Tien onnuttige weetjes over mij

Hi allemaal. Ik vind het altijd leuk om dit soort dingen te lezen bij anderen. Zo leer je iemand toch beter kennen, maar zonder diepe zin. En ook zijn die kleine grappige feitjes net weer iets wat die persoon maakt wie hij of zij is. Zonder dat het echt grootste dingen zijn. Ik kan daar echt gefascineerd door zijn. Voor mezelf vond ik het iets lastiger om er te vinden, maar ik heb er toch tien bijeen gesprokkeld.

Photo by Estée Janssens on Unsplash

Meestal haat ik de nieuwste hits op de radio
Ik hou enorm van muziek, mijn koptelefoon is mijn beste maat. Er gaat bijna geen dag voorbij zonder dat hij een uur op mijn oren heeft gestaan. Wat zaterdag dus wel het geval was, ik kan het nog steeds niet geloven. Maar meestal heb ik een hekel aan de nieuwe hits op de radio. Niet omdat het geen mooie liedjes zijn, maar vaak omdat de radio ze vaak duizend keer op een dag draait. En daar word ik gek van. Of zoals ik het vaak zeg: daar krijg ik het schijt van. Vaak ook gewoon omdat de wilde melodieën, geluiden of de stem van de artiest op mijn systeem werkt. Ik heb absoluut niks tegen mensen die fan zijn van die artiest. Maar geef mij gewoon m’n eigen Spotify afspeellijst en dan ben ik gelukkig.

Ik hou niet zo van podcasts
Aangezien ik blogger ben lees ik ook andere blogs. Ik zit op social media. De nieuwe hype is podcasts en vaak vliegen de aanraders je om de oren. Ik heb het geprobeerd, echt waar. Maar ik heb de concentratie er niet voor. Veel liever luister ik muziek. Veel mensen vinden het fijn om tijdens autorijden of tijdens een busrit een podcast op te zetten. Eerlijk? Ik luister wel muziek tijdens mijn treinritten maar meestal droom ik weg ondertussen. Dus ik zou constant afgeleid zijn. Voor diezelfde reden heb ik ook geen abonnement (na zoveel boeken lezen kan ik dat woord nog altijd niet foutloos schrijven btw) op diensten die luisterboeken aanbieden. Ik zou de clou van een verhaal missen gewoon omdat ik afgeleid ben. Bij muziek vind ik dat niet zo erg, omdat ik meestal het liedje vanbuiten ken. Ik luister dagelijks muziek en veel liedjes staan al jaren in mijn afspeellijst. Dus nee, ik ben niet te winnen voor een podcast. Ik hou wel van inspiratie opdoen en nieuwe inzichten. Maar dat doe ik liever via blogs, tijdschriften en social media.

Je kan mij altijd rustig krijgen met ballads en rustige emotionele muziek
Over het algemeen krijg je mij rustig met muziek. Daarom is mijn koptelefoon mijn beste vriend. De laatste tijd word ik heel rustig van de muziek van Marco Borsato (natuurlijk!), Nick & Simon, Diggy Dex, The Script, Anson Seabra, Niels Destadsbader, Rhys Lewis en veel meer. Ik heb ondertussen een playlist speciaal met de liedjes waar ik kalm van word gemaakt als wapen in de lockdown. Maar als ik die allemaal moet opnoemen zit ik hier morgen nog. Vooral de eerste vier zijn cruciaal. Ik ben echt een persoon die als ze echt een moeilijk momentje heeft rustig kan worden van eens goed meewenen met muziek. Wandelen in de natuur met muziek is de beste combinatie ooit.

Mijn geheugen werkt op de meest dwaze manieren
Ik weet nooit waar ik mijn telefoon, koptelefoon, sleutels, horloge of wat dan ook heb gelegd. De essentials die ik nodig heb als ik ergens naartoe ga. De laatste tijd is dat beter geworden, maar ik kan me soms de dingen die ik een halfuur geleden deed niet meer herinneren. Maar als je mij vraagt wat ik pakweg vijf jaar geleden op m’n examen Godsdienst of mijn examen Nederlands heb geschreven, ik kan het woord voor woord citeren. Dat bedoel ik dus. Ik vind het wel grappig. Ik werk in een supermarkt, het heeft me een jaar gekost om eindelijk te onthouden waar welke wijn stond. Voor mij is dat allemaal een pot nat. Maar oke, het gaat al beter dan mijn eerste weken.

Ik ben mijn achtergrond van mijn telefoon/profielfoto/omslagfoto altijd snel beu
Ik ken mensen die jaren dezelfde profielfoto en omslagfoto hebben op Facebook. Ik ken ook mensen die jaren dezelfde profielfoto hebben op Instagram. Ik ken ook mensen die maanden aan een stuk dezelfde telefoonachtergrond hebben. Hoe doen die dat? Ik ben dat zo snel beu. Ik ben meestal mijn hoofd niet beu, maar gewoon de foto zelf. En dan wil ik weer iets nieuws. Nu heb ik al meer dan een jaar dezelfde profielfoto en omslagfoto. Maar dat is ook alleen maar door die social media detox hoor. Achja, er zijn ergere dingen in het leven zeker?

Ik word rustig van pendelen met het openbaar vervoer
Veel mensen vinden dit grappig. Omdat bussen en treinen vaak vertraging hebben en het altijd uitdraait op problemen. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar in mijn geval valt dat wel mee. Als ik een keer in de twee drie maanden echt pech heb dan is het ook veel. Ja, mijn trein heeft soms ook eens vijf minuten vertraging. Maar doordat ik altijd ruimschoots reken is dat nooit echt een ramp. Ik vind raamstaren met muziek altijd zalig en vind het altijd jammer als ik op bestemming ben. Hoe graag ik ook mijn werk doe of hoe erg ik ’s avonds ook naar mijn bed verlang. Ik kan daar echt heel kalm van worden. Dat is ook de reden waarom ik vroeger een busrit van anderhalfuur verkoos boven de trein van een kwartier als schoolgaande. Ik werk in de zelfde stad als mijn middelbare school, maar de bus is nu niet meer haalbaar.

Een ongelofelijke obsessie met knuffels
Op dit moment ben ik 23. En toch kan ik er nooit aan weerstaan. Een schattige knuffel en ik ben verkocht. Zo zat ik een maand geleden met een teddybeer van 65 cm op de trein naar huis. We hebben allemaal wel een kinderachtig trekje toch? Ik word er gewoon heel blij van als ik op een bad pain day tussen al m’n knuffeltjes Netflix kan kijken of liggen lezen. Dat maakt mijn plekje heel knus. Ik moet soms een keer een hele dag in bed besteden voor mijn eigen bestwil, dus dan kan ik er maar beter een fijn plekje van maken toch?

Er staat altijd wel ergens een blauwe plek
Ik ben ongelooflijk onhandig. Ik stoot tegen kasten die al jaren op die plek staan, ik loop tegen deuren die er al jaren zijn. Elk meubel hier in huis heeft wel al een keer een stoot van mij gehad. Als ik dan ’s avonds mijn pyjama aandoe vraag ik me soms af waar die plek ook weer vandaan kwam. In de winkel ook, ik werk er al meer dan een jaar maar ik slaag er nog steeds in om tegen het kassameubel te lopen of tegen een rek of het meubel met groenten en fruit. Afgelopen week hebben we verbouwd en staat er veel op een andere plek. Ik acht dat als een geldig excuus voor de komend tijd haha.

Ik betaal bijna nooit meer cash
Die gewoonte had ik al heel lang, gewoon omdat ik betalen met de kaart gemakkelijk vind. Maar die gewoonte is natuurlijk versterkt door corona. Nu vragen ze overal om contactloos te betalen zodat er zo weinig mogelijk contact is. Maar die had ik al en ik denk dat ik na corona zelfs die gewoonte nog zal hebben. Het enige moment dat ik wel echt cash geld op zak heb is als ik een middagje ga shoppen met iemand. Om mijn uitgaven in het oog te houden. Als ik met de kaart betaal dan besef ik niet hoeveel ik uitgeef, cash wel. Ja, ik ben daar heel slecht in.

Ik heb een haat/liefdesverhouding met mijn telefoon
Begrijp me niet verkeerd. Telefoons zijn heel handig en zeker een smartphone. Er zijn heel veel handige snufjes aan. Vooral het feit dat Google Maps me altijd kan redden of de app van het OV. Sinds de nieuwe update van Apple (iOS 14) heb ik ook mijn telefoon een opruiming gegeven en nu staat alles netjes zodat hij overzichtelijk is. Ik kan echt dagen hebben dat ik mijn telefoon het handigste ding op aarde vind. En andere dagen heb ik er genoeg van en moet hij zo ver mogelijk uit mijn buurt liggen. Maar dat hebben we tegenwoordig allemaal wel een beetje. Ik ben er wel meer mee bezig nu ik niet kan afspreken met vrienden door corona. Maar zoals ik al zei, daar ben ik waarschijnlijk niet de enige in.

Welk gek feitje van jezelf heb jij laatst ontdekt?

Kleine mededeling: Ja, hier zou een weekoverzichtje komen. Zelfde probleem als vorige keer, te weinig foto’s. De notities zaten wel goed deze keer. Maar ik heb eens gekeken, ik heb echt te weinig beeldmateriaal om er echt iets deftigs van te maken. Dus een nieuwe poging deze week. Het komt. Ooit haha.

Ik ga het over mijn mental health hebben

Hi allemaal. Ik ben de laatste tijd niet echt actief geweest op mijn blog. Of de storm is overgewaaid kan ik niet zeggen, ik kan niet in de toekomst kijken. Ik keek er tegenop om dit artikel te schrijven en niet omdat het niet goed voelt. Maar omdat dit een zwaar onderwerp is. Ik ga het toch doen, want ik vind het belangrijk om open te zijn. En zeker nu in coronatijd is het fijn om te weten dat je niet de enige bent die struggelt met mental health. Eigenlijk altijd, corona heeft daar eigenlijk niks mee te maken. Maar ja, dit wordt een lang verhaal. Klik vooral weg als je geen goesting hebt in mijn verhaal, dat neem ik niet persoonlijk op. Als je toch blijft lezen, bedankt. Ik waardeer het.

Photo by Nikola Ristivojević on Unsplash

Laten we beginnen bij het begin. Het gaat niet perse slecht met mij. Ik heb nog heel veel goeie momenten en ik denk wel echt nog helder na en zit vaak wel gewoon goed in m’n vel. Maar er zijn ook heel veel dagen en momenten dat dat niet zo is. En dat beangstigt me dan. Ga ik nu lopen zeggen dat ik depressief ben? Nee, zo erg is het gelukkig niet. Maar er zijn wel echt momenten dat ik weet dat er iets niet klopt. Ik ben van plan komende week terug een weekoverzichtje te schrijven en die momenten wil ik daar ook in implementeren. Als ik niet vergeet foto’s te maken en notities te trekken. Het was niet zo dat de afgelopen weken zo’n hel waren dat ik geen overzichtje schreef. Ik vergat gewoon letterlijk foto’s te maken en het bij te houden in notities. En dan zat ik aan het einde van de week zo van; tjah, zo gaat het niet lukken. En elke week houd ik mezelf voor om het wel te doen, maar het gebeurt niet. Goeie uitleg dit. Maar nee, het is dus niet omdat het zo slecht gaat. Meer om mijn geheugen, wat ook niet verrassend is.

Die zware momentjes gaan dan van nadenken over wat m’n diagnose wordt, pijntjes, rouwen om dingen die ik (tijdelijk) niet meer kan. Maar ook corona. Ik ga op beide ingaan, laat ik beginnen met mijn diagnose. Ik weet niet waar ik me aan ga kunnen verwachten, welke diagnose ik ga krijgen. Het besef dat je misschien chronisch ziek bent, dat op je 23ste te horen krijgen is confronterend. Ja, er zijn mensen die op hun 16 al reuma krijgen. Ik ben ook dankbaar dat ik tot mijn 23 jaar gezond ben geweest. Een goeie vriendin van mama en mij zei laatst ‘je hoort op die leeftijd niet bezig te zijn met onderzoeken voor pijn en vermoeidheid. Of je hoort die klachten niet te hebben’. Ze zei dat niet in de offensive manier van ‘ik geloof je niet’. Meer in de bezorgde manier. Maar ik voelde wat ze bedoelde. Het hoort niet. En nee, het leven is niet eerlijk en ik ben niet zielig. Maar vrienden van mij zijn dromen aan het waarmaken, studeren, reizen. Dat zijn dingen die ik ook nog ga kunnen, maar het zal mij veel meer moeite kosten en heel veel rust achteraf. Weet je, dat verschil is er wel en dat doet pijn. En dat is oke. Ik verlies misschien een deel van mijn gezondheid en het is heel normaal dat ik daar verdrietig om ben. Maar het zijn zware momenten. Er zijn ook echt momenten dat het moeilijk is om mezelf uit die dip te krijgen. De dingen die me dan echt enthousiast krijgen zijn dan niet meer dan een sprankeltje. Zelfs dat niet. Soms zijn dagen echt een opgave om dingen te doen en niet een hele dag in m’n bed te blijven liggen slapen of piekeren. Ik weet niet wat het is, maar het is in elk geval niet helemaal juist. Gelukkig heb ik ook heel veel goeie momenten en daar trek ik me aan op. Juist nu.

En daarnaast corona. Ik zei al in een van mijn vorige schrijfsels dat ik een risicopatiënt ben door mijn longen. Veel mensen vinden het normaal dat ik zo bezorgd ben dan. Maar eigenlijk is dat bijna het laatste van m’n zorgen. Begrijp me niet verkeerd, natuurlijk kan mijn eigen gezondheid me wel schelen en natuurlijk wil ik geen corona krijgen. Maar ik werk in een winkel. Ik mag ook nog werken want voeding. Maar ik hoor verhalen van mensen. Zoveel mooie mensen verliezen dierbaren, moeten hun zaak sluiten door de tweede lockdown. Zoveel mooie mensen moeten hun plannen opschorten of verplaatsen door corona. En als ik dan zie hoe sommige mensen gewoon die maatregelen negeren. Ik mag me er niet kwaad in maken want dat helpt niet en ik ben ook niet perfect. Maar sommige mensen laat het echt koud. Het doet me pijn dat zoveel mensen dromen kwijtraken, dromen zien kapotvallen of mensen moeten afgeven door corona. Dat raakt me nu meer dan ooit. Meer dan m’n eigen gezondheid. Natuurlijk staan mijn onderzoeken hier ook op het spel. Maar die lopen niet weg. Die komen wel als de situatie ‘beter’ is. Mensen die hun zaak verliezen, dierbaren verliezen. Dat komt nooit meer terug. Sommige mensen hebben jaren keihard gewerkt om een mooie zaak te krijgen en te runnen en moeten die nu afgeven. Het raakt mij keihard. Er is een avond geweest dat ik thuiskwam en begon te huilen. Ik begrijp aan de andere kant de mensen die niet luisteren ook wel. Het duurt al zo lang, we raken het allemaal moe en we willen allemaal terug dat dingen normaal worden. Maar dit is niet de manier. Zo wordt het alleen maar erger. Ik ga geen politieke praatjes slaan want daar ben ik niet slim genoeg voor. Maar dit is wat ik voel en dat is mijn mening. Dus ja, corona raakt me. Ik ben gestopt met luisteren naar de cijfers gewoon omdat het me echt aan het breken was op een gegeven moment. Ik vroeg me dan af of dat betekent dat ik niet meer ‘care’ om wat er aan het gebeuren is. Maar het feit dat ik zo meeleef met die mensen, dat bewijst het tegendeel.

Dit was mijn verhaal voor nu, ik ben blij dat ik het geschreven heb.

Favorieten van dit moment

Hi allemaal! Het is al een lange tijd geleden (of ik heb dit nog nooit gedaan, dat kan ook) dat ik eens een lijstje met favorieten dumpte op mijn blog. De laatste tijd heb ik er wel een paar ontwikkeld en die wil ik graag delen. Sommige zijn heel bekend, sommige ook niet. Er speelt nu ook niet gek veel in mijn leven door corona (suprise!) dus ik weet ook niet altijd goed wat ik kan delen. Maar dit dus wel. Let’s go!$

Photo by Xuan Nguyen on Unsplash

Animal Crossing
Ik heb een tijdje terug een Switch aangeschaft, omdat ik gamen wel leuk vind en een Switch is gemakkelijk op dagen dat ik pijn heb. Ik heb er toen ook meteen Animal Crossing bij gekocht als beginspel omdat ik daar van heel veel mensen al dingen over had gehoord en het mij heel erg leuk leek. Ik was juist, want ik word heel rustig van het spel en soms kan ik echt heel geconcentreerd bezig zijn met m’n eiland. Klinkt heel stom of onzinnig, maar dat is juist goed. Het leidt me meestal af van de crisis en dat heb ik nodig. Heel hard.

NSG (album)
Nog niet zo lang geleden brachten Nick & Simon hun nieuwe album uit, geinspireerd op hun grote helden. Simon & Garfunkel. Van Simon & Garfunkel ken ik maar een nummer, hun beroemde ‘Sound of Silence’. Maar Nick & Simon luister ik al sinds ik 15-16 jaar was. Heel veel van hun liedjes luister ik al jaren. Toen hun nieuwe album uitkwam keek ik daar enorm naar uit en er zitten echt een paar hele mooie liedjes tussen. Ze zijn allemaal goed, maar ik heb mijn favorietjes. Die ontdek je aan het einde van november zoals altijd. Het is inderdaad wel anders dan hun normale muziek. Maar ik vind het zeker niet verkeerd en geniet er enorm van.

Mijn Wake-Up Light
Ik kocht ook een Wake-Up Light. Dat is een lamp die vlak voor je opstaat (tien minuten tot een halfuur, dat kies je zelf) een zonsopgang nabootst in je kamer. En je wekt met een rustig muziekje. Ik merk zelf dat dat rustige muziekje al veel beter is voor mij om mee op te staan dan de agressieve wekker van mijn iPad. Maar ook de lamp zelf vind ik heel fijn. Heel vaak lig ik ’s avonds een serie te kijken met enkel die lamp aan. Het was als doel om te stoppen met snoozen, dat doel is nog niet geslaagd. Maar daarvoor niet nutteloos. Als ik blijf liggen val ik niet meer in een diepe slaap omdat mijn lamp daarvoor te fel schijnt. Het was zeker geen nutteloze aankoop.

Een Echte Job (op VTM)
Waar bijna heel België verslaafd was aan uitzoeken wie er in de kostuums zat van The Masked Singer, had ik een ander favoriet programma gevonden. Helaas ook al afgelopen. In Een Echte Job gingen vijf BV’s drie weken stagelopen in de zorgsector. Ze kregen wel een spoedcursus en stonden altijd onder begeleiding van een mentor met diploma; Ik heb alle afleveringen gekeken en ik vond het zo mooi. En zoveel respect voor de zorg! Altijd al gehad trouwens, maar nu nog meer. Er zaten hartverwarmende momenten in maar ook hele zware momenten. Niemand z’n leven is altijd een feestje. En het was prachtig om te zien hoe de bekende Vlamingen hun ontpopten tot goeie verpleegkundigen. Ja, ik heb wel genoten van het programma.

M’n brief van het ziekenhuis
Dit is een heel raar iets om aan te kaarten in een favorieten-lijstje. Toch ga ik hem opnoemen. Ik kreeg onlangs de brief van het ziekenhuis met de datums voor verdere onderzoeken en die zijn voor januari en februari. Dat is nog een tijd, maar ik ben blij dat ik weer iets meer weet en iets heb om ‘naar toe te leven’. Ik ben zo weinig mogelijk bezig met die onderzoeken want dat is echt heel zwaar. Maar het is ook vermoeiend zo. Ik ben blij dat er nu datums zijn, dan heb ik iets om naar te streven. Ik kijk er wel naar uit, maar tegelijkertijd vind ik het ook heel eng.

Onze nieuwe combimagnetron
Vroeger hadden we alleen een magnetron. Microgolf zoals we dat in België zeggen. Dat zorgde wel eens voor problemen, want heel veel dingen moeten in de oven. Nu kan dat dus en ik ben er heel blij mee. Elke ochtend bak ik broodjes af als ontbijt en dat is fijn. Een oven in huis hebben is ook gewoon handig. Ik kook ook heel graag, maar vaak als ik dan aan een recept begin dan is het van ‘verwarm de oven voor op…’ en dan denk ik van, nope. Nu niet meer dus. Ben nog aan het wachten op een paar toebehoren (zoals een ovenschotel onder andere) maar we hebben er nu al plezier van. Ik kijk er ook naar uit om dingen klaar te maken die in de oven moeten. Want in koken heb ik wel een hobby gevonden. Ik kan nog wel eens onzeker zijn over wat ik klaarmaak, maar het lukt vaak wel goed.

Wat zijn jouw favorietjes van de laatste tijd?

Kleine gelukjes op Instagram

Hi allemaal. De laatste tijd is het stil op mijn blog en dat steek ik op mijn mentale gezondheid. Daar ga ik op een later moment wel weer verder op in, maar ik wilde graag weer bloggen want ik mis het. Daarom besloot ik eerst een ‘laagdrempelig’ artikel te schrijven, want dat gaat veel beter. België is terug in lockdown, er zijn nog winkels open. Maar het is niet hetzelfde want afspreken met anderen wordt afgeraden en je moet zoveel mogelijk thuisblijven. De lockdown gaf mij wel een ideetje tot dankbaarheid. En dat ga ik vandaag delen.

Toen ik hoorde dat we terug in volledige lockdown gingen was ik best wel verdrietig. Ik had het er moeilijk mee en nog steeds is mijn mentale nog niet wat het moet zijn. Begrijp me niet verkeerd, we kunnen zo niet verder. Ik weet de cijfers op dit moment niet want ik luister er niet meer naar. Ik maak me er gewoon echt te kwaad in. Maar zo kon het niet verder. Dus ben ik tegen een lockdown? Nee. Maar het maakt me wel verdrietig dat ik net zoals heel veel mensen weer mijn vrienden niet kan zien. En die lockdown is ook weer een signaal dat het achteruit gaat. En dat is nooit een leuk signaal, voor niemand. Dus ik besloot een beetje positiviteit in mijn leven te halen en op zich werkt het wel. Want ik ben automatisch geneigd om actief op geluksmomentjes te letten.

Ik ben fan van Instagram Stories. En als ik echt zin heb kan ik daar ook echt actief op bezig zijn door te delen wat ik doe of denk. Zeker sinds alle discussies rond corona vind ik Facebook een stuk minder leuk om op rond te kijken. Ik ga niet zeggen dat er op Instagram niks negatiefs is of er nooit discussies zijn. Maar Facebook is wel echt de ergste van de twee. Elke dag deel ik daar een klein gelukje. Dat doe ik effectief door erbij te zetten dat het om het geluksmomentje van die dag gaat en wat mijn geluksmomentje is. Met een foto erbij natuurlijk. Voor mij is dat ook een laagdrempelige manier om die dingen te delen en te zoeken in mijn dag. Soms komt het ’s morgens online, soms ’s avonds maar vaak rond de middag. Het hangt er een beetje van af wat ik als mijn ultieme gelukje van die dag beschouw en hoeveel tijd ik heb natuurlijk. Daarmee bedoel ik ook nooit dat dat dat mijn enige gelukje van die dag is. Ik hoop ook mensen te laten zien dat er zelfs in de lockdown en tijdens zo’n intense crisis ook nog steeds heel veel mooie dingen zijn. En dat het heus niet allemaal draait om reizen, restaurants en dure uitstappen. Natuurlijk is het dik oke als jij verdrietig bent om al die dingen die nu eventjes niet meer mogen of kunnen. Maar het is ook goed om te kijken naar wat wel kan. Daar worden we allemaal beter van. Vandaar! Als je mij nog niet volgt op Instagram dan kan je dat hier doen. Mijn account staat afgeschermd, maar ik accepteer wel volgers van mijn blog. Mocht ik je toch geweigerd hebben mag je altijd een comment achterlaten. Dus voor een dagelijkse dosis klein geluk ben je altijd welkom 🙂

Hoe kom jij de corona-crisis door?

Ontdekte muziek – Oktober 2020

Hi allemaal. We zijn alweer november. Tijd voor een nieuw overzichtje van muziek. Ik heb best wel veel nieuwe liedjes ontdekt en een paar hebben echt m’n hart gestolen. Het valt me ook op dat het heel veel Nederlandse muziek is van deze keer. Daar heb ik een verklaring voor, in Nederland was er een muziekprogramma deze maand. Ik heb het niet gekeken, maar er zaten heel veel van mijn favoriete artiesten in. Waardoor die nieuwe muziek heel gemakkelijk aan mijn oren kwam. Let’s go!

Photo by Namroud Gorguis on Unsplash

Hoofd omhoog – Snelle & Jebroer
Op een doordeweekse dag hoorde ik dit liedje op de radio en toen ik de tekst hoorde wist ik niet hoe snel ik Shazam moest opentrekken. Hoofd omhoog gaat over het feit dat je niet mag opgeven en dat het voor iedereen vaak lastig is. Dat huilen mag en het oke is om je slecht te voelen. Ik wil het er vandaag eventjes niet over hebben, maar dit is een boodschap die we nu in deze periode wel kunnen gebruiken. En een van de belangrijkste tegen het einde van nummer rapt Jebroer ‘als iets niet lukt heb je in elk geval je best gedaan’. Een boodschap die iedereen wel eens kan gebruiken.

Ergens Daarboven – Diggy Dex
Ik denk dat dit wel echt m’n favoriete nummer is van deze maand. Sowieso heeft Diggy Dex echt heel veel plekjes veroverd in mijn hart deze maand. Ergens Daarboven gaat zoals de titel al aangeeft over het verliezen van een dierbare. In dit geval over het verlies van een vader, maar het nummer raakt je sowieso als er iemand waar je heel veel van houdt helaas niet meer in je leven is. Ik vind aan dit nummer gewoon alles mooi. De melodie, de tekst en de stem van Diggy Dex.

Denk maar niet aan morgen – Bazart
Bazart is een groep uit Belgïe en met hun muziek heb ik een haat-liefdeverhouding. Meestal als ze een nieuw liedje uitbrengen is het direct een hit. Hun nummers gaan wel altijd ergens over. Maar bij mij is het altijd, ik vind het een mooi nummer of juist niet. Ik weet niet waar dat aan ligt, misschien ben ik wel gewoon raar. Het nummer is vrij te interpreteren maar die boodschap in het refrein is wel troostend. En het is waar. Als je weet wat er over zoveel jaar komt, waar is de mysterie of de spanning van het leven dan naartoe? Als je toch weet of je ergens in slaagt. Juist dat ontwetende maakt het leven mooi. Maar tegelijkertijd ook lastig.

Is dit nu later – Milow
Een cover van Stef Bos zijn nummer. Dit nummer brengt je wel heel dichtbij de waarheid rond volwassen worden, Want het is waar en daar ben ik ondertussen ook achter. Ik hou sowieso al van het originele nummer, maar de rust van Milow vind ik wel fijner. Dat betekent niet dat ik Stef Bos zijn nummer niet goed vind, we hebben allemaal een mening. En sowieso is dit al een heel krachtig nummer met een hele scherpe betekenis.

La Vie Est Belle – Diggy Dex & Vali
Hier weer eentje van Diggy Dex, deze keer samen met Vali. La Vie Est Belle is een Nederland nummer met Franse tekst in het refrein. Het is een nummer met een heel vrolijke melodie en mij doet het me altijd herinneren aan wat echt belangrijk is in het leven. En dat we het helemaal niet zo slecht hebben in het leven.

Dit was m’n lijstje weer voor deze maand. Het zijn vooral bekende artiesten, maar de ene maand is dat zo en de andere anders.