Hoi allemaal! Trots zijn op jezelf. Vaak plakken we het woord ‘arrogantie’ er maar al te snel achteraan. Toch hoeft trots zijn op jezelf helemaal niet te betekenen dat je arrogant bent. Het is oke. Meer nog, soms is het eens broodnodig. Iedereen doet wel een keer een geweldige prestatie waarop je trots mag en kan zijn. Dat hoeft daarom geen arrogantie zijn. Hou het gewoon met mate, en dan komt het goed.
Toch merk ik dat het een soort ’taboe’ lijkt te zijn. Taboe is misschien niet het juiste woord. Maar ik ben zelf ook bang om mezelf de hemel in te prijzen omdat ik dan arrogant zou genoemd worden. Want als er absoluut iets is wat ik niet wil zijn, is ’t wel arrogant. Ik ben door dat soort mensen gepest, dus nee bedankt. Toch weet ik dat je best trots mag zijn, ook zonder arrogantie. Er bestaat zoiets als trots met mate. Of gezonde trots, zoals ik het graag noem.
- Moeilijke periodes
In elk leven komen ze voor. Onze moeilijke periodes. En ze kunnen op ieder gebied voorvallen. Mensen overlijden, ook dierbaren van je. Sommige mensen krijgen te maken met psychische problemen, met problemen met zelfacceptatie. Sommige kinderen of ouders komen in een scheiding of familieruzie terecht. Of je wordt slachtoffer van een verkeersongeluk. Het zijn allemaal vrij heftige situaties die in ieder leven kunnen voorvallen. Maar het feit dat jij dit leest, betekent dat je zoveel moeilijke dingen hebt doorstaan. Dingen waarvan je niet verwacht hebt ze te doorstaan of overwinnen. Dan bedoel ik angsten of andere psychische problemen. Misschien zit je er wel middenin. Net dan mag je trots zijn dat je niet opgeeft. ’t Feit dat je dit leest, betekent dat je het hebt doorstaan of bezig bent met doorstaan. Het komt wel goed, en je mag daar zeker trots op zijn <3
- Je hebt al zoveel bereikt!
Ik weet natuurlijk niet hoe oud je bent als je dit leest. Maar eigenlijk maakt dat niet zoveel uit. Als je nu 16, 20 of 50 bent. We hebben allemaal al dingen bereikt in ons leven. Grootse dingen. ’t Probleem is een beetje dat we veel te snel zeggen ‘acht, stelt niks voor’. Ik ben er even schuldig aan hoor, maak je geen illusies. Maar als tiener bereik je dingen. Ook op andere leeftijden. Maar het feit dat je in je zoveelste jaar van ’t middelbaar zit? Het is je niet in de schoot geworpen, wel door ervoor te werken. Ook als je een student bent waarvan alles vrij makkelijk gaat. Jij hebt die toetsen gemaakt, jij hebt je huistaken keer op keer gemaakt en ingediend. Niet iemand anders, en de kabouters hebben dat ook niet gedaan. Al ze al zouden leven. Dus nee, het feit dat je in het tweede, derde of zelfs zesde (of bij ons in België ’t zevende) zit, is niet vanzelfsprekend. Je hebt ervoor gewerkt, anders zat je er niet. Leerkrachten en directie zijn niet gek. Ook als twintiger heb je genoeg om trots op te zijn. Misschien heb je je middelbaar diploma al op zak of ben je aan verdere studies bezig? Of heb je een job die goed betaald waarmee je je leven kan verderzetten. We hebben allemaal iets om trots op te zijn van bereikte dingen. Het leven is niet enkel tegenslagen of mislukkingen. We bereiken allemaal wel iets om trots op te zijn.
- Vergeet de kleine dingen niet!
Hierboven vertelde ik over diploma’s, jobs, geslaagd voor je jaar. Maar zo ver hoef je het echt niet te zoeken. Je kamer volledig opruimen, je kledingkast uitmesten? Het zijn inderdaad kleine dingen in vergelijking met je diploma binnenhalen. Maar toch is het nodig. En het zijn karweitjes waarvoor we niet altijd staan te juichen om te doen. Toch mag je best trots zijn als je het resultaat hebt bereikt van terug een nette kamer of kast. Of wanneer je een hele dag zwetend en puffend het huis stond schoon te maken en vervolgens neerploft in je frisse woonkamer met een boek. ’t Feit dat je die huistaak waar je zo tegenop zag toch hebt gemaakt of geleerd hebt voor een toets voor een vak dat je helemaal niet makkelijk vindt. Wees maar trots, want dat verdien je!
- Maar eigenlijk?
Eigenlijk kan ik nog duizenden redenen verzinnen waarom je trots mag zijn. Maar eigenlijk hoeft dat niet. Je mag sowieso al trots zijn. Ook voor de redenen die ik zojuist heb opgesomd en uitgelegd heb. Eigenlijk mag je al trots zijn. Je bent het waard. Maar ook omdat we het allemaal verdienen om ons trots te voelen. Om wie je bent, wat je doet. En ja, je hebt fouten gemaakt en je hebt imperfecties. Maar hebben we die niet allemaal? De kunst in het leven is om te kijken naar de goeie dingen. Daarmee bedoel ik niet dat je de minder goeie dingen moet negeren. Maar ze mogen niet de overhand hebben. Anders maak je het jezelf niet bepaald makkelijker of beter. Maar geloof me vrij. Jij mag in de spiegel kijken, en je trots voelen. Voor de jongen of het meisje, de man of de vrouw die daar staat. Absoluut <3
Wanneer ben jij het allertrotst op jezelf?