Hoi allemaal! De titel van mijn blogartikel klinkt vandaag nogal drastisch, maar zo erg is het niet hoor. Ik heb de laatste tijd veel nagedacht over mijn blog, privacy en vrij internet. Dat is gewoon enorm belangrijk, want wat op het net staat, staat er voor altijd. Dus dat ik er wel wat uurtjes aan denkend spendeer, is vrij normaal. Maar ik heb wel een besluit genomen.
Mijn blog is persoonlijk, ik ben me daar ook bewust van. Vele van mijn angsten, zorgen en dingen die spelen in mijn leven staan op mijn eigen digitale stukje. Ik kan al schrijvend mijn ei vrij goed kwijt, beter dan al pratend. Dat is bijna altijd zo geweest. Als ik een verhaal wil vertellen, zal mijn schrijfstijl duizend keer boeiender zijn dan mijn intonatie. Ik ben daar best wel blij mee, mijn blog is mijn uitlaatklep en het is een stukje daarvoor dat ik ‘m heb opgestart. En ik merk dat inmiddels ook anderen inspireer en help, dat vind ik fantastisch. Zeker weten. Dus nee, ik was niet van plan mijn blog stil te leggen. Ik zou hem veel te hard missen, dat weet ik wel heel zeker.
Maar wel iets anders. Van de week las ik mijn feed op Bloglovin bij en zag dat Sas (van iliveformydreams) sommige artikels had versleuteld met een wachtwoord. Heel erg slim gezien, ze heeft ook wel groot gelijk. Ik merk zelf dat ik soms blokkeer als ik te persoonlijk ga op mijn blog, dat is vaak een maatstaf om iets wel of niet te publiceren. Toch zijn het net die hele persoonlijke dingen over angsten, twijfels en onzekerheid die net naar buiten moeten komen. Zowel voor mij, want dan leer ik ze onder ogen zien en ontdek ik ze verder. En daaruit kan ik leren voor mijn verdere leven. Maar niet alleen voor mezelf. Ik weet hoe fijn het is als je een blogartikel leest en beseft dat je niet de enige bent met een probleem of angst. Ik weet hoe fijn die herkenbaarheid is. En ook, we spelen allemaal al zoveel poppenkast op internet. Ik zeg daarmee niet dat ik ineens wil dat iedereen al zijn problemen online gooit op een blog of sociale media. Maar ik denk wel dat het een aanzet is tot meer praten over onze problemen. En daarmee wil ik niet dat die bom positiviteit die elke dag in de wereld wordt gegooid gedimd wordt, maar wel dat je iets aan je problemen kan doen. Of aan jezelf kan werken. Zodat je leven terug beter wordt of jij heelt van je ‘wonden’. Daarom een stuk blog ik ook persoonlijk.
Ik heb dus ook besloten om op mijn persoonlijke artikels een wachtwoord te zetten. Op de artikels waar ik tips geeft (bijvoorbeeld over perfectionisme…) zet ik geen wachtwoord. Dat komt uit mijn persoonlijke ervaringen, maar niet zo erg als sommige artikels. Als je graag het wachtwoord zou willen, mag je een reactie achterlaten hieronder. Doe dat met een geldig emailadres, zodat ik je kan bereiken. Ik wil ook heel graag vragen om het wachtwoord voor jezelf te houden, mocht ik merken dat er toch een probleem is of het toch gelekt is, verander ik ‘m weer. Voor mij zal dit ook een ‘experimentje’ worden. Maar het idee dat ik weet wie er aan die persoonlijke verhalen kan, geeft mij net iets meer rust. Privacy is gewoon belangrijk, ook als blogger. Ook naar mijn toekomst toe, ik begin binnenkort weer met solliciteren. Natuurlijk ga ik geen solliciatie-verhalen online gooien, dat is toch echt wel prive. Maar ik zou niet willen dat er iets verkeerd wordt opgevat door een artikel en ik daardoor misschien wel een hele toffe job misloop. Dat zo echt jammer zijn. Vandaar ook een beetje.
Ben jij je bewust van je privacy?