Als kindje zei ik nog zo vaak: ‘als ik later groot ben…’. En nu is het zover. Ben ik groter geworden. Enfin, in kennis en opgroeien. Lengte… dat is nog voor discussie vatbaar. Niet dat ik te klagen heb over mijn lichaam. Het is zo’ groot thema in ons leven, in de maatschappij. En ik…
Helemaal alleen gaan wonen was een ervaring waar ik totaal niet van wist wat ik ervan ging maken of kon verwachten. Ook al was ik al heel zelfstandig toen ik nog bij mijn ouders woonde. Ik had ook totaal geen idee in welke tijdsindicatie ik moest denken als ik dacht aan ‘gewend zijn’ of ‘me…
Ik zie haar nog altijd zitten. Een jongere versie van mij die altijd studeerde en boeken las alsof het niks was. Het was toen mijn grootste trots, mijn hoge schoolresultaten en het lof dat ik kreeg van de leerkrachten om me heen. Want dan was ik waardevol genoeg. De woorden ‘wijs persoon’ en ‘slim kind’…
Vandaag, wanneer ik dit schrijf was het een dag van noodles. Misschien een beetje een rare uitdrukking, of een die je nog nooit gehoord hebt. Dat kan, want ik heb hem ter plekke uitgevonden toen ik mijn water voor mijn noedels aan het koken was. Enfin, de waterkoker deed dat voor mij. Maar het was…
De laatste paar jaar ben ik heel hard bezig met mijn trauma herstel. Niet ik die moet herstellen, maar ik die graag wil kunnen leven zonder dat dat trauma me zoveel beïnvloedt. Want het heeft me een deeltje gemaakt wie ik nu ben. Er is een uitspraak die me al jaren de kriebels geeft. Enfin,…