5 niet kloppende gedachten in herstel

Ik ben op een punt in mijn herstel gekomen dat ik een paar van mijn eigen niet-kloppende beweringen kan afstrepen. Waar ik vroeger zo glashard in geloofde. Sommige dingen boycotten mijn herstel echt en daarom deel ik ze vandaag graag. Het zijn namelijk ook weer dingen die ik heb geleerd en mijn eigen herstel wat makkelijker maakten of vooruit hielpen. Betekent trouwens niet dat ik nu alleswetend ben hoor, maar ik geef het graag mee voor mensen in gelijkaardige situatie. En herstel kan zo ruim zijn. Voor mij is het vanuit trauma herstel, maar het valt eigenlijk in zoveel aspecten van het leven toe te passen.

Je weg is niet linear

Er zullen putten en bergen zijn, er zullen hobbels en beren op de weg zijn. Net zoals bijna alles in het leven. Wat ook betekent dat je gewoontes die je hebt ontwikkeld tijdens die moeilijke periode ook niet zomaar ‘cold turkey’ zal afleren. Als dat wel lukt is dat heel sterk, maar gebruikt het niet als meetlat. En het ene moment zal je vol euforie zijn en denken dat iets over is, en het andere moment zal het weer pijn doen. Wat heel normaal is. En helemaal oke.

★ Gewoontes afleren kost tijd

Je ontwikkelt gewoontes door heel je leven, maar ook in moeilijke periodes. In mijn geval heb ik door trauma allerlei overlevingsgewoontes aangeleerd aan mezelf. Het zijn veilige schilden of een warm dekentje waar alles vrede is. Maar die helpen je niet altijd perse verder. En ik ben de afgelopen tijd af en toe heel kwaad geweest als ik verviel in oude patronen. Maar dat is normaal en we vergeten dat wel eens denk ik. Zoals ik bij het vorige sterretje zei: sommige dingen kan je nu eenmaal niet ‘cold turkey’ afleren. En de ene dag zal het vlot gaan, andere dagen zal het vechten zijn.

Na herstel is alles opgelost

Het is nu eenmaal zo dat alles wat je meemaakt, doet, hoort, ziet en ervaart je een stukje maken wie je bent. Herstel geeft hoop op beter, maar het is niet perse allemaal opgelost. Ik dacht vroeger altijd dat als ik klaar was met mijn traject bij de psycholoog, dat ik er dan nooit meer last van zou hebben en het me niet meer zou beïnvloeden. Zeker als je heftige dingen hebt meegemaakt dan zal je dat waarschijnlijk altijd een beetje bij je dragen. Het verschil zal alleen zijn dat het niet meer je dagelijkse leven belemmert of inpalmt. En er zullen ook jaren erna van die dagen zijn dat dat wel zo is. Het valt te vergelijken met een been breken. Na zoveel weken gips (en revalidatie) kan je weer stappen en verder met je leven. Toch zal het altijd gevoelig zijn. Het enige wat je kan doen, is je extra goed voor je been zorgen als het pijn doet of koud is. En dat kan je met jezelf ook. Het zal een deeltje van je worden dat altijd een beetje extra aandacht en liefde nodig heeft.

★ Alles wordt zoals voorheen

Meestal betekent herstel ook dat je stukjes van jezelf terugvindt die je kwijt was. Zeker zoals in mijn situatie, als je jaar en dag je constant aanpaste aan anderen en voor alles en iedereen sprong. En die twee dingen zijn ook niet perse slecht, maar je mag jezelf gewoon niet vergeten. Maar er zullen ook dingen anders zijn. Je zal ontdekken dat je misschien bepaalde hobby’s of interesses niet meer hebt of je kledingstijl compleet verandert. Dat is een goed iets trouwens. Dit kan wel eng zijn, ik heb dat zelf ook ervaren. Maar pin je niet te veel vast aan hoe het vroeger voordien was, want die versie van je leven en jezelf komt waarschijnlijk nooit meer terug. En het staat je herstel vaak ook in de weg.

Dingen loslaten is makkelijk

Het kost veel tijd, energie, emotie om dingen achter je te laten. Herstel is ook afscheid nemen. Van jongere versies van jezelf, rouwen om de dingen die je jongere zelf niet gekregen heeft of weten dat hij/zij/hen eigenlijk veel beter verdiende. Weet je, als je dat al beseft ben je al zo ver. En bizar maar weer: ook afscheid nemen van je trauma of wie je was tijdens je trauma gaat gepaard met veel verdriet. De meeste trauma’s nemen wel een paar jaar in en het was heel lang je realiteit. Ergens is het logisch dat je dat niet kan of wil loslaten. Ik hoor dit van heel veel mensen en ik ervaar het zelf ook. Want trauma is alles was je kende. Dus het kan heel beangstigend zijn te weten dat dingen veranderen. Ook beseffen dat je nu ‘veilig’ bent of uit je toxic omgeving is een hele grote mindfuck.

Maar het belangrijkste van al wil ik hierop aansluiten: wees lief voor jezelf. Herstellen van wat je hebt meegemaakt is niet gemakkelijk. Je zal nog veel vallen en weer opstaan. Ik ook hoor, ik ben dit nu wel aan het schrijven maar ook ik ben niet perfect. Voor mij is dit ook een mooi rijtje reminders. You got this ♥️

Wereld Suïcide Preventie Dag

Vandaag is het zaterdag, voor de meeste mensen een doodnormale weekenddag. Niet voor mij, maar dat terzijde. Ik ben als je dit leest waarschijnlijk druk aan het werk. Vandaag is wel een dag waar ik graag bij stil wil staan. Er sterven zoveel mensen aan suïcide en dat ga ik met mijn blog ook niet zo snel veranderen helaas. Maar op zelfdoding staat nog zoveel taboe, en dat moet anders. As you all know, ik heb er zelf ook mee geworsteld.

Ik ga mijn verhaal niet opnieuw uit de doeken doen, dat heb ik eind juli al gedaan (daar leidt de link in de inleiding ook naar). Wat ik wel graag wil doen vandaag is een paar misvattingen over suïcidaal zijn ontkrachten. Keep in mind dat sommige dingen wel zo kunnen zijn, maar het hoeft niet perse. Er waren namelijk een paar dingen die ik zelf niet wist. Soms worden mensen namelijk heel hard gegaslighted en daardoor besef je niet altijd hoe erg het is. Met gaslighting bedoel ik dat mensen twijfelen aan hun eigen verstand en of wat ze voelen wel echt waar is. In dit geval gaat dat om mental health, maar als we bijvoorbeeld naar medische gaslighting kijken zou dat iets kunnen zijn zoals; de pijn zit in je hoofd of je doet maar alsof. Iets wat heel veel chronisch zieken helaas te horen krijgen. Maar daar gaat het vandaag niet over, het was een kleine uitleg.

⭐️ Schoolresultaten zijn altijd slecht

Ik ben hier zelf denk ik het beste voorbeeld van. Het gebeurt dat mensen minder serieus worden genomen omdat hun cijfers, uitslagen op school nog altijd hoog zijn. Ik heb dit gelukkig nooit meegemaakt, als ik mijn ‘ei’ kwijt wilde was er altijd wel een leerkracht die luisterde. Mijn cijfers waren bijna altijd zevens, achten en negens, met hier en daar een uitzondering. Ik besef dat dit heel opschepperig over kan komen, maar das niet de bedoeling :p Er zijn mensen met wie het niet goed gaat dat de cijfers ook effectief laag zijn. Ook dat kan zeker een alarmsignaal zijn. Sommige mensen (inclusief deze kiddo die dit schrijft) gebruiken hun schoolwerk als afleiding of werken keihard voor school om hun emoties niet te moeten voelen. School was niet alleen mijn afleiding, het was ook mijn redding. Dus nee, goede cijfers betekenen niet automatisch dat alles unicorns en dolfijnen is. Cijfers zeggen uiteraard ook niet alles, maar het kan een alarmsignaal zijn.

⭐️ Hobby’s en passies

Alweer, het kan in twee kanten gaan. Iemand die slecht in zijn/haar/hun vel zit, kan extreem veel of weinig met hobby’s en passies bezig zijn. Ik las de klok rond, bij wijze van spreken. Boeken waren mijn afleiding en lezen is iets wat ik vrijwel altijd graag heb gedaan. Boeken en tekenen gaven mij altijd dat sprankeltje dat ik nodig had om door te gaan. Toch sloeg het ook om want rond de tijd dat ik er niet meer wilde zijn las ik niet meer. Of heel weinig, laat ik het zo zeggen. Niet omdat ik niet wilde, het lukte ook gewoon niet. De letters dansten voor mijn ogen en ik kon me niet concentreren op het verhaal. Het is een goeie ‘meter’ zal ik maar zeggen. Maar als iemand normaal heel enthousiast wordt van bepaalde dingen en dat is een periode niet het geval, kan dat wel een signaal zijn. Ik spreek niet over een dag of week, iedereen heeft al eens een off-week. Daarvoor zijn we mensen.

⭐️ Er is sprake van zelfbeschadiging

Niet altijd. Sommige mensen zijn te bang om het te doen of bang voor de gevolgen of reacties van de omgeving. En sommige doen het wel, maar niet op de meest ‘gekende’ manier. Ik wist zelfs tot heel kort geleden niet dat wat ik deed daar ook onder viel. Als ik stress had of er iets gebeurd was, krabde ik mijn vel open. Niet tot bloedens, maar wel genoeg om echt een wond te hebben. Ik heb daar nog hele lichte littekens van op mijn handen en heel licht zichtbaar op mijn pols. Maar soms is het niet zichtbaar. En vaak als het zichtbaar is, wordt het verstopt.

⭐️ Actief en passief

Je kan een onderscheid maken tussen passief en actief. Iemand die actief suïcidaal is, gaat er ook naar handelen. Passief betekent (zoals bij mij dus) dat je gedachten hebt aan zelfdoding maar er niet naar handelt. Dit kan verschillende redenen hebben. Bij mij was de reden dat het zover niet gekomen is dat ik gekalmeerd werd. Dus of ik ooit het lef zou gehad hebben, dat ga ik gelukkig nooit weten. Scheelt mij weer denkstof. Maar pas op: passief kan wel actief worden. Dus als iemand passief suïcidaal is, wilt dat niet zeggen dat je kan achterover leunen zonder zorgen. Het kan wel naar actief gaan.

Er zijn nog heel veel misvattingen in de wereld en als ik ze allemaal moet oplijsten, dan zit ik hier volgend jaar nog. De bovenstaande zijn dingen die ik vooral getrokken heb uit mijn eigen ervaring. Hou ook in gedachten dat iedereen een eigen persoon is en wat bij mij een alarmsignaal was, hoeft dat niet perse bij een ander te zijn. Zelfdodingsgedachten zijn vaak een stille demoon die je niet tevoorschijn ziet komen bij anderen. Ik ga hieronder nog twee dingen aankaarten die ik nog wil meegeven vanuit mijn ervaringen.

⭐️ Volg je gevoel

Zoals ik al zei, we zijn allemaal ons eigen persoon en iedereens alarmsignalen zijn anders. Maar zeker als het gaat om mensen dichtbij zou ik zeggen; als je voelt dat er iets niet klopt, luister ernaar. Ik heb in mijn eigen omgeving zelf ook mensen gehad die ermee kampen en als mijn gevoel tilt sloeg zat het ook vaak juist. Dus als je het gevoel hebt dat er iets niet klopt, probeer er voor iemand te zijn. Probeer een extra berichtje te sturen of gewoon simpelweg rustig te zeggen dat de persoon in kwestie altijd met je kan praten als er iets is. Soms komen mensen dan zelf op de proppen ermee. Maar dwing ook niemand om te praten, want dat werkt averechts.

⭐️ Je hoeft de wereld niet te redden om een lichtje voor iemand te zijn

Vaak wil je de problemen van een ander oplossen, maar dat kan je meestal niet. Iemand die suïcidaal is heeft meestal een professional nodig. Maar je kan er wel voor iemand zijn. En onderschat alsjeblieft de kracht van kleine gebaren niet, het kan een wereld van verschil maken. In mijn geval, toen ik me zo slecht voelde was er eigenlijk een heel simpel dingetje dat me gekalmeerd heeft. Ik was radeloos en hoorde echt constant dat mijn problemen niet zo erg waren en dat ik me moest vermannen. Uiteindelijk ben ik gekalmeerd omdat ik me gehoord voelde. Dat was al wat ik nodig had. Een van mijn oud-leerkrachten destijds had een mailtje van me beantwoord en het antwoord in een notendop was: ik snap dat je het moeilijk hebt. De mail werd door hem afgesloten met: ik weet het, het is zwaar. Tis nu niet dat alles zoals sneeuw voor de zon verdween, maar er rolde wel een serieuze steen van me af. Dus nee, je hoeft absoluut de wereld niet te redden om een lichtje voor iemand te zijn. Er gewoon zijn, maakt vaak al een wereld van verschil.

Bronnen/hulp bij zelfmoordgedachten

Belgie:

Zelfmoordlijn: 1813 (zelfmoordlijn1813.be)
Tele-Onthaal: 106 (Tele-onthaal.be)
Awel: 102 (Awel.be) (Awel is richting jongeren)

Nederland:

Zelfmoord preventie: 133 (133.nl)
De Luisterlijn: 088 0767 000 (Luisterlijn.nl)
Kindertelefoon: 0800-0432 (Kindertelefoon.nl)

Hoe ik deze periode door kom (of toch probeer)

Hi allemaal. Vorige bericht was niet zo vrolijk. Dat weet ik ook maar het is wel de waarheid. En mijn blog is mijn uitlaatklep. Normaal ben ik ook voorstander van positiviteit en de goeie dingen zien. Maar dat lukte eventjes niet en das oke. Dat hoort er gewoon bij voor iedereen. Ik ben ook maar een mens. Maar ik wacht nu al iets meer dan drie maanden op mijn diagnose en het zijn niet altijd makkelijke dagen. Toch heb ik wel een paar dingen verzameld die mij helpen en die wilde ik delen. Misschien haal je er inspiratie of steun uit.

Mijn twee maatjes tijdens bedrust 😉

De standaard zelfzorg

Ik heb net als veel mensen de neiging om slechter voor mezelf te zorgen als ik me slecht in mijn vel voel of mindere dagen heb. Grijpen naar ongezonde snacks, geen puf om iets te doen. Het klinkt je misschien bekend in de oren. Ik zorg ervoor dat ik elke dag minstens drie maaltijden heb gehad (meestal toch, ontbijt is soms een moeilijker puntje) en eventueel een snack tussendoor. Dat laatste is niet perse verplicht voor mij. Maar gewoon, als je je al slechter voelt heeft je lichaam die energie nog meer nodig. Goeie en voedzame maaltijden, genoeg slaap. En natuurlijk mag je je daarnaast wel iets gunnen. ’s Avonds voor het slapengaan een warm bad met een bruisbal. Een outfit waar jij je heel fijn in voelt, een keer niet zelf koken maar op Takeway of Deliveroo iets bestellen. Het mag zeker. Maar blijf op jezelf letten. Je lichaam heeft je nodig.

Luisteren naar mijn lichaam

Ik probeer te luisteren naar mijn lichaam en dat is niet altijd makkelijk. Dat kan ook niet altijd. Soms heb ik pijn en heb ik toch een shift te draaien. Maar op mijn vrije dagen probeer ik dat wel. Ik heb het gelukkig nog niet moeten doen, maar als ik met iemand heb afgesproken en ik ben echt te moe blijf ik thuis. Het is niet altijd leuk en vooral niet als je een dag had gepland om dingen te doen en je lijf dan niet meewerkt. Maar toch is het realiteit en moet je het proberen te aanvaarden. Er zijn ook echt dagen dat ik voel dat ik graag eventjes naar buiten wil ondanks dat ik moe ben. Ook daar probeer ik dan naar te luisteren. Het draait om balans vinden en dat kan ik niet in een tip ‘standaardiseren’ want dat is echt voor iedereen anders.

Mijn koptelefoon is mijn beste vriend

Ik luisterde hiervoor al heel veel muziek, maar meer dan ooit is muziek mijn beste vriend geworden. Elke dag staat Spotify wel een keer aan, en elke dag luister ik gemiddeld een uur naar muziek. En daarnaast ben ik door de onderzoeken en gesprekken die ik al gehad heb altijd gegaan met muziek en mijn koptelefoon. Mijn koptelefoon voelt een beetje als m’n trouwe maatje waar ik daar samen ben doorgegaan. Het is gek om dat te zeggen, maar zo voelt het wel. Daarnaast kalmeert muziek me als ik het moeilijk heb. En weet je, dat muziek pijn kan verlichten of kan opluchten dat weten we allemaal.

Praten met anderen over wat ik voel

Dit is af en toe een tricky puntje. Want ik wil niet diegene zijn die altijd zeurt over haar pijn, vermoeidheid of andere problemen. Maar toch moet het wel. Je kan dingen vaak niet alleen oplossen. En dingen opkroppen heeft 0,0 zin. Uiteindelijk komen ze er toch wel uit. Het is oke om te huilen, het moeilijk te hebben, te praten over wat je dwarszit. En het is knap als je dat kan in een wereld die liever lacht en doet alsof alles perfect is. Ja, ik zei ‘doet alsof’. Want echt niemand op deze wereldbol heeft het elke seconde van zijn leven allemaal op een rij en bij elkaar. Dat bestaat niet. Ook al doen ze nog zo goed geloven dat het wel zo is.

Dingen doen waar je blij van wordt / dingen waar je naar uitkijkt

Dit is een weggevertje. Maar toch is het zo belangrijk. Blijven dingen inplannen waar je normaal gezien blij van wordt. Ook al heb je daar geen zin in. Het zal je goed doen. Het heeft geen zin om de hele dag weg te kruipen onder de dekens of lakens van je bed. Dat instinct is wel menselijk en het is helemaal niet erg als je toch zo’n dag hebt. Maar probeer ze te beperken. Het heeft geen zin. En je kan denken dat ik makkelijk spreken heb. Maar ik weet wel hoe het is. Ik ben gelukkig nooit depressief geweest en ik ben het ook niet. Maar ik weet wel hoe moeilijk het soms kan zijn om die lakens van je af te slaan en aan de dag te beginnen. Dus kom uit bed, doe iets leuks. Plan iets in met een vriendin. Meestal zal het wel een effect op je humeur hebben. Het zal je problemen niet oplossen, maar het zal je meestal wel deugd doen.

Toon een beetje zelfliefde

Ik heb snel last van dat innerlijke stemmetje. Die criticus die fluistert dat dingen beter kunnen of je helemaal niet in de zetel mag liggen Netflix te kijken? Hij is bij iedereen aanwezig denk ik. Maar je hoeft er niet altijd naar te luisteren. Sommige dagen is het oke om te zeggen dat je een hele dag in e zetel gaat hangen om series te kijken. Of je doet een keer niks voor je blog. Juist nu heb je die zelfliefde nodig en probeer niet te hard voor jezelf te zijn. Als jij het hele huis wilde poetsen en dat niet lukt. Wees lief voor jezelf en vergeef het je. Morgen weer een dag. En als het dan niet lukt, er komen nog dagen, weken en maanden. Er komt wel een dag dat dat huis gepoetst raakt.

Wees trots op jezelf

Sommige dagen zijn moeilijk. Je kan je dan zoals ik al zei gaan bekritiseren op alles wat niet goed gaat of in het honderd loopt. Maar he, je gaat door een moeilijke periode. En het feit dat je nog niet hebt opgegeven en probeert er iets van te maken is al meer dan genoeg. Wees trots op jezelf daarvoor. Give yourself some credit zoals ze in Amerika (?) zouden zeggen. Gun jezelf een beetje eer, trots. Je verdient het. Het is niet gemakkelijk en juist dat je blijft doorgaan en proberen is een hele dikke pluim waard. Gun jezelf die ook.

Wat doe jij als je een lastige periode hebt?

Alles komt uiteindelijk goed

Een paar dingen vandaag zetten me aan het denken en ik wilde daar graag over schrijven. Want het leven is absoluut niet altijd zonnetje en dansen. Bij niemand. We maken allemaal dingen mee, krijgen tegenslagen. Het hoort erbij. Maar zelfs in het diepste van wanhoop moet je een ding goed onthouden; het komt goed. Zelfs al lijkt het niet zo. Het komt goed. Zolang je die hoop hoog houdt, is er niks verloren.

IMG_0078
Eigen illustratie, mag niet gebruikt worden zonder toestemming

Ik ben nu jongvolwassen, begin mijn jaren als twintiger. En toch heb ik al zoveel achter de rug. Mooie tijden, maar ook zeker moeilijke tijden. Ik werd als kind gepest, ik kreeg later in het middelbaar problemen met mijn opleiding en wist niet wat ik wilde. Ik haatte mezelf en dacht dat anderen dat ook deden. We zijn nu jaren later en al die dingen zijn goed gekomen. En ik heb daar ook lessen uit geleerd. Ik keek vandaag de video van Teske over 25 lessen in 25 jaar. Dat soort video’s vind ik geweldig, give me more. Als ik die titel zie op Youtube, je hebt mijn enthousiasme direct. Teske sloot haar video af met de boodschap dat alles uiteindelijk wel op zijn pootjes terecht komt. En dat is zo. Een paar uur later was ik aan het scrollen op Facebook en kwam ik een foto tegen van mijn school met een paar van mijn oudleerkrachten. Ook dat zette me aan het denken. Toen ik voor het eerst in mijn opleiding kwam wist ik niet eens of ik door mijn jaar ging raken en of ik mijn diploma zou halen. Drie jaar later ondertekende ik trots het blad dat ik mijn diploma had gekregen. Dingen komen goed. En als ze dat niet doen, dan heeft het een reden waar je later wel achterkomt. Het leven wil je iets leren, of het is niet de weg voor jou. Net zoals toen vorig jaar. Ik zette mijn studie stop en ik wist niet wat ik zou doen. Uiteindelijk is het ook goed gekomen. Ik heb een job waar ik gelukkig ben en fantastische collega’s heb. Dus in welke fase van je leven je ook zit, het komt wel op zijn pootjes terecht. Misschien niet meteen morgen of deze week. Maar het komt.

Ik weet dat de zwarte periodes in het leven heel zwaar kunnen zijn. Ze kunnen alle energie uit je zuigen, je doen denken dat het nooit meer in orde komt. Maar aan alles komt een einde in het leven en dat is een beangstigend gegeven. Maar dat kan ook een geruststelling zijn. Ook aan de moeilijke periodes komt een einde. Waar je nu ook aan aan het denken bent, er is licht aan het einde van de tunnel.  En uiteindelijk haal je uit de moeilijkste tijden van je leven de grootste lessen. En de beste overwinningen zijn altijd deze waar je het hardste voor moest vechten. Nu ook, we leven in een tijd van crisis. Er komt een dag dat er een vaccin zal zijn. Er zal een dag zijn dat corona in de geschiedenisboeken staat en wij klaar zijn. Er zal een dag komen dat we elkaar weer mogen knuffelen naar hartelust. En vergeet niet te geloven in jezelf.

Tot nu toe heb je alle bad days en moeilijke dingen overleefd. Dat komt nu ook wel goed. Je bent sterk, denk aan alle dingen die je eerder hebt overwonnen. We hebben allemaal dingen overwonnen en we slagen allemaal in fantastische dingen. Ook al ziet niet iedereen dat, dat doet er niet toe. Het belangrijkste is dat JIJ ze ziet. Blijf geloven in je eigen kracht. Er komt een dag dat je kan vertellen dat het voorbij is. En dat je hopelijk trots bent dat je hebt gevochten ♥

Op welke overwinningen of ‘gevechten’ ben jij trots?

Dingen die ik leerde tijdens Corona

Hoi allemaal! Helaas zit de lockdown er nog niet op, hij is net verlengd tot drie mei bij ons. Toch heb ik ondervonden dat ik uit die hele lockdown en alle gevolgen van de crisis wel een paar mooie lessen/reminders heb getrokken. Dingen die goed zijn voor de rest van mijn leven en misschien ook wel voor anderen. Ik ben iemand die uit slechte dingen altijd iets goeds probeert te trekken, en ik ben blij om te merken dat die wil nog steeds aanwezig is. Ook tijdens zo’n pittige periode. 

jesse-bowser-A1uw1AgQ0kk-unsplash
Photo by Jesse Bowser on Unsplash

 

★ Ik ben sterker en kan meer dan ik denk.

Zoals jullie allemaal wel weten werk ik in een supermarkt. Een van de branches die blijft draaien ook tijdens de crisis. Dat moet wel, anders hebben we geen eten. Het is door het gehamster van de mensen en het feit dat we gefrustreerd boodschappen doen dat het allemaal veel drukker en soms lastiger is. Ik doe mijn job nog steeds graag, dat niet. Maar er zijn wel weken geweest dat ik echt bang was dat ik ging crashen. Maar dan draai ik weer een shift, kom ik hem goed door en komt er nog een shift. Ik heb vooral tijdens het begin van de crisis geleerd dat ik sterker ben dan dat ik zelf denk. En dat is iets dat wel meer vertrouwen heeft gegeven.

 

★ Je bent nooit alleen. 

Natuurlijk wist ik dit ook voor de crisis. Ik weet dat er mensen om me heen staan die er altijd voor me zullen zijn. Dat is ook iets waar ik dankbaar voor ben. Maar we gaan allemaal door hetzelfde schuitje, ook mijn collega’s. Het feit dat we allemaal hetzelfde doormaken steunt. Mijn beste maat weet hoe zwaar ik het af en toe heb en dan is hij er altijd voor me om me terug op te peppen of een duwtje te geven in de juiste richting. Ik ben daar dankbaar voor. Maar natuurlijk staan er zoveel mensen om me heen, dat besef ik ook wel. Juist nu hebben we die liefde nodig, ook al is het met afstand.

 

★ Geluk zit heel vaak in een klein hoekje, maar je moet het zoeken 

In het begin van de lockdown was ik heel vaak down door mijn werk. Maar ook door het feit dat we nergens heen konden. Nu ben ik iemand die heel veel rust nodig heeft, maar zelfs voor mij kan het te rustig zijn. Ik begon mijn maten te missen en dat doe ik nog steeds trouwens. Ik begon dus actief naar lichtpuntjes te zoeken en naar de goeie dingen. Dat betekent niet dat ik nu hele dagen lachend door het levend huppel, verre van. Maar ik sta er wel beter in dan in het begin en dat telt. En ik merk ook wel verschil.

 

★ Het is oke om het lastig te hebben met deze situatie

Op het internet, blogs (en ongetwijfeld social media ook) roept iedereen dat we liefde moeten geven, positief moeten zijn en vooral blijven vechten. Ik juich dat zeker toe want dat is iets wat vaak een rol speelt in mijn artikels. Maar dat houdt niet tegen dat je het niet eens lastig mag hebben. Het is geen leuke situatie en het is niet altijd mogelijk om constant te lachen en te genieten. Soms hoort een potje ‘bléten’ er ook bij en eens nukkig zijn ook. We zijn mensen en het is heel normaal dat deze situatie niet altijd gemakkelijk is.

 

★ Humor (en relativeren) is nog steeds het beste medicijn 

Ik bedoel niet dat je alle doden moet weglachen en je er niets van moet aantrekken. Echt niet. Het aantal doden door dit virus is verschrikkelijk en de gevolgen ook. Daar zou ook nooit mee gelachen mogen worden. Ik merk gewoon dat we vaak tegen problemen aanlopen die helemaal geen problemen zijn. De luxeproblemen. Iemand heeft chips gehamsterd en jouw favoriete smaak is weg? Je hebt twee keuzes. Of je maakt er een heel drama van dat jij altijd pech hebt en voelt je er de hele dag slecht over. Of je beseft dat er nog zoveel andere smaken liggen en soorten chips. Je staat meestal midden in een supermarkt en die ligt vol met eten. Ik denk niet dat die ene smaak chips die uitverkocht is het grootste probleem is. En als je kan, lach er eens mee. We krijgen al zoveel zware dingen te horen en de sfeer in de wereld is gewoon ook heel zwaar. Dan moet je het voor jezelf niet nog erger maken. Lach eens met de dingen waar je mee kan lachen. Zoals ik al zei in een vorig artikel, de humor van komieken helpt mij heel erg om alles eventjes te vergeten. Lach met de dingen waar je mee mag en kan lachen, en relativeer. Want echt, er zijn ergere problemen. En zoals ik al zei, dat je favoriete smaak chips weg is, is een luxeprobleem. Je hebt eten, ook tijdens deze bizarre tijd. Er zijn landen waar nu hongersnood én Corona heerst. Die mensen hebben pas problemen.

Welke lessen leerde jij tijdens deze crisis?