Was mijn blog een papieren boek geweest, dan kon ik er nu zoals in de films een kilo stof vanaf blazen denk ik. Alleen al mijn scherm voor me zien met een wit vlak om te typen is bijna een onbekend zicht. Het is een tijdje geleden dat ik nog iets van mezelf heb laten horen. Ik heb er niet echt een echte verklaring voor, maar ik speel wel al een paar weken met het idee om terug regelmatiger te gaan schrijven.
Ik moet zelfs zeggen dat de persoon die het laatste bericht schreef in juli en de persoon die ik nu ben bijna niet hetzelfde voelen. Er is heel veel gebeurd in de afgelopen tijd, ook veel positieve dingen. Ik ben een heleboel dingen aan het verwerken, dingen die ik niet op mijn blog ga vertellen want daar zijn mensen bij betrokken. En je kent mijn principe: privacy van anderen is belangrijk voor me. Dat ik ervoor kies om dingen te delen, wilt niet zeggen dat anderen dat automatisch ook maar moeten aanvaarden. Maar ik denk dat ik maar eens gewoon een kleine update ga geven van wat ik wel kan delen, en hoe het gaat. En vanuit daar zien we wel weer welke vaarwaters ik opga met mijn blog. Ik mis het wel, mijn blog is ook een stukje een creatieve uitlaatklep. En ik weet van andere lezers dat ik ook vaak het een en ander losmaak bij mensen en met mijn schrijfels vaak ook inspireer. Dat zijn dingen waar ik heel trots op ben als persoon. Dus we’ll see how it goes.
Midden 2024 schreef ik dat ik nieuw werk had, daar ben ik nog altijd. De euforie van de eerste weken is er nog steeds en ik ben meer dankbaar dan ik ooit in woorden kan uitdrukken voor mijn werkplek. Een job in de retail en verkoop is iets wat ik altijd graag heb gedaan, maar het zijn uiteindelijk wel de mensen waarmee je samenwerkt die het verschil maken of breken. De mensen die ik daar om me heen heb, heb ik in mijn hart gesloten en zij mij ook. Ik ga bijna dagelijks werken met een hele grote glimlach, want ik ben daar heel graag. Over twee maanden werk ik er al een jaar, en dat kan ik nog altijd niet geloven. Time flies when you’re having fun zeggen ze dan. Of als je druk bezig bent, maar dat is in dit geval allebei van toepassing haha. Op persoonlijk vlak is het een heel pittige periode, waar ik verder niet te veel over ga delen.
Ik weet nog niet in welke zin in mijn blog ga vormgeven, want ik ben heel veel bezig geweest met wat ik wel en niet wilde delen. Er komen voorlopig ook geen weekoverzichtjes, omdat ik me daar momenteel niet fijn genoeg bij voel. Of die terugkeren, dat zal de toekomst vanzelf uitwijzen. Ik zei al in het begin van mijn postje dat ik een heel ander persoon ben geworden, en ik zal moeten zien hoe ik wil bloggen in de toekomst. Het niché en wat ik met mijn blog wil doen blijft wel hetzelfde. Inspireren, taboes doorbreken en vooral liefde en licht brengen op het internet. Het is niet zo dat ik een midlife crisis heb gehad en ineens met een hanenkam op mijn hoofd leef, maar acht maanden kunnen veel doen met een mens. Ik kan je geruststellen: heel veel van mijn persoonlijke trekjes en wie ik ben zijn er nog allemaal. Maar ik ben gegroeid als persoon en ik sta ook nog iets wijzer en zachter in het leven denk ik. Maar ook iets meer geheeld, want er zijn niet alleen moeilijke momenten geweest maar ook mooie waarin er weer een stukje werd gelijmd. De barstjes zullen er altijd zijn, maar die herinneren ons er alleen maar aan hoe sterk we ooit waren. I’ll see you soon! ♥️
★ ★ ★