Hartsprongetjes | 2

Het is alweer een kleine maand geleden dat ik een lijstje maakte met de kleine gelukjes van de afgelopen tijd. Iets wat ik heel belangrijk vind, en tot zover ook mijn belofte om daar een gewoonte van te maken op mijn blog. Meestal let ik er in het dagelijks leven wel op, maar ze ook echt noteren op mijn blog vergeet ik snel. Jammer eigenlijk, want ik denk dat iedereen van tijd tot tijd wel eens deugd heeft van zo’n lijstje te maken, lezen of te schrijven. Dus hier zijn we er weer mee.

★ De Code van Coppens is weer begonnen

Heel veel mensen vinden dit plat entertainment, maar ik heb een hoofd dat al genoeg ingewikkelde sh*t creëert op zichzelf. Dus ik maak hiermee mijn hoofd leeg. De Code van Coppens is een programma waarin twee duo’s BV’s een escape room spelen, maar vaak gaat het samen met een hoop gelach, gestunt en soms ook serieus gevloek. Meestal zijn het ook BV’s die ik graag bezig zie of hoor, dus daar amuseer ik me altijd mee. Voor het intellectuele (ik schreef het bijna verkeerd, zo goed is het gesteld ermee) gedeelte is er Lieven Scheire die tussendoor technieken/chemische reacties enzovoorts uitlegt. Dus eigenlijk leer je sowieso wel bij. Ik kijk altijd samen met mama, en we lachen vaak wat af.

★ Hanne Verbruggen is mama geworden

Ik denk dat je van ver had kunnen zien aankomen dat ik dit ging delen. K3 heeft een speciaal plekje in mijn hart, maar Hanne nog het meest. Ze heeft me al heel vaak geïnspireerd en haar karakter/ de dingen die ze in interviews vertelt zijn dingen waar ik me aan optrek in moeilijke periodes. Dus ja, ik was heel blij dat ze mama was geworden. Ik kijk ook uit naar volgend jaar, want ik ben aan het aftellen naar de dag dat ik naar hun concert ga. Het komt dichter en dichter. Tis nog steeds een half jaar hoor, maar voorvreugde is de beste vreugde

Ferrero Rondnoir die weer in de winkels ligt

Iedereen kent de chocolaatjes van Ferrero Rocher wel, die eet ik ook heel graag. Maar er bestaat ook een pure chocolade versie van, die heet ‘Ferrero Rondnoir’. Ik hou ervan. Het ding is dat (toch in de winkels waar ik kom) de dozen waar enkel die soort inzit enkel rond de feestdagen in de rekken liggen. Kerst en Nieuwjaar zijn niet mijn favoriete dagen in het jaar, maar dit maakt het wel beter.

★ Promo’s bij Kruidvat

Voor mijn krullen gebruik ik speciale shampoo en die is vrij prijzig. Wat een luxe-probleem is, dat weet ik ook wel. Maar afgelopen week stond zowel het assortiment van mijn shampoomerk als de deo van Zwitsal in promo. Ik ben alsnog met een serieuze rekening naar buiten gegaan, maar ik heb weer shampoo, conditioner, mousse en deo voor de komende drie of vier maanden. Want er stonden nog flessen van de vorige keer in de badkamer. Ik voel me ook altijd heel volwassen als ik dit zeg.

★ De kat van mijn psycholoog

Ik had afgelopen week weer een afspraak bij mijn psycholoog, en op het einde van de sessie kwam de kat weer kijken. Ze wilde ook gewoon niet meer van mijn schoot af, het was heel erg lief. De dierenwereld heeft altijd een plekje in mijn hart, maar zijn kat al helemaal.

★ Sinterklaassfeer

Ik kwam op een ochtend in de Albert Heijn en toen begon er een Sinterklaasliedje te spelen op de radio. Over het algemeen hou ik van die sfeer, het was als kind ook mijn favoriete feest. Ook al wordt het hier bij ons niet echt meer gevierd, want we zijn allemaal te oud ervoor geworden.

★ Zwitsal kaarsje aansteken

In de winter kan ik er heel erg van genieten om te lezen met lichtjes en een kaarsje, en sinds een paar jaar doe ik dat met een Zwitsal kaars. Ik hou van de geur van Zwitsal en nu heb ik dus ook een kaars ervan in de winter. Couldn’t be more happy

★ Met een stapel boeken thuiskomen van de bibliotheek

Eens in de drie weken ga ik naar de bibliotheek, en net zoals vroeger gaat dat gepaard met een heleboel inside happiness. Ik neem meestal meer boeken mee dan ik kan lezen in die tijd, mensen denken heel vaak dat ik die allemaal uitlees binnen de uitleentermijn. Niks is minder waar. Maar gewoon het idee van die stapel en dat er nog zoveel boeken liggen te wachten, daar word ik heel blij van. Bang om zonder boeken te zitten ben ik inmiddels allang niet meer. Daarvoor is het aantal in mijn eigen boekenkast en op mijn e-reader te groot geworden.

★ Op stap met (oud-)collega’s

Een van de dingen waar ik nog het meest dankbaar voor ben op mijn werk is dat ik er hele mooie en lieve mensen aan heb overgehouden. Het gebeurt regelmatig dat ik ermee op stap ben. Het varieert van iets gaan drinken, gaan winkelen, gaan wandelen en ondertussen ook Pokemon Go spelen. Ik geniet er altijd wel van.

★ De postbode verwachten met nieuw leesvoer

Dat heb je juist gelezen. Er zijn nog boeken op komst. Twee gloednieuwe via Standaard Boekhandel, en twee gevonden op Vinted. Voor die van Vinted heb ik wel een excuus. Ik heb ondertussen alle boeken van Alice Oseman (de schrijfster van Heartstopper) behalve twee. Dus die konden niet achterblijven. Ik heb ze kunnen scoren voor minder dan twintig euro, inclusief verzendkosten. Dus ik ben een heel gelukkig mens. Ze moeten wel nog aankomen dus hopelijk geen beschadigde exemplaren.

Wat waren jouw gelukjes de afgelopen weken?

Hier zou ‘younger me’ trots op zijn

Nu ik bezig ben met mijn trauma verwerking blik ik heel vaak terug op het verleden. Dat is een beetje het hele ding van verwerken, het terugblikken, maar dan zonder de nare gevoelens erbij. Ik denk regelmatig terug aan mijn jongere zelf en de laatste tijd komen er veel quotes, teksten en verhalen op mijn pad over je jongere zelf. Lang leve algoritmes. Dat zette me aan het denken. Ik kon als kind/tiener heel vaak fantaseren over hoe het later zou zijn, maar ik weet eigenlijk heel zeker dat ze trots zou zijn op wie ik nu ben. Dit is waarom.

Ik lees nog steeds heel veel (en Engels!)

Ik kan me bijna geen versie van mezelf voorstellen waar ik niet las. Als kind had ik een hekel aan lezen, maar ik denk nu achteraf gezien dat dat was omdat ik niet mijn interesse in boeken terugvond. Want ik weet dat er een wereld voor me openging de eerste keer dat we naar de bibliotheek gingen en ik mijn eigen boeken mocht en kon kiezen. Ik lees nu uiteraard minder dan toen, maar ik lees nog steeds heel veel. Een hele tijd terug zat ik op de trein naar huis, na een dagje shoppen met twee nieuwe boeken en bedacht ik me met een glimlach hoe blij mijn jongere versie zou zijn als ze me zo zag zitten. En ik lees nu ook bijna altijd Engels en dat was iets waar ik toen alleen maar van kon dromen.

★ Mensen lichtpuntjes bezorgen

Al van zolang ik me kan herinneren was ik erop gebrand om een goed persoon te zijn voor anderen. De wereld een beetje mooier maken, in kleine en grote dingen. Het is een waarde waar ik altijd veel belang aan gehecht heb, onbewust al sinds een heel klein meisje. Nu hoor ik soms van mensen dat ik ze inspireer of dat ik hun dag beter heb gemaakt en dat kan mij echt zo ongelooflijk gelukkig maken. Ik doe niks liever dan dat. En niet perse om de held uit te hangen of om iets te krijgen. Puur uit het hart. Ik weet dat dat heel cliché klinkt, maar het is toch zo.

Dat ik mijn creativiteit achterna ben gegaan

Ook dit zit er al heel jong in. Ik herinner me nog dat we in het tweede leerjaar (en de jaren erna) de vrijdagnamiddag standaard als knutselmiddag beschouwden. En dat dat ook mijn favoriete middagen waren. Toen kwam later ook mijn opleidingswissel in het middelbaar waardoor ik elke week vele lesuren bezig was met tekenen en creativiteit. En nog steeds is dat een heel belangrijk iets in mijn leven. Ik denk op zich ook dat als ik mezelf uit het middelbaar zou vertellen hoe groot mijn collectie markers is geworden, ze daar vrij gelukkig mee zou zijn. Ik heb die stiften in mijn hart gesloten tijdens mijn eindwerk in het zesde en zevende middelbaar en de liefde is nog altijd heel groot.

Dat ik altijd de humor van dingen blijf zien

Lachen is al heel mijn leven iets wat ik graag doe. Humor is een van mijn beste vrienden en ik relativeer ook heel gemakkelijk door humor. Afgelopen maanden en jaren zijn alles behalve grappig geweest, maar ik ben mijn lach nooit verloren. En los van het humor gedeelte, dat ik altijd positief ben gebleven. Ik heb een paar heel bittere kanten van de wereld gezien, maar ik ben het zelf niet geworden. Ik heb in het middelbaar ooit gezworen dat ik nooit bitter zou worden en tot nu toe heb ik die belofte altijd kunnen houden. Sommige dingen zijn niet grappig, maar veel dingen kun je oplossen met een goeie lachbui erna. Ik weet nog dat toen ik pas ziek was, ik heel vaak meme’s rond chronic illness heb opgezocht en nog steeds zijn die mijn redder in nood tijdens moeilijke dagen. Want ja, je moet er toch op some way mee dealen.

Dat ik nog steeds op de aardbol rondloop

Er is een moment geweest in het middelbaar dat ik er genoeg van had. Alleen had ik dat toen niet door. Een hele tijd terug deelde ik mijn verhaal op mijn blog. Het zijn geen gemakkelijke tijden geweest toen en nu eigenlijk ook niet. Maar I’m still standing. Still going. Niet altijd met evenveel moed, maar ik heb niet opgegeven. En ik denk dat ze daar nog wel het allertrotst op zou zijn

Dansen in de regen | Over trauma, mijn social media break & andere dingen

Ik blijf maar zeggen dat ik binnenkort weer actief ga bloggen, dat ga ik bij deze niet nog maar eens herhalen want ik weet niet of ik het kan waarmaken. Zoals bijna elke post die ik tegenwoordig schrijf over mijn eigen leven kan ik alleen maar zeggen dat het weer vrij ruige tijden geweest zijn. Ik praat eventjes bij.

Photo by Jan-Willem on Unsplash

We zijn eind november en het viel me op dat er heel weinig online is gekomen deze maand. Ik denk dat ik dat kan verklaren want alle tijd die normaal in bloggen kruipt, kruipt in iets anders. Namelijk: lezen. Ik lees nog steeds heel veel. De cijfers uit mijn boekenpost van oktober ga ik waarschijnlijk niet kunnen evenaren, maar het is toch wel weer een mooie periode geweest. Ik denk ook net dat het de boeken zijn die me erdoor hebben geholpen. Het is namelijk een lastige periode, en niet perse door mijn verwerking. Het speelt mee, maar het speelt niet de hoofdrol. Ik kan ook niet in detail gaan, want er zijn derden bij betrokken. En mensen door het slijk halen of hun privacy niet respecteren is niet waar ik voor sta als blogger. Er is wel een eind aan de storm aan het komen. Met bijgevolg ook dat ik waarschijnlijk tot eind dit jaar geen weekoverzichtjes meer ga posten. En niet perse omdat mijn leven niet perfect is (dat is het in geen enkel overzichtje) maar ik merk dat ik er de ruimte en zin niet in heb. En het is nu echt belangrijk dat ik inspeel op dingen die me energie geven en waar ik zin in heb. Mijn mentale gezondheid is er niet zo goed aan toe geweest de afgelopen weken.

Ik heb een paar keer gedanst op de grens van terug suïcidaal zijn, net niet gebeurd. Ik heb ook voor dat kon gebeuren actie ondernomen. Ik ben een paar weken offline geweest van de socials, maar ook heb ik heel veel gelezen. Begin deze maand heb ik een post gelanceerd met hoeveel en wat ik gelezen heb in oktober en die cijfers zijn insane. Zelfs voor mij. Nu moet ik zeggen dat ik dat de komende tijd ook niet perse zie veranderen, want los van mijn mentale gezondheid geniet ik er enorm van. Voor mocht je bezorgd zijn: ik ben oke. Ik heb heel veel lieve mensen om me heen waar ik veel steun heb uitgehaald, maar ik ben zelf ook sterker dan de vorige keer dat ik me zo slecht voelde. Ik weet dat ik op mezelf kan vertrouwen om het tot een goed einde te brengen. Ondertussen ben ik weer actief op de socials, dus het gaat beter. Al is het in hele kleine deeltjes, maar dat vind ik prima.

Vandaar dat ik ook geen kleine gelukjes gedeeld heb of ook maar iets. Hoewel het juist nu belangrijk is om daaraan te denken, geloof ik ook niet in toxic positivity. En het voelde enorm fout om te delen dat alles op wieltjes loopt terwijl dat niet zo is. Maar ik had ook niet echt de drang om iets anders te delen, gewoon eventjes niks. Er is heel veel paniek, huilbuien, stress, wanhoop en nog zoveel meer de revue gepasseerd de afgelopen weken. En dat deel ik ook graag. Weet dat het ook bij de meest positieve mensen niet altijd voor de wind loopt. We hebben allemaal onze moeilijke periodes. Ondanks dat blijf ik wel vechten voor beter. Maar zoals ik al zei, de storm is ten einde aan het komen.

Hoe gaat het met jou?

Oktober in boeken (en cijfers)

Lezen is een groot deel van mijn leven. Altijd al zo geweest. Ik heb de moeilijkste momenten in mijn leven doorstaan door met mijn neus in de boeken te duiken. En ik vond het eigenlijk niet kunnen dat boeken geen plekje op mijn blog hadden. Daarmee dat ik besloten heb om maandelijks een klein overzichtje te maken over wat ik heb gelezen/geluisterd. Ik track mijn leesgewoontes sinds kort met de app Bookly (#nospon, gewoon enthousiast). Waardoor ik een vrij correct overzicht heb.

★ CIJFERTJES

Ik las in totaal 4 boeken, goed voor 17u en 13 minuten aan leesplezier in oktober
Gemiddeld las ik 58 pagina’s per dag en het hoogst aantal gelezen pagina’s was 204 pagina’s. In totaal las ik 1810 pagina’s. Mijn hoogste aantal minuten per dag was 117 minuten (dus net geen 2 uur)

BOEKEN ★

Boyfriend Material – Alexis Hall (NL) ★ ★ ★

In het begin had ik wat moeite om erin te komen (waarschijnlijk ook door de taalwissel, ik lees bijna alleen maar Engels). Voor some reason heb ik deze in het Nederlands meegenomen uit de bibliotheek. Boyfriend Material is een fake dating scenario waarin een kerel die werkt voor een goed doel steeds meer donateurs wegjaagt door zijn roekeloze en slechte gedrag in de pers, want zijn ouders zijn beroemd. Als hij zich niet beter gaat gedragen, dreigt hij zijn job te verliezen. Hij begint met fake daten met een andere man, waardoor zijn imago en reputatie moet draaien. Als alle ‘problemen’ van de baan zijn, gaan ze ieder hun eigen weg weer. Tenminste, das de bedoeling. Ik ben op zich niet iemand die heel veel fake dating boeken heeft gelezen in mijn leven, maar ik kon me wel vermaken. Het is een vlot boek, luchtig geschreven. Er komen een paar zware thema’s aan bod, maar die hebben niet echt de overhand. En fijn dat hij ook LGBT is. Die representatie hebben we nodig.

Clap when you land – Elizabeth Acevedo (EN) ★ ★ ★

Bij deze heb ik me eigenlijk een beetje laten leiden door anderen, want ik heb er veel goeds over gehoord. Het was op zich geen slecht verhaal. Het gaat over twee meisjes (je wisselt constant tussen de twee perspectieven) wiens vader overleden is. In een vliegtuigcrash. Er is alleen heel wat gaande, want de twee meisjes weten niet van elkaar dat ze zussen zijn en leven ook echt elk in een ander deel van de wereld. Er worden geheimen bovengehaald, mysteries ontrafeld en natuurlijk volledig in de rouw. Het was geen slecht boek, maar ik had veel moeite met de schrijfstijl en de manier waarop het verhaal gebracht werd. Het verhaal zat goed in elkaar en de emotie was zeker voelbaar. Niet helemaal mijn boek door de schrijfstijl.

How to make friends with the dark – Kathleen Glasgow (EN) ★ ★ ★ ★

Dit is een heel heftig boek. De emotie is voelbaar, heel accuraat beschreven. Het is een boek dat ik heel moeilijk kon wegleggen. Nu ben ik wel een fervent lezer, maar dit overkomt mij niet elke keer. Het gaat over een meisje dat haar moeder verliest, vlak na een klinkende ruzie aan de telefoon. Je volgt haar rouwproces, maar ook dat ze wordt opgegeven voor adoptie. Los van haar moeder is er namelijk niemand meer. Ik heb dit boek verslonden omdat het zo goed geschreven was. Ze is een sensatie op TikTok dus ik ben eigenlijk heel benieuwd naar haar andere twee boeken. Eentje ervan staat hier in de kast. Zoek wel de trigger warnings op voor je hierin begint

Things we never said – Yasmin Rahman (EN) ★ ★ ★ ‘5

Ook hier weer, zoek de trigger warnings op voor je gaat lezen. Er zijn een paar hele heftige aspecten/hoofdstukken. Het boek gaat over drie meisjes die elk suïcidaal zijn, en via een website worden ze gekoppeld aan elkaar om zo een pact te sluiten. De website organiseert meetings voor hun waarbij ze samenkomen en elke keer een stapje dichterbij hun einde komen. Ze bereiden eigenlijk hun eigen dood voor. Voor mij was dit heel fijn om te kunnen lezen, want ik zit mentaal ook niet echt op de juiste plek om het zo te zeggen. Ik ben niet suÏcidaal gelukkig, maar het gaf me ‘comfort’ of ik voelde me er minder alleen door. Na dit boek en haar vorige boek te hebben gelezen ben ik ook enorme fan van haar geworden, ze is officieel een van mijn nieuwe favoriete auteurs. Boek is heel goed neergezet vanuit de drie perspectieven van de meisjes, en dit kan ik wel zeggen, heel accuraat. Er zijn momenten die heel herkenbaar waren voor mij. Vanuit mijn verleden dan. Ik ben blij met een boek zoals dit, want het haalt taboe naar beneden. Maar op de correcte manier, en Yasmin weet ook echt waarover ze bezig is.

Dingen die hoogsensitief zijn makkelijker maken

Ik ben over het algemeen een blije hoogsensitieveling. Dat is geen woord volgens autocorrect, maar bij deze heb ik beslist dat het wel zo is. Mijn leven of hoofd maken soms bochten die ik niet altijd wil, maar toch zou ik het niet anders willen. Toch zijn er dingen die ik moeilijk vind en die zullen er ook altijd zijn. Het is een deel van mijn karakter dus ik ga het er op some way toch mee moeten doen. Door de jaren heen heb ik dingetjes ontdekt die het makkelijker maken voor mij, dus hopelijk hebben anderen er ook iets aan 🙂

★ Ik heb altijd oortjes of koptelefoon mee

Ik ga de deur niet uit zonder een van de twee. De laatste jaren is dat meestal een koptelefoon, maar ik heb hem bijna altijd mee. De reden daarvoor is prikkels. Vaak luister ik muziek en dat helpt mij tegen overprikkeling. Uiteraard, muziek zijn weer nieuwe prikkels. Maar dat zijn voor mij persoonlijk goeie prikkels. En zelfs zonder muziek dempt een koptelefoon al een deel van het geluid. Tuurlijk ben ik beleefd, als ik aan de kassa sta of er spreekt iemand mij aan ga ik echt wel mijn muziek op pauze zetten. Of als ik op stap ben met iemand dan gaat ie af. Voor mij is een koptelefoon echt wel een hulpmiddel.

★ Minstens een dag per week leeg laten (waar mogelijk)

Ik werk nu deeltijds dus ik heb waarschijnlijk makkelijk spreken. Maar ik heb voor mezelf de regel dat ik altijd een dag of halve dag per week voor mezelf wil hebben. Dan doe ik iets wat ik leuk vind. Dat kan gaan van tekenen tot wandelen, van lezen tot Netflixen. Het hoeft zelfs geen dag te zijn waarop ik mijn hobby’s doe, maar gewoon een dag waarop ik geen afspraken heb en kan doen en laten wat ik wil. Nu zijn er weken waarin dat niet lukt, maar dat probeer ik wel te compenseren nadien. Maar ik probeer die tijd bewust in te plannen, want zonder raak ik overprikkeld of word ik gewoon ongelukkig.

★ Op een rustig moment naar de winkel gaan

Ik doe mijn boodschappen eigenlijk bijna altijd ‘s morgens. Meestal doe ik ze voor ik zelf ga werken. Dan is het meestal rustig in de winkels, ik ga niet zeggen dat er dan geen volk is. Maar tis wel een verademing in vergelijking met de avondspits. Maar afhankelijk van de ligging heeft iedere winkel eigenlijk een beetje zijn eigen drukke momenten en als je die kan ontdekken kan je wel je boodschappen op een rustig moment plannen. Hetzelfde voor echt naar de stad gaan, ik doe dat eigenlijk zelden in het weekend. Altijd wanneer het rustig is. Zo kan ik zonder gepor en geduw mijn aankopen doen die ik nodig heb (en soms ook die ik niet nodig heb 🙈)

★ Een luisterboek voor het slapen gaan

Tegenwoordig zet ik een luisterboek op als ik ga slapen. Das natuurlijk anders als je samenwoont en slaapt met iemand, maar ik gebruik een draadloos oortje. Voor mij zorgt het dat ik mijn brein iets geef om op te focussen. Het is altijd een verhaal dat ik al heb gelezen en dus ken. Na een tijdje word ik eigenlijk vanzelf rustig genoeg om in slaap te vallen. Vaak ben ik binnen een kwartiertje van de aardbodem verdwenen. Bij wijze van spreken dan. Ik doe dit eigenlijk nog maar sinds een paar weken en het werkt echt voor mij.

Opladers ontdekken en inplannen

Ik weet natuurlijk al heel lang dat ik hoogsensitief ben, dus daardoor ben ik me erin gaan verdiepen en heb ik ook voor mij ontdekt wat mij oplaadt. Ik kan dit eigenlijk niet ‘veralgemenen’ want iedere HSP is anders. Je hebt mensen die opladen van samenzijn met anderen, maar je hebt er (zoals ik dus) die echt wel die tijd alleen nodig hebben. Maar als je ontdekt dat er dingen zijn waar je van oplaadt of van tot rust komt, probeer die ook bewust in te plannen. Hoe druk je week ook is. Want zonder ga je het niet redden.

★ Een uitlaatklep zoeken

Wij als hoogsensitievelingen voelen heel veel. Veel meer dan de gemiddelde mens. Het zit allemaal in dat kopje daarboven en het heeft een uitlaatklep nodig. Welke dat is, laat ik aan jou over. Daar zul je ook wegen in moeten zoeken. Maar zorg dat je een fijne manier hebt om dat te doen. Want zoals ieder mens heb je die nodig. Het kan creatief zijn maar ik ken ook mensen die hun uitlaatklep hebben gevonden in sporten of dansen. Wat het ook is, als het jou maar helpt. Want zoveel dingen tegelijk voelen is zo magisch, maar het kan ook erg lastig zijn.