Missie beter slapen | Wat ik wil gaan doen

Hoi allemaal! Ik ben dit aan het uitwerken tijdens mijn blogpauze. En ik had gezegd dat ik ging bloggen, gewoon niet publiceren. Maar het is wel tijdens een pauze van alledaagse dingen dat je soms merkt waar het misloopt. Bij mij loopt het vooral mis in mijn slaapschema eigenlijk. Ik zorg al een stuk beter voor mezelf, beter dan vroeger. Dat ik mezelf echt als een beste vriendin behandel, zou ik nog niet zeggen. Maar er zit in ieder geval goeie schot in. Ik wil echter meer doen zodat ik me beter voel en ik ook meer energie heb. En bij meer energie denk je direct aan slapen. En laat dat nou net een probleempje zijn bij mij. Ik presenteer u, missie beter slapen. Ik hoop dat het helpt en ook dat ik discipline genoeg heb om het vol te houden. Want dat heb ik meestal wel. Alleen vervalt dat al vrij snel als ik voor mezelf moet zorgen. Dus bij deze, laten we er iets aan doen!

slapen

We onderschatten een goed slaappatroon echt. En ik weet dat ik niet de enige ben. Ik hoor zo vaak van medemensen dat ze vaak nog tot na 12 uur ’s nachts achter hun laptop zitten. Werken, bloggen, mails beantwoorden. Of sociale media. En ik denk dat we met z’n allen zelf wel beseffen dat dat helemaal niet gezond is. Je hersenen tot ’s avonds laat met informatie volstoppen. Ook is het gewoon geen goed idee om tot in de late uurtjes eventjes werk weg te werken. En toch doen we het altijd. Ik ook hoor. Vaak zit ik nog tot bedtijd te bloggen. Niet perse omdat ik die drang voel dat het moet, maar vaak omdat ik in een flow zit en dat zo heerlijk aanvoelt. Vaak voel ik het de volgende ochtend echter wel en heb ik daar altijd spijt van. Spijtig genoeg doe ik de avond erna exact hetzelfde. Tijd voor verandering dus. Ik heb een paar punten aangekaart waar ik op wil gaan letten, waarvan ik weet uit het verleden dat ze me helpen. Dus ik hoop dat ze gecombineerd ook helpen.

  •  Een vast slaapritme

Vaak lig ik de ene dag net om 22u in bed en de volgende pas om 1u ’s nachts. Niet gezond. Natuurlijk vraagt het leven dat wel eens. Toen ik afgelopen zomer een keer een hele late shift moest draaien, kon ik niet anders. Maar dat gebeurt zeker niet elke dag. En heel veel dagen heb ik dat wel in de hand. Een vast slaapritme is gewoon heel goed voor je lichaam. Gewoontes, daar pinnen we ons zo graag op vast. Ik bedacht me net dat ik dat vroeger in de middelbare school vaak heel gemakkelijk kon. Het resultaat was vaak ook dat ik uitgerust wakker werd, klaar voor een nieuwe dag. Natuurlijk heb ik nu wel meer aan mijn hoofd dan toen. Maar het kan toch niet zo moeilijk zijn om op tijd in bed te kruipen en op tijd op te staan? Met de juiste energie heb je ook gewoon meer aan je dag. Het is ook niet dat ik tot 12u ’s middags lig te slapen trouwens. Maar ook daar verschilt u. het. Soms ben ik om 9u uit bed, soms al om 7u. Dus ook dat is niet gezond. Ik wil vanaf nu altijd minstens 8u slaap hebben gehad. Ik weet dat ik dan het energiekst ben.

  • Een slaaproutine ontwikkelen

Vaak ga ik voor het slapengaan nog van alles doen. Dat varieert van dag tot dag. Soms zit ik nog uren te tekenen (absoluut niet stresserend trouwens, heel rustgevend!) of zit ik zoals ik al zei nog vrolijk te bloggen op mijn bed. Ik denk dat je zelf wel kan concluderen welke van de twee mijn hersens meer rust geeft. Maar toch wil ik een vast routine in de avond hebben. Graag zou ik daar ook het lezen in betrekken. Want dan heb ik toch weer eventjes gelezen. Ik heb ook de slechte gewoonte om er mijn sociale media bij te halen voor ik ga slapen. Net zoals vele mensen op deze wereldbol deze tijden. Ook daar wil ik iets aan doen, maar daar vertel ik straks meer over. Ik weet nog niet welk routine ik voor ogen heb, maar ik wil wel minstens een halfuurtje lezen voor het slapengaan. Echter wel op mijn vrije avonden. Als ik een late shift heb gehad of bijvoorbeeld naar het vuurwerk ging kijken dan niet. Het is ook een stok achter de deur om dagelijks te lezen, wat ik als diehard boekenwurm natuurlijk wel enorm zie zitten! In de winter wil ik trouwens ook een theetje drinken voor het slapengaan. Natuurlijk gaan alle standaard  dingen in mijn slaaproutine zoals pyjama aandoen en me klaarmaken om te gaan slapen. Maar dat leek me vanzelfsprekend. Ik heb het vooral over de activiteiten die ik doe voor het slapengaan die moeten veranderen. Dus geen geblog meer vlak voor het slapengaan. Een uitdaging, maar wel een die me goed zal doen.

  •  Een uur voor het slapengaan GEEN schermpjes meer

Ik denk dat dit nog de grootste uitdaging van ze allemaal zal worden. Geen schermpjes voor het slapengaan. Ik ben net als iedereen iemand die graag nog eens door Instagram scrolt voor het slapengaan. Een hele slechte gewoonte. Vooral omdat ik ten eerste de tijd uit het oog verlies, maar ook omdat mijn hersenen niet tot rust komen. Ik ben echter wel aan het overwegen om Youtube als uitzondering te zien. Ja, dat is ook een schermpje. Maar ik kom wel tot rust van een video kijken, omdat ik dan gefocust ben op die video. Ik ben het gewend en ik heb niet het idee dat ik er slechter door slaap. Het enige wat ik dan moet doen is het bij een of twee filmpjes houden en niet doorklikken tot de late uurtjes. Ik denk dat ik dit ook eens ga in de gaten houden. Maar ik wil wel mijn laptop en telefoon aan de kant leggen, want die slurpen echt veel te veel mijn aandacht op voor het slapengaan. Dus ook dat wordt een uitdaging. Wel eentje die ik graag wil aangaan. Ik ben anders gewoon te veel bezig met andere dingen en niet met slapen.

  •  Mijn notitieboekje bij me leggen

Sinds kort werk ik voor blogideetjes met een notitieboekje. Mijn zusje gaf er drie van Harry Potter voor mijn verjaardag. Waarom ik dit in mijn bloggersbestaan nog niet eerder heb gedaan, geen idee. Maar het helpt dus wel degelijk. Het probleem is echter dat mijn boekje niet ’s avonds bij me ligt. En ik heb al heel vaak verteld dat ik de beste ideetjes krijg als het licht uit is en ik neerlig. Alsof het lot en mijn hersenen me eens keihard willen uitlachen. Maar dan probeer ik uit alle macht dat idee vast te houden, wat geen combinatie kan vormen met gaan slapen. Dat is misschien hetzelfde als een chocoladecake bestellen en willen dat hij naar aardbeien smaakt. Ik heb geen idee waar die vergelijking vandaan kwam, maar dat laten we in het midden. Je snapt me goed genoeg. Dan kan ik die ideetjes opschrijven en dat is voor twee kanten goed: mijn rust en mijn blogcontent. Dus ook jullie hebben er achteraf nog iets aan. Wat wil je nog meer?

  •  Mijn bed opmaken, elke dag

Misschien is dat een gewoonte die velen gewoon doen. Ik niet. Het is niet dat mijn bed een slagveld is, maar ik slaap met een heleboel minions op mijn bed. Daar zit nog een gigantisch knuffelkonijn en een gigantische olifant. Ja, er is nog plaats voor mij in mijn bed. Maar als dat allemaal door elkaar ligt is het niet echt comfortabel om te slapen. Ik ben het gewend hoor en ik zou niet anders willen dan tussen mijn minions slapen. Maar ik weet wel dat ik meteen goed lig als mijn bed netjes is opgemaakt. Dus ook hier wil ik iets aan veranderen de komende tijd.

  •  Een halfuurtje lezen voor het slapengaan

Je zou denken dat een diehard boekenwurm deze gewoonte automatisch heeft. Niet. Er zijn veel boekenwurmen trouwens die graag wat meer zouden lezen voor het slapengaan maar het niet doen. Voor mij is dat een goeie stok achter de deur om elke dag iets te hebben gelezen. Maar ik heb dat een weekje gedaan en merkte dat ik daar enorm veel deugd van had. En uiteindelijk veel beter sliep. Ook ’s nachts als ik eens niet kan slapen lees ik bij een klein lichtje een hoofdstuk of drie en dan word ik vanzelf terug moe. Omdat woelen en draaien vaak geen effect heeft. Drie hoofdstukken klinkt trouwens veel voor mijn slaap, maar ik lees vrij snel. Dus het is niet dat ik uren lig te lezen. Vaak is twintig minuutjes genoeg.

Welke dingen pas jij toe om goed te slapen?

6x Waar ik niet tegen kan

Hoi allemaal! Net als iedere enthousiast wezen heb ik ook dingen waar ik niet tegen kan of gek van word. Ik ben echter wel dankbaar dat het ‘firstworld problems’ zijn. Voor de meeste dingen ben ik dankbaar dat ik die probleempjes heb, want dat betekent dat ik ze heb en er gebruik van kan maken. Sommige dingen uit mijn lijstje heeft iedereen, maar sommige dingen hebben we niet allemaal. Vandaag ga ik mijn frustraties uiten, als je hetzelfde wil doen in de reacties, ga je gang!

  • Vertragingen met het openbaar vervoer

Ondanks dat ik dankbaar ben dat we bussen, treinen en trams hebben in België, kan ik er ook wel eens op vloeken. Vooral als ik ergens stipt op tijd wil zijn, komt de bus te laat of de trein heeft vertraging. Dat voorkom ik vaak door een bus vroeger te nemen, ook als ik ga werken of als ik een belangrijke afspraak heb. Ik neem meestal niet de bus waarmee ik zo ‘net op tijd’ ben. Want als die niet komt opdagen of te laat is, heb ik een probleem. Ik heb geen rijbewijs en dat is iets waar ik in de toekomst wel voor wil gaan. Ik geniet wel van busritjes, gewoon de rust en de tijd om te lezen en tot mezelf te komen is iets waar ik enorm van opkikker altijd. Ook met stakingen weet ik er vaak wel een mouw aan te passen dat ik toch op mijn afspraak raak.

  • Rommel

Hoewel ik zelf ook niet altijd de netste ben, ben ik dat meestal wel. Ik heb graag dat mijn spullen netjes liggen, mijn kast opgeruimd is en dat mijn bed opgemaakt is. Ik ben gewoon een enorme perfectionist, ook al zou je dat niet altijd zeggen. Ook ik heb wel eens een rommeltje liggen en ruim niet altijd alles op. Niemand is perfect natuurlijk. Maar als ik tijd en energie heb, dan ruim ik het wel op. Ik ben nu eenmaal zo, in een rommelige kamer krijg ik ook heel vaak stress.

  • Wanneer mijn mobieltje uitvalt op ongepaste momenten

Dit was tot voor kort een irritatiepuntje, nu niet meer. Ik heb namelijk de batterij laten vervangen, waardoor hij gewoon niet meer uitvalt. Enkel wanneer de batterij leeg is, maar dat doet ieder toestel op een oplaadbare batterij. Mijn batterij was gewoon versleten, en hij viel uit op 80% en gaf dan aan dat de batterij leeg was. En dat deed hij op het laatste zeker zo’n 10 keer per dag, en altijd wanneer ik mijn telefoon nodig had. Nu zorg ik beter voor mijn batterij, dus nu komt het goed. Ik ben niet verslaafd aan mijn telefoon, maar soms is het gewoon fijn om bereikbaar te zijn. Toen ik mijn zusje reservekledij ging brengen een paar weken terug viel hij ook uit. En het was na 22u ’s avonds en als er iets gebeurde kon ik niks doen. Dat bedoel ik. Ook als ik iets later ben is het fijn om mijn vrienden te kunnen verwittigen, zodat ze zich niet ongerust hoeven te maken. Vrij logisch denk ik. Ja, vroeger deden we alles zonder telefoon. Maar tijden zijn veranderd, en dit hoort er gewoon bij denk ik.

  • Blogideetjes krijgen wanneer ik ze niet kan opschrijven

Soms krijg ik ideetjes voor een nieuw artikel op momenten wanneer ik ze niet kan opschrijven. Toen ik nog op school zat, was dat soms midden in de les. Vaak in een les waar je je het niet kon permitteren om niet op te letten omdat de leerstof vrij ingewikkeld was. Nu heb ik vrijwel altijd mijn telefoon bij om het eventjes in mijn notities te zetten. Of wanneer ik net in slaap aan het vallen ben springt er een idee binnen. Ik kan dan wel een notitieboekje bij me leggen, maar ik weet ook dat ik daarna terug klaarwakker ben voor een halfuurtje. Dus dan laat ik mijn idee vaak schieten in de hoop dat ik het me de volgende ochtend nog herinner.

  • Mijn eigen geheugen

Volgens mij heb ik hier al vaker over verteld. Ik kan me perfect herinneren wat er in welke les gebeurd is in het middelbaar en wie welke grappige uitspraak gedaan heeft. Ook liedjes van Marco Borsato kan ik bijna foutloos meezingen of herkennen. Net zoals gebeurtenissen uit mijn favoriete soap. Maar ik kan me amper herinneren wat ik met mijn mobieltje heb gedaan. Of beter nog, ik zocht laatst mijn koptelefoon in het huis. Ik heb er twintig minuten achter gezocht. Nu kan ik er wel mee lachen, maar het moment zelf was dat toch wat lastiger.

  • Mijn hersenen

Ik ben blij dat ik ze heb, want ik kan daardoor slimme oplossingen bedenken of een nieuw artikel fabriceren voor op mijn blog. Maar ik kan er ook gek van worden. Mijn hersenen hebben het talent om problemen te maken waar er geen problemen waren, of om alles te overdenken. Ik word daar wel meer dan eens gek van, vooral omdat ik ook donders goed weet dat je het verleden niet kan veranderen. Hoe vaak je er ook over piekert. Toch krijg ik vaak de maalstroom in mijn hersenen niet gestopt.

  • Wanneer ik mijn laptop vergat op te laden

Soms trek ik mijn laptop open en ben ik klaar voor een sessie bloggen, en krijg ik de melding dat mijn accu bijna leeg is. Ik kan op zich dan niet zo moeilijk doen en hem gewoon opladen terwijl ik aan het schrijven ben. Maar de plek waar ik graag zit om te bloggen, heeft geen stopcontact in de buurt. Wat betekent dat ik de verlengkabel van mijn broers moet pakken, die niet altijd beschikbaar is. Ik werk ook gewoon graag vrij, zonder kabels die rondslingeren of me kunnen belemmeren. Gelukkig ben ik al dankbaar dat ik een laptop heb, want vroeger schreef ik mijn artikels uit in de woonkamer. Waar het luid en druk is, wat niet zo goed is voor mijn blogvibes. Bloggen in mijn eigen kamer, in rust is wel een voordeel voor me.

Waar erger jij je aan de laatste tijd?

Conclusie: Het is mijn blog

Hoi allemaal! Ik ben in augustus 2 jaar happy blogger. Een hele blije blogger, dat kan ik wel zeggen. Maar ik merk dat ik soms wel eens een hoge druk op mezelf leg, wat niet nodig is. Want ik ben de schrijfster van mijn blog, ik alleen. Dus ik hoef helemaal niet te voldoen aan iemand zijn normen of waarden. Ik hoef ook helemaal niet enkel een bepaald soort artikels te schrijven. Ik kan schrijven over wat ik wil.

Toch ben ik er soms hard mee bezig. Uren aan het denken waar ik nu weer eens over ga schrijven. De druk van het dagelijks bloggen wordt niet te groot, en dat zeg ik niet omdat ik ’t niet wil toegeven. Het is zo. Wanneer ik dit aan het uitschrijven ben, staan er nog zeker 7 andere concepten klaar om ingepland te worden. Ik geniet er wel van dat er elke dag iets online staat. Niet uit opschepping of met de visie van ‘kijk eens wat ik kan’. Maar gewoon omdat ik een passie heb voor schrijven en bloggen. En mijn blog me enorm gelukkig maakt. Dus nee, ik doe dit niet voor bewondering of mooie reacties. Al doen jullie lieve woorden me altijd wel heel veel deugd, ook jullie verhalen vind ik enorm leuk om telkens te lezen! Dus ga je gang. Ik ben misschien soms wat traag met reageren, maar ik lees ze wel allemaal!

Ik wil vaak elke dag een hoogstaand en diep doordacht artikel online zetten over perfectionisme, hoogsensitief zijn of net andere zaken in het leven. Maar niemand speelt dat klaar. En een blog is net zo leuk als er af en toe iets luchtigers en grappigs tussenzit. Toch vind ik het lastig. Gelukkig trek ik die knoop wat losser voor mezelf, door af en toe een geluksmomentje te delen of net gewoon te schrijven over het verlengd paasweekend. Ook dat zijn dingen die me gewoon blij maken. Dan ben ik zo bang dat die artikels anderen niet inspireren, maar eigenlijk zou ik daar niet bang voor moeten zijn. Het is mijn blog, en ik moet schrijven waar ik zin in heb. En de juiste volgers komen toch wel dan. Ik durf geen voorbeelden te noemen, want de vorige keer dat ik dat deed kreeg ik op slag zin in ijsjes met chocolade. En toen lagen die in de vriezer. Nu niet :p

Maar normaal schreeuw ik het uit op mijn blog dat je moet doen wat je gelukkig maakt en wat jou doet lachen. Dus waarom zou ik dat zelf ook niet doen op mijn blog? Waarom moet ik het altijd zo ingewikkeld maken? Ik weet het zelf wel hoor. Soms, heel soms, springt mijn perfectionisme erop. Ook deze keer is dat weer het geval. Maar dat waait wel over. Voor ik het weet zit ik weer vrolijk te typen aan zoveel nieuwe artikels. ’t Komt wel goed, zoals altijd.

Note to self: Patience is the key

Hoi allemaal! Als kind werd het er waarschijnlijk bij jou ook al ingeduwd. Dat geduld een goede zaak is. Het is werkelijk zo. En hoewel ik dacht dat geduld hebben een talent van me is, blijkt dat niet zo te zijn. Ik denk dat het digitale tijdperk daar ook wel iets mee te maken heeft. Want geduld en concentratie, het zijn twee dingen waar we allemaal mee struggelen volgens mij. Toch is het zo belangrijk: geduld

Een mooi voorbeeld is de bus. Ik reis bijna altijd met het openbaar vervoer, omdat ik dat fijn vind. Niet omdat ik te lui ben om te leren voor mijn rijbewijs of te gierig ben om een auto te kopen. Maar ik raak overal met het openbaar vervoer en momenteel is dat voor mij prima. Tot er staking is dan. Maar er is een bushalte die eigenlijk gewoon aan onze deur ligt. Als ik nu mijn nek uitstrek vanaf mijn stapelbed, zie ik de paal gewoon staan. Toch controleer ik altijd op de app wanneer mijn bus komt. En als dat over tien minuten is, blijf ik vaak nog eventjes binnen. Omdat ik weet dat ik gek word als ik daarbeneden 10 minuten moet staan wachten. Ik heb geen geduld meer. Of dat aan het digitale tijdperk ligt of aan ik die gewoon te veel heb meegemaakt de laatste jaren, geen idee. Waarschijnlijk een combinatie van beide. En als ik toch tien minuten te vroeg aan een bushalte sta? Dan zie je me heen en weer lopen, af en toe mijn hoofd uitsteken om te kijken of hij toch niet te vroeg is. En vervolgens steek ik vaak mijn mobiele data aan om eventjes snel door sociale media te gaan. Niks doen of geduldig wachten op mijn bus, het is geen talent meer van me.

Maar ik merk het met alles. Als mijn mobieltje vastloopt, mijn laptop eventjes traag gaat of WordPress irritant is. Ik kan me er enorm aan irriteren. Herkenbaar denk ik, voor iedere blogger. Het liefst van al typ je vlotjes je artikels uit zodat je productief aan de slag kan. Ergens is het dus wel begrijpelijk dat je wilt dat dingen vooruit gaan. Vooral als ik in een schrijf-flow zit, werk ik graag netjes door. Maar is het nodig om me daar zo geïrriteerd in te maken of zelfs boos? Ik denk het niet. Die irritaties en het boos worden gaan je laptop niet versnellen en WordPress zal niet ineens beter meewerken. Eigenlijk wel grappig dat ik over een irritatie over WordPress aan het typen ben. Want ik werk momenteel in WordPress. Maar dat terzijde.

Bovenstaande dingen zijn maar kleinigheidjes. Helaas kan het wel eens een kleine domper (of grote, ’t is maar net hoe zwaar je er een probleem van maakt) in je dag zijn. Ik ben prima tevreden over mijn blog, maar soms wil ik nog wel eens mijn artikels een niveau hoger tillen. Maar de leerlessen zal ik niet meteen uit het resultaat halen, maar wel in het proces. Wanneer mijn blog groeit. En ik ook, want ik heb een vrij persoonlijke blog. Ik ben ook wel benieuwd hoe mijn blog er over zoveel jaar zal uitzien en wat ik dan aan het uitwerken ben. Het leuke aan bloggen is dat je elk jaar weer bijleert en verbetert. En dat een blog er over een jaar totaal anders kan uitzien. Geduld is echter de sleutel.

Ben jij geduldig als persoon?