Week in beeld 34 | Hele gekke jaarwisseling

Hi allemaal! Ik wil dus heel graag terug weekoverzichtjes maken zoals ik eerst deed. Het probleem is dat ik vaak heel weinig foto’s maak. Dus voorlopig pak ik het anders aan. De foto’s die ik heb gemaakt ga ik gebruiken en daarbij vertel ik dan hoe mijn week is geweest. In de hoop ooit weer een dagelijks overzichtje foto’s te hebben zoals eerst. Of misschien ook niet, misschien vind ik deze manier toch leuker. We will see.

Het was tijd voor de jaarwisseling. We zwaaiden 2020 uit, een heel gek jaar. Dat nu alles ineens anders is, is een beetje te optimistisch. Maar we hebben het jaar overleefd en hopelijk wordt het gewoon beter nu. Ik heb bewust ook geen postje met goede voornemens of doelen, omdat ik denk dat dit door al die onderzoeken al een zwaar jaar gaat worden. En ik moet er rekening mee houden dat de uitslag ook iets kan zijn wat ik moet leren accepteren, en dat zal het jaar al uitdagend genoeg maken. Wel wil ik in 2021 terug leren positiever in het leven te staan en 60 boeken lezen. Dat eerste is niet echt iets waar ik echt puntjes kan voor bedenken, maar iets wat gewoon weer in m’n mindset moet raken. Dat komt wel goed, ik ben van goeie wil. Natuurlijk zal dat niet vanzelf gaan, en als 2021 nu een jaar wordt waarin dat helemaal niet lukt omdat mijn diagnose tegenvalt of andere tegenslagen, dan is dat oke. Maar ik ga mijn best doen. En de 60 boeken, ik leg mezelf ook geen verplichting op. Maar ik heb zeker tegen het einde van 2020 gemerkt hoe hard ik geniet van lezen met een muziekje op. Ik wil dat vaker terug implementeren in mijn weken. En ik ben vrij perfectionistisch als het gaat om mijn leesdoel halen, dus die twee samen vormt een mooie balans. Als ik het niet haal ben ik alsnog trots op het aantal dat ik heb gelezen. Maar over naar het weekoverzichtje want ik ben veel te veel aan het kwebbelen. Let’s go!

Maandagochtend koos ik mijn nieuwe trui en ik ben er heel blij mee. Was ook wel een verhaal, ik had hem gezien op de site van JBC en wilde hem. Dus ik had hem laten leveren in de winkel in de buurt. Toen ik daar aankwam was mijn pakketje opeens vermist terwijl ik hem niet had opgehaald, niemand. Dus dat was heel gek. Maar dat kan gebeuren, dat er een pakje verloren gaat. De mevrouw achter de kassa was gelukkig heel behulpzaam en vriendelijk en ik heb alsnog mijn trui (en mondmaskers) meegekregen. In de week van Kerst hebben we ook Mc Donalds gegeten en er zaten voor iedereen ook een paar kousen in van de Mc Donalds. Ik vond het wel grappig en had ze dus aan die dag. Het zijn lange kousen, dus ook wel veel warmer dan mijn sneakersokjes.

Op Instagram publiceerde ik ook mijn top nine. Ik geef niet zoveel om likes maar ik ben aan het eind van het jaar toch altijd benieuwd welke foto’s het het beste hebben gedaan. Van veel foto’s had ik het wel verwacht. En natuurlijk zijn er heel weinig foto’s online gekomen want ik was tot augustus 2020 in social media pauze. En ja, de regenboog was wel eentje waarvan ik wist dat hij minstens in de top drie zou staan. Ik weet die dag nog heel goed want de zon scheen maar het was tegelijkertijd ook echt ferm aan het regenen. Ik was klaar met werken, met de late shift. En ik zat echt klets en kletsnat op de trein. Toen realiseerde ik me ook dat ik de combinatie bril en regen nog prima vind, want bril, regen en mondmasker is echt nog een veel slechtere combinatie haha. Ik vind de top nine ook altijd een leuke manier om een klein terugblik te hebben op het jaar, nostalgisch als ik ben altijd.

We vierden ook de dertiende verjaardag van mijn kleine broer. Dat doen we altijd met een fruittaart van de bakker zoals hij het altijd zo lief vraagt. Deed me ook realiseren dat mijn kleine broer groter wordt en dat is als zus toch wel een gek gevoel. Waar is de tijd dat hij een kleutertje was? En nu zit hij in het eerste middelbaar. Ik denk dat ik maar ga stoppen met hierover nadenken, want hoe moeten mijn ouders zich wel niet voelen dan :p

Donderdag was er een collega die moest vervangen worden dus dat heb ik gedaan. Het was wel speciaal, werken op de laatste dag van het jaar. Onze winkel was ook gewoon echt open tot 19u. Speciale, maar wel drukke ervaring. Het zijn ook in dit soort drukke shifts dat er altijd van alles lijkt te gebeuren. Ik had dagshift waardoor ik ook vroeger de deur uit moest en daardoor had ik wel een mooie lucht als cadeau. Zo vlak voor het nieuwe jaar. Ik moet zeggen dat ik wel blij was toen ik thuis was want het was echt een hele drukke dag. Normaal blijf ik ook op voor het vuurwerk, maar dat was er dus niet dit jaar. Ik heb zelfs de jaarwisseling niet bewust meegemaakt want ik lag al te slapen. Zo moe was ik. Normaal ben ik de meest enthousiaste persoon met de jaarwisseling, want ik hou van die magie. Maar niet dit jaar dus haha. Ik vond ook niet echt dat we konden vieren dat er een geweldig jaar klaar was. Ja oke, 2020 had ook zijn eigen gelukjes en charmes. Maar al bij al is het gewoon echt een zwaar jaar geweest. Hoop voor 2021.

De eerste dag van het nieuwe jaar was het vooral chillen, ik heb rust genomen na die drukke shift. Daar was ik aan toe en ik heb ook heel veel gelezen. Ik heb het eerste boek van het jaar gekozen en dat is ‘Zondagskind’ van Judith Visser. Ik heb het boek in 2020 al eens gelezen, maar ondertussen is het vervolg uit en ik wil daar met een frisse blik in kunnen gaan. Bovendien is het geen straf om hem te herlezen want dit boek is zo mooi. Het is absoluut mijn favoriet van 2020 en ik denk dat hij zelfs mijn favoriete boeken van de troon heeft gestoten. Sorry Ransom Riggs. Still love you and your books! ’s Avonds had ik beloofd dat ik met mijn broertje een spelletje Mario Party ging spelen op de Switch. Samen met mama. Het was heel gezellig en we hebben echt heel veel gelachen. En ik heb mijn kleine broer ook keihard ingemaakt en dus gewonnen. Dat vond ie minder leuk haha. Maar nee, ik heb er wel van genoten en dat de eerste dag van het nieuwe jaar zo leuk mocht zijn ben ik heel dankbaar voor.

Bij ons is het met het nieuwe jaar ook nooit echt een fancy diner, dat is gewoon zo bij ons. We hebben wel frietjes van de frituur laten thuisbezorgen en dat is dan wel weer onze manier. Ik had frietjes met mozzarella sticks en een vleesje waarvan ik de naam kwijt ben. Maar dat was dus wel lekker en dat eten we vanzelfsprekend niet elke dag. Iedereen kan frietjes bakken, maar de frietjes van de frituur zijn toch altijd iets speciaals. En gemakkelijk want niemand moet in de keuken staan. Enkel de fles ketchup & mayonaise uit de keuken halen en tafelen maar.

Helaas was dit mijn uitzicht voor bijna mijn hele zaterdag. Ik stond op met weinig pijn, maar wel met barstende hoofdpijn. En mijn lijf had er ook niet zoveel zin in. Tegen hoofdpijn werkt bij mij meestal slapen, maar als ik dat een hele dag zou doen zou ik in de problemen komen want dan ben ik klaarwakker wanneer ik effectief moet slapen. En dat willen we niet. Dus ik heb echt wel een paar uur Familie liggen kijken in mijn bed. Ja oke, een fel scherm is ook niet zo’n goed idee als je echt pijn hebt. Maar mijn ervaring leert me dat als ik afgeleid word, de hoofdpijn ook wel vermindert of zelfs verdwijnt. Bovendien als ik niks doe dan word ik gewoon echt gek. En dat willen we niet. Ik heb wel een ovenschotel gemaakt ’s avonds omdat ik toch iets wilde gedaan hebben vandaag en ik ging ook boodschappen doen. Helaas is dit ook realiteit, en dat moet ik zoveel mogelijk accepteren.

Hoe was jouw jaarwisseling?

Week in beeld | 33 | Verlofweekje & geluk

Hi allemaal! Eindelijk ben ik er weer eens met een weekoverzichtje. Het vorige overzichtje dateert al van een maand geleden dus het werd wel tijd dat ik het weer oppakte. De afgelopen weken waren niet altijd even positief, toch is dat niet de reden dat ik geen overzichtje postte. Ik heb al vaker slechte weken gedeeld hier. De reden was vanwege de foto’s en notities. Ik maakte niet genoeg foto’s en aan het einde van de week had ik zoiets van, en nu? Dus dat was het probleem. Nu moet ik zeggen dat ik niet elke dag een bom aan foto’s heb gemaakt, maar wel genoeg om er iets moois van te maken. Deze week had ik verlof tot vrijdagmiddag, dus veel werken heb ik niet gedaan dit weekoverzichtje. Ik heb die week ook echt genomen als vakantie, dus verwacht geen gekke avonturen. Aan de andere kant, hoe kan dat ook in lockdown. We moeten het hebben van de kleine alledaagse dingen. Maar dat lukte deze week prima. Let’s go!

► Mijn weekoverzichtje begint met een vrije dag, gezien ik zondag vrij was. En eigenlijk was het een hele fijne start en ben ik blij dat ik hiermee de spits mag afbijten. Ik begon de dag met boodschappen doen. De grotere supermarkt is maar een halve dag open omdat het zondag is, dus ik ging mee om inkopen te doen. Meestal doe ik m’n inkopen gewoon op het werk, maar das een beetje lastig als ik in verlof ben. Ik haalde nieuwe shampoo, van een nieuw merk. Normaal gebruik ik Andrelon, maar die testen dus op dieren en dat wist ik niet. En daar ben ik tegen. Na mijn lunch maakte ik een cake klaar. Op social media kreeg ik best wel veel likes en bewondering, wat ik wel grappig vond. Ik heb er niet bij verteld dat het uit een mix kwam. ‘Grappig’ hoe je dat kan verdoezelen. Maar dat was dus wel het geval, ik was te moe om echt van scratch een cake te bakken. In de namiddag las ik m’n boek en dat was fijn. Het is een heel bijzonder boek, ik heb hem bijna uit nu. Lezen gaat niet meer zo snel als ik vroeger zou willen, maar ik ben tevreden met wat ik kan. 50 boeken per jaar is nog steeds heel hoog.

In de avond deed ik een dutje en had daarna een moeilijk momentje. Voornamelijk door de situatie op dit moment. Corona, maar ook m’n eigen lijf. Ik mis de tijd dat we naar buiten konden, elkaar konden omhelzen, spontaan konden gaan winkelen. Natuurlijk heb ik veel respect voor de mensen die iemand verloren hebben, in de zorg staan of ziek zijn. De dingen die ik mis komen wel terug. Veel van bovenstaande dingen niet meer. En mijn eigen lijf. Het idee dat dit misschien voor altijd is. Ik mis de tijd dat ik duizend dingen kon doen zonder op 1546 plekken pijn te hebben. Uiteindelijk is het wel overgegaan gelukkig en daarna ging ik nog eventjes bloggen.

► De dag erna was het ideaal wandelweer, niet te koud en toch een zonnetje. Met mama ging ik wandelen en we hebben toch zeker 2 uur gewandeld. Ik had pijn achteraf maar ik was ook trots dat dat gelukt was. En ik heb genoten van de natuur. Ook wandelen is echt iets waar ik van ben gaan genieten door de lockdown en wil ik blijven doen. In de namiddag vroeg mijn zusje of ik langs de zeedijk wilde met haar, dat hebben we gedaan. Onderweg pikten we een wafel op aan een van de kraampjes, waar ik natuurlijk van genoten heb en zij ook. Via de zeedijk wandelden we door de stad. Ik had wel gezegd dat ik alleen wilde als het niet te druk was, maar dat viel wel mee. Het was wel triestig om al die gesloten winkels te zien. Er waren wel nog winkels open, en ik had nog wel iets nodig dus heel ongelegen kwam het niet. Al bij al was het wel een fijne dag en het was heel lang geleden dat ik nog eens met mijn zusje op stap was geweest. Ik werd er ook weer aan herinnerd welke mooie band we hebben.

► En toen gingen we naar de tweede dag verlof. Ik speelde een uurtje Animal Crossing, wat fijn was. Animal Crossing is echt m’n redding geweest afgelopen tijd. Voor de rest keek ik Netflix op mijn bed, want daar had ik zin in. En het is mijn verlof dus waarom ook niet. De pakketjesdienst kwam langs want ik had een thermosfles besteld. Van Chilly’s dus. Ik heb heel gemakkelijk koud, vooral als ik moe ben. Dus nu kan ik thee vervoeren overal, vooral op het werk is dit welkom. Ik ben niet van plan me de kop te laten indrukken door mijn lichaam, maar we zullen zien wat ik over een halfjaar zeg.

Ik ging boodschappen doen en de natuur gaf een spektakel in de lucht. Daar geniet ik altijd van. Ik maakte voor de eerste keer een ovenschotel omdat ik nu de schotel in huis had. Irene kreeg de eer want ik heb een receptje van haar blog gekozen. En het was heel lekker! Voor herhaling vatbaar, en eigenlijk ook niet zo heel moeilijk als je een beetje overweg kan met de keuken. Ik maakte dus een ovenschotel met groentjes en penne. Zeker een aanrader!

► Ik sliep uit tot acht uur. Ik wil altijd vroeg opstaan maar volgens mij ben ik gewoon geen ochtendmens en moet ik dat niet willen forceren. Bovendien is acht uur nu ook niet weer superlaat. Ik deed niet zoveel die dag, net zoals alle dagen in mijn verlof. Ik lag heel veel Netflix te kijken omdat ik daar zin in had. En die rust is heel fijn. Ik heb tijdens mijn verlof echt veel gelezen en daar heb ik wel van genoten. Vroeger las ik echt gemiddeld 70 boeken per jaar en dat lukt nu niet meer. Dat vind ik jammer, maar aan de andere kant is 50 ook een aantal op trots op te zijn. Maar ik wil wel kijken om die leesmomentjes terug meer in mijn week te puzzelen want ik geniet daar dus echt wel van. Zeker met lichtjes aan en mijn wake-up light aan. Dus dat is iets waar ik aan ga werken komende week. En wie weet als ik het zo volhoud lees ik over een paar jaar wel weer net zoals vroeger. We zullen zien.

In de namiddag deden we boodschappen bij Albert Heijn. Ik was vooral benieuwd naar hun assortiment met afbakdingen want we hebben natuurlijk nu een combimagnetron. Ze hebben veel meer dan onze supermarkt. En chocotwists! Die vind ik heel lekker, maar die vind je lastiger in winkels. De winkel waar ik werk verkoopt ze wel. Maar ja, daar ben ik veel mee in verlof he. Nu heb kan ik ze dus thuis afbakken. Niet te vaak, want ik probeer van de chocolade af te blijven. Maar af en toe mag wel. We gingen ook naar de GAMMA voor batterijtjes voor in de bel, maar de verkoper heeft de verkeerde meegegeven dus dat is niet zo handig. Het zijn ook batterijtjes die ik tot nu toe nog nooit had gezien in mijn leven. Maar dat zegt misschien weer iets over mij haha.

► Dit was de meest luie dag van ze allemaal, believe me. Ik kan ook niet geloven dat dit mijn gedrag was, maar ik heb er wel van genoten. Ik heb zeker van na het ontbijt tot laat in de middag Animal Crossing liggen spelen. Wel met pauzes om te eten. Zo verslaafd ben ik nu ook weer niet. Maar het was dus een evenement daar waardoor je speciale taken had. Er was een kok op het eiland en je moest ingrediënten verzamelen en niet alles was zo gemakkelijk te pakken te krijgen. Dus ja, ik ben wel eventjes bezig geweest. Voor wie Animal Crossing niet kent is dit een hele rare boel wat ik nu vertel. Ik ga ooit wel eens dieper in op het spel, maar niet vandaag. Ik besefte ook wel hoe hard Animal Crossing mijn redding was tijdens de lockdown. Niet perse dat ik er altijd naar uitkeek, ergens wel. Maar het spel maakt me rustig en dat heeft me echt gered tijdens de lockdown. En ik hoorde van vrienden dat er meerdere mensen zijn die door de lockdown zijn heen gekomen door Animal Crossing. Dus ik ben blijkbaar niet de enige haha.

Verder deed ik niet zoveel meer, het was ook mijn laatste verlofdag. Dat vind ik niet zo heel erg, ik ben altijd blij met rustdagen en ik kon het wel gebruiken ook. Maar ik kijk er ook altijd naar uit om terug aan de slag te gaan, m’n collega’s terug te zien. Dat zie ik als een positief iets, want daarmee merk ik dat ik op de juiste plek ben beland. ’s Avonds skypte ik met mijn beste maat, nu afspreken niet meer zo simpel is. Op zich kan het wel, maar hij zit in de zorg dus het is druk voor hem. Ik kijk wel uit naar de dag dat we weer kunnen afspreken, maar dat zal niet voor direct zijn vrees ik.

► En toen was het weer tijd voor de normale routine. Heel kort deed ik een rondje op AC (ik ga het gewoon afkorten vanaf nu) omdat dat voor beloningen zorgt. Verder at ik ontbijt en lunch en maakte mijn thermosfles klaar voor de werkdag. Thee maken it is. Mijn nieuwe verslaving is trouwens Caramelised Pear van Pickwick. Je moet wel van de karamelsmaak houden want die is heel hard aanwezig. Het was een speciale werkdag want er moesten flyers uitgedeeld worden omdat we dit weekend feestweekend hebben. Dus ik heb redelijk wat van mijn shift geflyerd en daardoor ging de tijd heel snel voorbij. Maar dat doet hij altijd op een vrijdag heb ik gemerkt. Voor de rest was het een normale werkdag. Ik moet wel nog steeds wennen want heel de winkel is verbouwd haha. Ik ben net na de verbouwing in verlof gegaan dus ik ben de nieuwe winkel nog niet gewend. Maar dat komt wel goed. Ik krijg al niet meer zoals vorige week hoofdpijn door alle nieuwe prikkels dus das een stap vooruit. Voor anderen is dat heel normaal maar bij mij is een verandering altijd wennen. En ik raak dan ook veel gemakkelijker overprikkeld. ’s Avonds had ik een moeilijk momentje, maar dat werd opgelost door schattige parkietjes op Youtube. Veel mensen zoeken puppy-video’s op. Bij mij zijn het parkieten. En het liefst van al halsbandparkieten.

► Doordat zaterdag al standaard m’n vrije dag is was ik weer vrij vandaag. Ik was niet van plan veel te doen, heb ik ook niet gedaan. Ik had wel een paar pijntjes, geen al te erge gelukkig. Ik zag in mijn mails dat mijn reservatie bij de bibliotheek binnen was, dus ik ging hem meteen ophalen. Sinds een jaar heb je geen drie weken de tijd meer en anders ga ik het vergeten. Maar die kosten worden wel aangerekend. Ik ging naar de bibliotheek voor een boek en kwam met drie thuis. Goe bezig Nikita. Maar zo weet ik ook weer wat gelezen komende weken. Verder las ik mijn boek uit, dat was nummer 55 van dit jaar. Ik hoop heel stiekem misschien de 60 nog te halen. Maar dat zullen we wel zien. Tijdens het lezen ging de zon onder en dat zorgde opnieuw voor een magische lucht. Ik kwam ook helemaal tot rust. Nadat ik mijn boek heb uitgelezen heb ik nog eventjes niks gedaan en gewoon genoten van de muziek in mijn oren. Momenten met muziek in m’n oren zijn absoluut de beste. Verder deed ik blogwerk voor dit weekoverzichtje en ging ik niet al te laat mijn bed in want morgen is het werkdag. Op naar een nieuwe week. Dat hij ook maar zo fijn mag zijn als deze week, want dat was hij.

Wanneer ging jij voor het laatst naar de bibliotheek?

Week in beeld | 31 | Betere week en veel onhandigheid

Hi allemaal! Mijn excuses als deze week een beetje een rommeltje is. Ik vergeet gewoon vaak foto’s te maken. Daarnaast heb ik mezelf ook in mijn hoofd gestoken dat m’n weekoverzichtjes niet boeiend genoeg zijn, maar ik schrijf ze wel graag. Vanaf morgen heb ik mezelf opgelegd om beter foto’s te maken en terug het bij te houden. Mijn geheugen werkt deze keer wel mee want ik herinner me nog vrij veel van de week. Daarnaast was het ook de week van onhandigheid bij mij. Je zal vanzelf wel zien waarom. Let’s go!

★ Zoals bijna elke zondag stond ik trouw achter m’n kassa. Normaal was ik vrij, maar de jobstudent liet niks meer van zich horen. Niks aan te doen helaas, dus ik vertrok naar mijn werk. Het was het weekend van de klant en iedere klant kreeg koekjes mee als bedankje. Sommige klanten waren echt heel dankbaar en daar geniet ik dan wel van. Veel klanten hebben daardoor echt wel m’n dag gemaakt. We hadden gehoopt alles te hebben uitgedeeld tegen de avond, maar dat was niet zo. Dus de volgende dag gingen we door met uitdelen. Al bij al een prima werkdag. Zo heb ik ze graag.

★ Maandag deed ik de vroege shift, expres. Want ik moest dinsdag vroeger starten en ik vond het idee dat ik dan maandagmiddag kon rusten wel fijn. Dat klinkt voor anderen misschien heel overdreven, maar voor mij is een paar uur extra werken een big deal. Ik kan er ook niks aan doen. Het is hoe mijn lichaam is en ik moet er naar leren luisteren. Hij ging heel vlot. Helaas toen ik bezig was met de oven voor de winkel openging kreeg ik een van de roosters tegen de bovenkant van mijn arm. Wat pijnlijk was. Het resultaat komt later. Ik heb het wel onder water gehouden en verzorgd maar ik dacht dat ik er ’s avonds niks meer van zou zien. Was I wrong. Daar was ik dus wel van geschrokken. ’s Middags ging ik naar de bibliotheek want anders had ik een boete, en daarna lunchte ik en rustte ik. Ik heb zelfs geslapen denk ik. En voor de rest gelezen en een serie gekeken.

★ Zoals ik al zei, ik begon dinsdag wat vroeger dan normaal. Voor ik ging werken ging ik naar de apotheker om wat materiaal voor mijn brandwonden en daarna ging ik aan de slag. Toen ik een van de winkelmandjes die gebruikt waren op de stapel gooide, viel die om. Het was in een druk moment. En de stapel viel om tegen mijn scheenbeen. Ik werkte verder zonder veel zorgen te maken. Maar op een rustiger moment voelde ik nattigheid aan mijn been en toen ik mijn jogging omhoog stroopte zag ik bloed. Jup, ik ben officieel LOMP. Het moest snel gaan dus ik heb een compres uit de doos getrokken die ik had gehaald voor m’n brandwonden en die erop gedaan. De wonde is niet zo heel groot. Tot zover mijn ‘gevaarlijke’ week haha. Voor de rest verliep de dag best wel goed, wel moeizamer. Ik was zeker tegen de namiddag wel moe en dat heb ik gevoeld. Maar het is gelukt!

★ Woensdag had ik de late shift en had ik dus terug m’n normale rooster. In de ochtend deed ik weinig speciaals. Ik merkte wel dat ik heel moe was en toe was aan een dag vrij. Maar gelukkig was het nog een keer doorbijten en dan had ik ook een vrije dag. Voor de rest ging hij vrij snel, zoals altijd. Er is ook niet echt iets speciaals gebeurd. ’s Avonds verzorgde ik zoals elke avond mijn brandwonden. Op de bovenste foto kan je het resultaat zien. Drie tijgerstrepen dus. Voorlopig dek ik ze af omdat ik niet wil dat ze te veel stoten krijgen als ik aan het werk ben, dan zijn ze beschermd. Ze genezen gelukkig wel goed, dus dat is een opluchting. Want dit soort wonden kunnen ook ontsteken en dan heb je echt wel een probleem. Ze doen pijn, maar ik probeer er maar mee te lachen. Door boos te zijn op mezelf verdwijnen ze toch niet. Vandaar dat ik ze ook m’n tijgerstrepen noem 😉

★ Vrije dag! Ik had wel een sessie bij mijn psycholoog ingepland vandaag. Omdat ik echt wel heel veel stress heb ervaren de afgelopen tijd en ik voelde dat ik en mijn lijf het niet meer aankonden. En dit kan ik ook niet alleen oplossen. Mijn eigen situatie met de onderzoeken, wachten op resultaten en daarnaast corona werden een beetje te veel. Ik voelde me een stuk beter toen ik uit de praktijk kwam en daarom is mijn psychologe dus een heldin. Het deed goed om mijn ei kwijt te kunnen en ik zie de dingen weer veel helderder. Ik heb ook het gevoel dat sinds die sessie er een steen van me afgerold is. Natuurlijk is het daarmee niet opgelost. Maar het is fijn om je ‘ei’ kwijt te kunnen bij iemand die je vertrouwt. In de namiddag deed ik niks speciaals meer, ik rustte en las mijn boek.

★ En toen brak het einde van de week weer aan. Ik ontbeet en luisterde wat muziek in de ochtend. Daarna werd ik er door mijn ouders aan herinnerd dat de bussen staakten vandaag en ik dus moest oppassen dat ik niet te laat kwam. Gelukkig kon ik via de app vrij snel zien welke bussen er wel en niet gingen uitrijden. Het resultaat was dan ook dat ik vrij vroeg in het station was. Maar dat probleem was al snel opgelost want ik had mijn iPad mee en dus kon ik lezen. Handig als je altijd je iPad op zak hebt. Ik lees nu ‘Het meisje met de vlechtjes’ van Wilma Geldhof, een verhaal over de tweede wereldoorlog. Twee zussen worden gevraagd voor een verzetsgroep. Oorlogsverhalen zijn niet mijn favoriete verhalen, maar ik besloot deze toch een kans te geven. Het boek bevalt me wel. Ik ben nog niet zo heel ver dus ik kan er ook nog niet zoveel over vertellen. Vrijdagmiddag was weer snel voorbij, ik heb ook veel gelachen. Lang leve goeie collega’s 🙂 ’s Avonds raakte ik zonder al te veel problemen weer thuis ondanks de staking. Ik ken ondertussen mijn trucjes wel want dit is niet de eerste keer dat er staking is op een werkdag van me.

★ Ik had terug een vrije dag en ik wilde die goed inzetten. Ik had al de hele week zin om een wandeling te maken, maar het weer liet het niet toe of m’n werk liet het niet toe. Het zag er ook eventjes naar uit dat dat weer het geval zou zijn, maar gelukkig brak de zon door. Ik heb een uurtje gewandeld met muziek op en het was heerlijk. Op een gegeven moment ging de zon ook feller schijnen en dat was echt een geluksmomentje. Eigenlijk besef je in de natuur wat er echt belangrijk is. Ik had nooit zo hard door dat ik oplaad van de natuur, wat wel goed is om te weten. Na de wandeling was het al middag, at ik iets en deed ik een dutje. Het gevolg was dat ik wakker werd met pijn, maar het was het waard. Daarna deed ik boodschappen, at ik en heb ik dit weekoverzichtje geschreven. En nu nog eventjes relaxen. Als het goed is ben ik morgen wel gewoon vrij, maar dat zien we dan wel.

Week in beeld 30 | Herfstweer en stress

Hi allemaal. Het is een tijdje geleden dat er een weekoverzichtje online kwam. Ik heb daar een heel simpele verklaring voor, afgelopen weken waren niet zo leuk. En ik wil niet de happy hippo uithangen op mijn blog die altijd geluk heeft en blij is. Want ik denk dat mijn blog wel oprecht uitstraalt dat het leven dat niet altijd is. Maar vaak waren die weken al zwaarder dat ik geen zin had om het op zaterdagavond nog eens allemaal naar boven te halen. Deze week was ook niet echt een topweek, maar ik heb wel inzichten opgedaan en er waren wel geluksmomentjes. Daarnaast mis ik het wel om te bloggen in het algemeen. Het probleem is gewoon dat het enige waar mijn hoofd aan denkt is mijn onderzoeken. En ik weet niet of jullie zitten te wachten op elke week een verhaaltje over mijn pijn of vermoeidheid. Maar met de nieuwe inzichten die ik opdeed moet het wel lukken om iets te schrijven.

★ Doordat ik van shift wisselde was ik zondag vrij. Niet helemaal want ik had afgesproken met iemand, maar dat is iets helemaal anders dan werken natuurlijk. De zaterdag ervoor was heel stressy geweest met een paar mental breakdowns, gelukkig voelde ik me vandaag beter. De reden dat ik me de zaterdag ervoor zo slecht voelde was heel simpel. Ik wil altijd alles alleen oplossen en voor de simpelste dingen hulp vragen is heel lastig. Ik voel me dan altijd een soort idioot. En ’s avonds barstte de bom. Niet in woede, maar in tranen. Mijn moeder is me wel komen troosten en heeft toen gezegd dat als er iets scheelt, ik dat gewoon moet aangeven. En hulp vragen. Dat weet ik wel, maar het blijft een lastig puntje. En dan te bedenken dat dat misschien voor altijd is. Ik vraag me soms af of er een dag komt dat ik dat ooit zal aanvaarden als het zo is. Want dat zie ik niet zo snel gebeuren. Maar ik moet erop blijven vertrouwen dat wat er ook gebeurt, het wel goedkomt.

Maar dit gaat over zondag. Ik sliep uit, bleef lang in bed liggen om te lezen. Heerlijk boek ook, ondertussen heb ik hem uit. Ik had afgesproken met mijn beste maat, maar hij kwam uit zijn nachtshift en zei toen dat hij nog niet zeker wist of het afspreken ging doorgaan. Natuurlijk neem ik hem niks kwalijk, want zijn gezondheid gaat voor en zijn rust ook natuurlijk. Maar ik geef wel toe dat ik daar een dipje door had want ik had er naar uitgekeken. Uiteindelijk kreeg ik een berichtje op Whatsapp met het uur waarop we zouden afspreken en ging het dus toch door. En daar was ik blij mee. Terwijl we toch in de stad waren sloeg ik een paar joggings in want ik heb ondervonden hoe zalig die dingen zitten en ik kwam een trui tegen. Truien zijn ook iets waar ik een tekort aan heb, en zeker de goeie warme voor de winter. Als ik nu door het raam kijk dan is de zomer ook wel officieel gedaan en dat vind ik wel jammer. Ik weet niet waar het aan ligt, misschien corona of mijn eigen situatie, maar dit jaar heb ik nog veel minder zin in de winter. En al helemaal niet in feestdagen. Het is nog ver weg, maar toch. We zijn al oktober. Mijn maat en ik sloten ons dagje af met een warm drankje. Ik dronk chocolademelk, hij een koffie. ’s Avonds rustte ik uit en keek ik met mama naar De Code van Coppens. En we hebben echt keihard gelachen.

★ Maandag was niet m’n beste dag. Ik wil daar niet over liegen. De koelkast en kast waren voor mijn deel best wel leeg dus ik ging eerst naar de Albert Heijn. En promo’s jagen, waar ik wel in geslaagd ben. Op zo’n momenten voel ik me altijd zo ongelooflijk volwassen haha. Maar het gaat me wel steeds beter af. Iedereen moet leren omgaan met geld uitgeven en voordelig boodschappen doen. Ik ook. Als lunch at ik een salade van Albert Heijn zelf die ik nog nooit heb gehad maar wel lekker is! Met salade, blauwe kaas, rode druiven en een frambozendressing. Absoluut voor herhaling vatbaar. Verder liep de dag niet heel soepel. De week ervoor heeft onze veiligheidsraad beslist om te versoepelen. De bubbel is afgeschaft, je mag weer meer mensen zien en zelfs knuffelen mag terug. In België gaan de cijfers omhoog. Nu op dit moment zijn ze stabiel geloof ik, maar toen gingen ze echt de lucht in. Besmettingen, ziekenhuisopnames en overlijdens. En dan versoepelen ze. Ik was de moed gewoon eventjes kwijt in onze COVID-strijd. En natuurlijk m’n eigen situatie. Ik begon me af te vragen dat als dit voor altijd is, hoe ik dit ooit ga aanvaarden. Gelukkig was de sfeer op mijn werk en tussen m’n collega’s wel iets waar ik me aan kon optrekken. Altijd fijn. ’s Avonds werd ik onderweg naar de trein uitgescholden door een dronken gast en daar werd ik een beetje paniekerig van. Ik heb het niet zo op dronken mensen. Gelukkig is er niks gebeurd, en anders was Starbucks wel open. Dan ging ik daar wel binnen schieten voor hulp. Thuis chatte ik met een paar vrienden over selfcare, lief zijn voor jezelf. Dat was wel echt het lichtpuntje aan mijn dag en ik voelde me na dat gesprek een beetje beter. Ik moet gewoon leren aanvaarden dat die verdrietige buien nog wel voor een tijd zullen zijn, en dat ze waarschijnlijk niet gaan liggen voor ik een diagnose heb. En dat is normaal, het is niet niks om doorheen te gaan.

★ Gelukkig bracht dinsdag iets meer verlichting want ik voelde me wel wat beter. Ik nam uitgebreid de tijd om te ontbijten, want ik had toch niks te doen die ochtend. Het was ook de tweede dag dat ik niet op social media was, niet bewust. Maar als ik er geen behoefte aan heb dan ga ik het ook niet doen. Zoals ik al zei bij maandag, ik voelde me wel beter maar ik denk ook dat het tijd is om te aanvaarden dat die zware ups en downs nog wel voor een tijd zijn. En that’s okay. Ik ben ook maar een mens. Het was een rustige shift en hij ging vrij snel voorbij. Ik haalde op het nippertje mijn trein eerder en dat was wel een geluksmomentje. Door het station rennen met een mondmasker is trouwens geen leuke combi, maar ik had echt geen zin om mijn trein nog op twee minuten na te missen. Op de trein heb ik tijd genoeg om uit te hijgen. Want zo slecht is m’n conditie wel geworden.

★ Toen waren we al in de helft van de week! Ik stond moe op, maar mentaal wel prima. Ik schreef het overzichtje van ontdekte muziek voor september dat al online kwam eerder deze week. Deze keer was het wel een heel lang lijstje, maar dat is leuk. Muziek ontdekken is een van mijn hobby’s ondertussen. Verder ging ik werken en het was een drukkere shift voor mij dan anders. Wat ik niet zo erg vond, maar dat resulteerde wel in het feit dat ik aan het einde van de dag heel veel pijn had. Maar dat hoort erbij. ’s Avonds heb ik ook echt niks meer gedaan denk ik.

★ Mijn vrije dag! Fijn. Ik bleef iets langer in bed liggen en ontbeet laat. Dat was achteraf gezien niet zo’n goed idee, maar kom. Ik keek ’s morgens op mijn iPad naar ‘Een Echte Job’ wat een programma is over de zorg. Vijf bekende Vlamingen draaien drie weken mee in de zorg. Vier in een ziekenhuis, eentje in een revalidatiecentrum voor kinderen. Ik heb nu nog meer respect gekregen voor de zorg. Het raakte me ook enorm. En ook voor die BV’s trouwens. Rond de middag ging ik de bus op want ik had afgesproken om te gaan lunchen met mijn beste vriendin. Na een wandeling door de stad dronken we nog samen iets en toen gingen we naar huis. Thuis hielp ik met de afwas en daarna ging ik rusten. Ik probeerde ook te aanvaarden dat ik die rust nodig had, maar dat is niet altijd simpel. Het lukte wel beter dan in het begin van de week.

★ En toen brak het einde van de week aan. Vrijdag. Ik ga niet te veel woorden vuilmaken aan vrijdag, want het was geen al te beste dag. Ik mocht mijn kleine broer ophalen van school omdat hij ziek was geworden (niks ergs trouwens, hij had gewoon last van zijn maag vermoed ik) en vervolgens werd m’n moeder ook ziek. Ik heb een angst voor mensen die overgeven en dat klinkt heel belachelijk. Maar toch is het zo. Dus die ochtend was stresserend. Toen ging ik ook in alle haast naar de bakker en apotheker en toen ging ik lunchen. De ochtend was gestresseerd en gejaagd en ik heb drie mental breakdowns gehad in een ochtend. Wat veel is. Mijn werk bracht gelukkig afleiding en beterschap. Dat heeft wel echt m’n dag gered. En dat deed me ook nadenken dat het zo niet verder kan, met die stress. Ik heb van de week ook een mailtje gestuurd naar mijn psycholoog, volgende week ga ik langs. Want ik ga geen gekke dingen doen, maar zo ga ik dit geen weken meer volhouden.

★ Weekend! Of toch half, want morgen moet ik gewoon werken. Allee ja, als je dit leest is het al zondag. Ik sliep heel lang uit en dat had ik gewoon echt eens nodig. Daarna las ik ‘Bijna Echt’ van Lisa van Campenhout uit en ik heb zeker van het verhaal genoten. Ik gaf het vier sterren op Goodreads. Ik begon in een tweede boek, wat het vijftigste boek van dit jaar wordt. En daarmee zal ik ook mijn doel halen. Het is geen young adult maar ik raak er wel vlotjes doorheen. Ik maakte fruitsalade omdat ik daar heel veel zin in had. En daarvoor had ik ook dat fruit in huis gehaald maandag, maar ik heb niet echt de energie of zin gehad om het klaar te maken. Ik heb zelfs nog een portie over voor in m’n pauze. ’s Middags deed ik boodschappen en voor de rest deed ik niks speciaals meer. Ik ga straks nog eventjes lezen in bad, waar ik wel van ga genieten. En daarna hopelijk relaxed gaan slapen voor morgen. Voor mij is een werkdag van 8u niet vanzelfsprekend. Maar gelukkig slaag ik er wel altijd in en zondagen gaan altijd heel snel.

Hoe was jouw week? Blij dat de herfst er is?

Week in beeld | 28

Zoals ik al zei, ik upload vanaf nu mijn weekoverzichtjes op zondagochtend. Voor mij komt het een stuk beter uit qua planning en schrijven. Dat betekent ook dat de overzichtjes starten op zondag en eindigen op zaterdag. Afgelopen week was een hele emotionele, maar er was elke dag wel een geluksmomentje of iets waar ik blij van werd. Mijn onderzoeken zijn ook officieel in gang, wat spannend is. Maar ik ben ook opgelucht, want de eerste stappen zijn gezet en ik weet hopelijk over een paar maand wat de diagnose wordt.

★ Zondag startte ik rustig met een ontbijtje, het leek alsof ik alle tijd had. Maar dat was niet het geval want ik moest werken die dag. Ik voelde wel dat het een zware dag ging worden, ik voelde het aan mijn spieren. Voor ik vertrok gooide ik het restje pasta pesto van de zaterdag in mijn lunchbox, zo had ik een lekkere lunch. Gelukkig vliegen zondagen altijd voorbij, maar het was een zware. ’s Avonds had ik zoveel pijn dat ik eventjes moest gaan zitten. Gelukkig was dat echt in de avond al, wanneer het bijna tijd was om te sluiten. ’s Avonds keek ik een stuk van The Hungergames na het eten, maar dat was bijna onmogelijk want ik was zo moe.

★ Opstaan ging lastig omdat ik zo moe was, maar gelukkig viel het wel goed mee eens ik echt uit mijn bed was. Ik besloot naar de bakker te gaan want ik had zin in croissantjes. Don’t ask me why want normaal heb ik altijd zin in brood. Maar deze week had ik iets met croissants. Ik merkte ook dat ik stress had voor dinsdag, voor mijn onderzoek. Onderweg naar de bakker passeerde ik de broodjeszaak en kocht een broodje voor mijn lunch. Bij de bakker bleek je dan niet met de kaart te kunnen betalen, het was niet onze normale bakker dus ik wist het niet. Dus ik mocht eventjes naar de bank lopen. Gelukkig was er eentje schuin erover. Mama was ook ondertussen gaan wandelen met het hondje van een goeie vriendin van ons en ze komt er dan altijd eventjes mee naar huis. Want wij zien die hond allemaal graag. En dat is altijd een geluksmomentje. Vlak voor mijn lunch deed ik wat blogwerk en daarna ging ik werken. Ik kan me niet zoveel meer herinneren van mijn shift, waarschijnlijk door dinsdag. Maar volgens mij is er niet echt iets geks gebeurd en was het een normale dag.

★ Het was een gezellige drukte deze ochtend, want het was natuurlijk 1 september en ik heb broers en een zus. Die nog naar school gaan. Voor mijn kleine broer was het extra spannend, want hij gaat voor het eerst naar het middelbaar. Het is raar om ze ’s ochtends niet in huis te zien lopen, maar aan de andere kant is het ook wel rustig. Ik zie ze allebei heel graag, maar sinds corona zijn ze allebei eigenlijk niet meer echt volle weken naar school moeten gaan. Dus de rust is er weer. Toen ik op de trein had voelde ik enorm veel spanning, want het moment van de waarheid kwam dichterbij. In het ziekenhuis vond ik ook niet direct mijn weg waardoor ik in paniek raakte. Gelukkig heb ik het toen gevonden en de dokter was heel vriendelijk. De dokter heeft besloten dat er een botscan moet komen, die gebeurt volgende week. Bij de botscan zal duidelijk worden of het effectief reuma is of niet. Als dat geen resultaat geeft, dan komen er verdere onderzoeken om uiteindelijk bij een diagnose uit te komen. Het gaat nog wel een helse tijd worden. Thuis at ik mijn lunch en las ik mijn boek uit. In de middag haalde ik met mama twee pakketjes op, eentje daarvan was het mijne. Mijn pakketje van MyMuesli was aangekomen. En ik ben heel blij met de muesli. Ze zijn zo lekker! Ik had eerst geen goeie yoghurt waardoor ik er minder van at, maar nu heb ik ook een goeie yoghurt gevonden die zuivelvrij is en nu kan ik wel genieten. De grote bussen op de foto zijn muesli, de kleine zijn dingen die je erbij kan gooien. Voornamelijk met chocolade. Maar er zitten ook nootjes bij die in chocolade gedipt zijn. Heel lekker!

★Ik stond moe en down op, mijn humeur klaarde wel op. Ik maakte me klaar en ging -je raadt het al- croissantjes halen bij de bakker. Samen met de muesli at ik ze als ontbijtje, wat heel lekker was. Ik las daarna wat blogs, las in mijn boek en hing wat rond op social media. Ik haalde pasta dicht bij mijn werk als lunch, de restjes hield ik voor ’s avonds. Ik had nogal laat ontbeten waardoor ik niet echt heel veel honger had tijdens de lunch. Het was deze keer gelukkig wel een betere shift en ik heb heel veel gelachen. Zo mogen er meer zijn haha. Daarom hou ik van mijn werk. ’s Avonds at ik de restjes pasta op en keek ik mijn soap.

★ Het was vandaag alweer 4 jaar geleden dat mijn lieve oma is overleden. Altijd een memorabele dag. Ik probeer ook op dit soort dagen wel blij te zijn, mijn oma zou niet anders willen. Mijn pakketje van Libris arriveerde ook met een nieuw boek dat ik al een tijdje wil lezen. Doordat ik dinsdag naar het ziekenhuis moest had ik een shiftwissel en moest ik donderdag werken. Het was best wel rustig qua klanten, waardoor ik wel tijd had om op mijn gemak te dweilen. Vraag me ook niet hoe, maar na het dweilen was bijna de hele achterkant van mijn ene been van mijn broek nat. Ik slaag echt in alles. De shift ging wel heel snel, en ik was bekaf na mijn shift. Maar dat hoort er helaas bij. Ik ben vooral trots op de dagen dat ik toch doorzet ondanks de pijn. Natuurlijk let ik wel op dat ik niet over mijn grenzen heen ga, maar het is gewoon niet altijd makkelijk.

★ Vrijdag was de laatste werkdag op een rij, zaterdag was ik een dag thuis gelukkig. Op vrijdag stond ik misselijk op, waardoor ik nog eventjes langer heb geslapen. Slecht bij vermoeidheid, maar dit was de beste keuze. Ik had ook gelijk, want toen ik een uur later wakker werd voelde ik me beter. Uiteindelijk ontdekte ik heel veel nieuwe muziek op Spotify, heel fijn altijd. Een van mijn collega’s had een afspeellijst gemaakt met liedjes waarvan ze dacht dat ik ze leuk zou vinden. En ja, meer dan de helft was mijn smaak. Ik ga sommige artiesten hun repertoire zelfs verder onderzoeken als ik tijd heb. Zo vind ik gemakkelijk nieuwe muziek. Mijn lijst met favorieten groeit altijd maar weer, maar dat vind ik juist leuk. Verder was het een zware ochtend. Zoals altijd, omgaan met mijn lichaam dat steeds meer een stap achteruit zet. Ik ga niet dood natuurlijk, maar toch is het confronterend. De shift ging vrij snel. ’s Avonds startte The Voice Kids en dat was een groot geluksmomentje! Ik keek daar al zo lang naar uit. Ik was niet helemaal akkoord met de keuzes van de coaches, maar veel van mijn favorieten zijn gelukkig door naar de finale.

★ Weekend! Ik sliep iets langer uit. Ik probeer een vast slaapritme te pakken te krijgen, maar ik wil ook luisteren naar mijn lichaam. Deze ochtend was het gewoon beter om nog eventjes door te slapen. Toen ik opstond heb ik ontbeten, me aangekleed en ging ik kort de stad in. Ik had een pull gezien die ik graag wou. Dat is ook het enige wat ik gekocht heb, niks anders. Ik wist ook in welke winkel ik moest zijn en toen ik buiten kwam ben ik vrijwel direct terug naar huis gegaan. In de namiddag deed ik boodschappen en ’s avonds maakte ik een eenpansgerechtje klaar. Rijst, worteltjes, paprika, rode uit en kip. Mama vond het zo lekker dat ze drie keer heeft opgeschept, wat ik echt wel een compliment vind. Dat soort dingen maken me dan weer blij. Ik zeg altijd dat ik niet lekker kan koken, maar misschien moet ik die gedachte eens leren loslaten. Na het eten keek ik mijn soap, had nog wat afleveringen in te halen. En kreeg ik een mental breakdown over de pijn en vermoeidheid. Het was een moeilijke week wat dat betreft. Maar maandag weer een nieuwe week en dan gaan we er weer voor.

Mis jij het warme zomerweer al?