Hoi allemaal! De wereld van bloggers is vrij groot momenteel. Vroeger was bloggen veel minder populair, terwijl nu blogs als paddenstoelen uit de grond poppen. Niet dat paddenstoelen poppen trouwens. Uit de grond schieten, dat bedoelde ik. Iedereen heeft bijna zijn eigen stekje in de vorm van een blog, en we doen ook allemaal andere dingen met onze blog. Daar wil ik het vandaag ook eens over hebben maar dan over mijn eigen blog. Want mensen vertellen me soms dat het lijkt alsof ik alles voor elkaar heb en alles doorsta. Verrassing: ik doe ook maar wat.
Soms kan ik me vergelijken met bloggers die al jaaaren bezig zijn. Die de ervaring in de vingers hebben en waar de inspiratie bijna vanzelf lijkt te komen. Toch hou ik goed in mijn achterhoofd dat iedere blogger wel zijn ‘inspiratieloze’ momentjes heeft. We hebben ze allemaal. Ook ik zit wel eens met mijn handen in het haar, om me af te vragen wat ik vandaag eens zal vertellen op mijn plekje internet. Ik kan me heel gemakkelijk vergelijken met anderen en mezelf zo onzeker maken. En vooral perfectie, dat wil ik te hard.
Maar bloggen is een hobby, hoort helemaal niet perfect te zijn. Het hoort leuk te zijn. En ik hoef helemaal aan geen verwachtingen te voldoen want ’t is mijn blog en niet die van een ander. Dus al wilde ik morgen vertellen over hoe lekker ik Magnums met dubbele chocolade vind, dan kan dat prima. Want het is mijn blog. Ik ben na anderhalf jaar nog steeds mijn weg aan het zoeken in bloggersland en er zal door die jaren heen ook wel nog veranderen. Vooral wat meer luchtigere artikels wil ik plaatsen. Gewoon zo de artikels waar je niet bij moet nadenken. Of gewoon geluk delen, zoals ik al deed met mijn geluksmomentjes. Of zoals ik vaker wil doen eigenlijk. Soms zoek ik de ideeën veel te ver en wil ik de lat veel te hoog leggen.
Het liefst van al zette ik dagelijks een slim artikel online, waar ik de beste levenslessen bespreek. Maar je leert niet dagelijks levenslessen, die leer je juist door je leven heen. Het is een van de dingen die het leven boeiend maakt. Misschien moet ik gewoon eens leren al die hoge verwachtingen los te laten, en doen wat ik graag doe en wat ik wil. ’t Zal mijn bloggersbestaan een stuk beter maken. En veel leuker! Ik zou mijn schrijfliefde niet meer kunnen missen. Door te bloggen krijg ik motivatie om mijn eigen leven in handen te pakken en te doen wat me gelukkig maakt. Mijn blog geeft me een stem en maakt me gelukkig. ’t Zou heel jammer zijn als dat allemaal verloren gaat door perfectionisme.
Dus: ik doe ook maar wat! Ik weet niet waar heel deze gedachtenstroom of deze schrijfsels vandaan kwamen. Maar ze zaten klaarblijkelijk in mijn vingers en moesten eruit. Dus here they are! Ik kan er ook maar lessen uit trekken. Heb ik ook gedaan trouwens, in het vorige stukje tekst. In de vorige alinea, om het met ‘ingewikkelde’ woordenschat te zeggen. Ik ben en blijf een liefhebber van mooie woordenschat 😉
Struggle jij soms met je blog? En zo ja, op welk gebied?