld.

★ Van zondag heb ik wel foto’s maar de collage is niet overgezet op mijn iPad voor some reason en ik ben te moe om hem erbij te pakken. Het was toch niet zoveel bijzonder want ik stond een hele dag in de winkel om te werken. Bij ons in België zijn sinds zaterdag mondmaskers verplicht in de winkel, ook voor het personeel. Het was wennen. Ik ben het al een stuk gewend want ik reis heel veel met het OV. Maar toch, negen uur mondmasker is wel anders dan twintig minuten trein of bus. En nu zijn we avond, ga ik mijn pyjama aandoen, lezen en slapen. De week is weer voorbij. Op naar een nieuwe.

Wat was jouw favoriete dag van de afgelopen week?

Week in beeld | 20

Wat was dit een fijne week! Dat het mijn verjaardag was zat er ook wel voor iets tussen natuurlijk, maar toch. De dagen errond waren ook heel fijn. Het weer zat goed, mijn mentale gezondheid ook. Ik hoop dat dit een tijdje mag aanhouden, maar ik ben al heel dankbaar dat ik zo’n fijne week heb gehad. Elke goeie week is er eentje. Ik heb daardoor ook niet zoveel foto’s omdat ik vooral aan het genieten en beleven was, maar dat is juist goed. De beste momenten zijn degene waarin je vergeet je telefoon erbij te pakken denk ik dan zo.

★ Mijn week begon ermee dat ik een broodje ging eten met een collega. We zijn beide jarig in dezelfde week, dus vandaar. Ik was alleen door mijn trein te vroeg in het station, dus daar heb ik iets aan gedaan. Nog een halfuurtje in de Starbucks gezeten. Het was een genietmomentje voor mezelf. Het mirakel was ook dat mijn naam volledig juist was. Het bewijs staat niet op foto, dus je moet het maar zo geloven haha. Het was een gezellige lunch, maar ik heb goeie collega’s en ik besef dat ik daarmee mijn pollekes mag kussen. In de namiddag ging ik werken, het was ondanks het weer niet zo heel druk. In mijn pauze ging ik in het zonnetje zitten wat ondanks mijn lange broek heel fijn was.

★ Ik herinner me vrij weinig van dinsdag, waarschijnlijk omdat ik niet veel speciaals heb gedaan. Het was ook een vrij normale laten dus vandaar. Ik nam ook niet echt memorabele foto’s of iets. Het is niet elke dag feest met toeters en bellen natuurlijk.

★ Woensdag alweer. Ik kan me ook weinig herinneren van woensdagochtend en dat is gewoon omdat het een normale ochtend was zonder veel speciallekes. Ik maak nu al een tijdje weekoverzichtjes en het is meestal wel zo. Ik herinnerde me wel dat ik voor ik ging werken eventjes in de zon wilde zitten. Maar het was zo warm dat ik gewoon van de eerste keer naar de winkel ben gegaan. Op woensdag start mijn shift namelijk een halfuur eerder en daardoor ben ik altijd te vroeg in de stad waar ik werk. Ik weet wel dat ik heel hard heb gelachen met mijn collega waarmee ik werkte die middag. We zijn twee dagen later en ik krijg nog steeds een grijns van oor tot oor als ik daaraan terugdenk. En een glimlach, want ik heb de beste collega’s. ‘s Avonds was ik best wel moe en deed ik niet veel speciaals meer.

★ The big day! En ook de warmste dag van de week. Ik verjaar echt al twee jaar op een rij in een hittegolf. Ben benieuwd of ik dat record nog langer kan maken volgend jaar. Maar daar gaan we nog niet aan denken. Het gaat al snel genoeg. Ik ging lunchen met mijn beste maat in een van mijn favoriete restaurantjes. En het was heel lekker! Sowieso was het al meer dan een jaar geleden dat ik daar was geweest dus genieten deed ik sowieso. We zaten buiten in de schaduw, wat te doen was. Later op de dag werd het steeds warmer, soms echt onaangenaam warm. Ik trakteerde mezelf op een boek en haalde nieuwe sneakersokjes. Ik draag niks liever, ook niet in de winter. Ik maakte een salade met couscous, komkommer, feta en tomaat en die was zo lekker! En ik heb ook nog nooit zo zwaar de slappe lach gehad met mezelf tijdens het koken. ‘s Avonds zat ik nog eventjes buiten en werkte ik mijn tekening af. Het konijntje is volledig met links getekend. Ik ben best wel trots. Het is nog niet mijn eigen niveau, maar het is een mooi begin.

★ Door een shiftwissel had ik voor het eerst in tijden nog eens de vroege shift. Het deed best wel raar om zo vroeg op te staan, en door de hitte had ik maar iets van drie uur geslapen. Pijnlijk weinig. Shift is gelukt en goed gegaan, en vroege shiften gaan altijd vrij snel. Voor ik het wist zat ik te wachten op mijn trein naar huis. In de namiddag haalde ik wat slaap in, wat nodig was. Nadien maakte ik me klaar, want ik ging met mijn beste vriendin pizza eten voor mijn verjaardag. Het was zalig. Heel veel gelachen, veel bijgebabbeld. Na al die stress en drukte van de lockdown waren die etentjes wel welkom. Zowel die van vandaag als gisteren. Toen ik thuiskwam was ik moe, maar schreef toch nog dit overzichtje voor een deel. Ik ga nog een paar hoofdstukjes lezen en dan slapen denk ik. Het is mooi geweest voor vandaag.

★ Van het weekend heb ik geen foto’s gemaakt. En dat betekent niet dat het een slecht weekend was, absoluut niet. Het was een relaxed weekend vooral. Eentje waarin ik het foto’s maken gewoonweg vergat. Op zaterdag gingen we naar de bibliotheek, waar er weer dingen versoepeld zijn. De vorige keer moest je je boeken in een bak leggen om ze in te dienen, nu kan je ze weer gewoon inleveren als vroeger. De pijltjes en route zijn er wel nog, maar dat vind ik niet erg. Zoals ik al zei, ik ben dankbaar dat hij weer open kan en mag zijn. In de namiddag deed ik inkopen en bakte ik voor het eerst in mijn leven krieltjes in de pan. Voor herhaling vatbaar trouwens. Al bij al een fijne zaterdag

★ Ik kreeg zaterdag van mijn baas te horen dat ik ook zondag thuis was. Fijn, een dagje om bij te komen van alle drukke dagen. Natuurlijk was ik blij dat dat allemaal weer mag en kan, en dat ik mijn vrienden terug heb gezien. Maar ik moet ook altijd bijkomen van dat soort dagen. Zondag was daar ideaal voor en ik heb ook een rustige dag gehad. Ik las mijn boek uit, tekende wat en schreef een blogje. Tegen de avond deed ik nog een paar kleine aanloopjes, en werd ik aan de kassa uitgescholden door een andere klant. Ik ga niet online zetten wat hij zei, maar ik was best wel geschrokken. Ja oké, ik geef toe. Ik had mijn mandje niet echt correct gezet en dat had ik wel moeten doen omdat ik zelf in een winkel werk. Maar dat is nog altijd geen excuus om zulke taal uit te slaan. Buiten dat voorvalletje was het een prima zondag en een prima week trouwens. Ik hoop op nog zo’n weekje.

Hoe heb jij de hittegolf ervaren?

Week in beeld | 19

Het ging mentaal een heel stuk beter van de week. En dat is een opluchting. Lichamelijk was het iets anders. Maar ik ben blij dat het zo is. Mentale problemen zijn veel lastiger om mee te vechten. Wil ik daarmee zeggen dat ik hele dagen moe en vol pijn wil lopen? Nee, maar tegen lichamelijke pijn kan je meestal een pijnstiller nemen. Het liefst van al gaat het allemaal goed, maar het is wat het is.

★ Een nieuwe week, nieuwe kansen. Ik hou van de frisse start op maandagochtend, niet veel mensen zijn het daarmee eens denk ik. Ik begon de dag met mijn nieuwe verslaving, de nieuwe Danilo’s met chocolade en hazelnoot. En ik tekende wat op mijn iPad. Ik ben nog wat aan het experimenteren met kleuren, brushes, paletten. Maar deze week heb ik een brush gedownload waar ik heel blij mee ben. Ik vind het zo leuk om te doen, maar het vraagt wel oefening. Maar dat komt wel goed. In de namiddag ging ik werken. Sinds de horeca weer open is, is het werken voor mij aangenamer geworden. Ik ga weer met meer plezier werken.

★ En zo startte er maar weer eens een dag met een doktersbezoekje. Ik weet dat het erger kan. Maar ik was de afgelopen week extreem moe, was duizelig en nog een paar klachten. En ik begon me zorgen te maken want het werd steeds erger. Dokter heeft bloed afgenomen om mijn vitamines te controleren, omdat hij vermoedde dat er daar iets scheef zat. Ik ook. Het is niet de eerste keer dat ik vitamines tekort heb. Ik was na het doktersbezoek ook uitgeput, terwijl ik nog moest werken. Maar dat kwam goed. Het was lastig, maar het is gelukt. Voornamelijk pijn en vermoeidheid.

★ En toen stond ik woensdag op met opnieuw vermoeidheid en pijn. In de ochtend las ik mijn boek, in de namiddag ging ik werken. Ik tekende op de trein omdat ik dan tot rust kom en dat ook energie geeft. In de namiddag regende het meerdere keren, en echt stortregenen. Daardoor was het een rustige middag en ik was daar blij mee. ‘s Avonds kwam ik compleet uitgeput thuis. Hoofdpijn en dood, doodmoe. Ik had moeite om wakker te blijven haha. Ik heb toen ook resultaat gehad van mijn dokter, paar vitamines tekort. Daar kwam het dus vandaan. Het kan alleen weer beter worden nu. Hoop ik

★ En toen was mijn vrije dag daar. Kun je geloven dat ik twee dagen later me weer amper iets herinner van wat ik deed? Ik weet wel dat ik ‘s morgens naar de winkel ging en naar de bakker. En in de namiddag heb ik niet zo veel gedaan, wel kleine broer opgehaald van school. Het voelt raar dat dat weer kan en moet. Maar ik denk vooral dat we voorzichtig moeten blijven.

★ De laatste werkdag van de week brak ook aan. Ik weet nog dat ik vrij down opstond en dat vond ik niet zo leuk. Tijdens Corona heb ik nu al zo vaak dipjes gehad en ik wil dat niet meer. Maar soms kan je weinig veranderen aan je mood, zo werkt het gewoon niet altijd. Ik heb er wel een goeie dag van gemaakt. Maar er speelde weer vermoeidheid en pijn mee. Ik had ook mijn flow in mijn tas gestoken om te lezen op de trein maar uiteindelijk werd het raamstaren met muziek. Wat ik overigens zalig vind. Geef mij een lange busrit of treinrit en ik ben gelukkig. Toen ik wilde vertrekken naar het werk begon het ineens keihard te regenen, echt stortregenen. En ik had echt zoiets van; dat meen je niet. Ik kon er wel mee lachen. Er zijn ergere dingen in ‘t leven dan als een verzopen kat op je werk toekomen.

★ Zaterdag was een chilldag, ik heb ook geen foto’s gemaakt omdat ik letterlijk een hele dag op bed heb liggen lezen. Mijn lichaam had dat eventjes nodig en mijn brein ook. Ik ga niet zeggen dat mijn dipje van vrijdag al over is, maar het betert. Ik deed ook boodschappen trouwens bij Albert Heijn. Maar meer stelde mijn zaterdag ook niet voor

★ De laatste dag van de week. Duh, hadden jullie ook wel kunnen bedenken. Wel een hele fijne zondag gehad. Ik stond vroeg op en las mijn boek uit. Dan worden het er toch drie deze maand, ik vreesde er al voor. Lezen is geen race. Ik ontbeet rustig, ging mee naar de bakker en in de namiddag las ik en keek ik YouTube. En om 15u30 zag ik eindelijk mijn beste maat terug. Na alle lockdown en niet mogen afspreken. Ik was zo blij daarmee! We hebben elkaar niet heel lang gezien, anderhalf uur denk ik. Maar we hebben bijgepraat, ik at een wafel met chocolade en banaan. Waar ik geen foto van heb want ik had honger haha. Maar nee, het was gezellig en dat is de reden dat ik geen foto heb. ‘s Avonds zat ik nog eventjes buiten en deed ik nog eens een poging in tekenen met mijn linkerhand. Ik heb nog veel bevende lijnen, maar ik was best wel verrast eigenlijk. Met mijn iPad en Pencil ben ik gered natuurlijk. Maar er gaat een dag komen dat mijn hand en pols te veel pijn gaan doen om te kunnen tekenen. En tegen die tijd wil ik graag mijn ‘wapen’ achter de hand hebben. Zal heel veel tijd, frustratie en oefening kosten. Maar eerlijk? Alles beter dan een leven zonder tekenen.

Hoe ging het met jou afgelopen week?