Hoi allemaal! Vorige week publiceerde ik een niet al te positief bericht. Een bericht dat ik liever niet deel. Niet omdat ik niet wil dat jullie het weten, maar omdat het gewoon echt geen leuk nieuws was. Sensitive Soul is een plek waar ik vrolijk en positief wil zijn. Maar helaas zijn er periodes zoals deze en dan deel ik dat ook op mijn blog. Al is het maar om de taboe rond slecht nieuws delen te breken. Want we zijn er met zijn allen vrij goed in om te doen alsof alles toppie gaat. Terwijl dat in werkelijkheid misschien niet zo is. Dus vandaar.
Er kwam afgelopen week geen content online. Afgezien van maandag dag, waarin ik vertelde waar het weekoverzicht van de week was gebleven. Daarnaast was mijn content ook gewoon op. En ik wilde wel dingen schrijven, maar ik wist eventjes niet hoe. Daarnaast heeft forcerend schrijven helemaal geen zin. Er komt dan alleen maar onzin uit en mensen voelen al snel dat je aan het forceren bent. Een blog is juist goed als je schrijft vol inspiratie en op momenten dat je zin hebt. Afgelopen week nam ik dan ook tijd voor leuke dingen (niet dat mijn blog niet leuk is) en veel afleiding. Dat resulteerde in uitjes, tekenen en werken. In de week probeerde ik voorzichtig een paar keer te bloggen. Gelukkig voor mij ging het geen blogdip worden en dansten mijn vingers al snel terug over mijn toetsenbord. Heerlijk vind ik dat. Wanneer Spotify voor de goede muziek zorgt en daarnaast mijn vingers over de toetsen te laten glijden. Terwijl ik daarbij het getik van al die knopjes hoor. Het zijn kleine geluidjes die mijn hart net iets blijer maken. Het leven van een blogger.
In een mum van tijd had ik content waar ik tevreden over was, maar ik besloot het te laten tot het einde van de week. En pas de volgende week terug te beginnen publiceren. Dus here I am. Ik merk zelf dat het nog op plekken gevoelig ligt. Maar ik doe mijn best. Tijden zijn niet altijd makkelijk, maar ik doe mijn best om er het beste van te maken met de dingen die ik heb. En dat is niet elke dag even makkelijk. Gelukkig heb ik heel veel lieve mensen om me heen en het fantastische tekentalent. Wat pijn kan verzachten als geen ander. Ik kom hier wel doorheen. Met veel tijd en boterhammen (zoals een van mijn oudleerkrachten zou zeggen).
Ik neem mijn blog vrij serieus. Het blijft echter wel een hobby. Mocht ik er ooit heel hard mee groeien en er ooit een verdienste van maken zou ik dat heel tof vinden. Maar het is niet de essentie. De essentie dat ik bijna dagelijks een stukje aan het schrijven ben, is omdat ik dat doe met liefde en plezier. En dat zijn nu eenmaal belangrijke ingrediënten voor een blog die goed draait. Juist doordat ik zo graag blog, heb ik eventjes een stapje achteruit gezet vorige week. Als ik dat forceer, dan is mijn plezier misschien wel weg en verpest ik mijn blog. Dus nee, ik deed die week zonder content niet alleen uit eigenbelang. Ook in het belang van mijn lieve volgers en mezelf. Ik hoop komende tijd weer netjes dagelijks iets te publiceren. Niet omdat het moet, maar omdat ik dat leuk vind.
Nam jij als blogger wel eens een pauze? En voor de niet-bloggers, zette jij al eens een hobby op pauze voor bepaalde redenen?