Iets waar ik al jarenlang mee bezig ben, is om mijn leven wat minder gehaast te laten voelen. Het leven gaat ongelooflijk snel, en dat kan je niet ontkennen. Maar toch zijn we maar tijdelijk op deze planeet. En ik wil dat leven niet gehaast en jagend op alles doorbrengen. De laatste tijd merk ik dat het me beter lukt om te vertragen. En daar geniet ik ongelooflijk hard van.
Photo by Peter Schad on Unsplash
Ik moet je eerlijk zeggen: minder gehaast leven klinkt al heel snel alsof je heel je leven moet omgooien. Maar dat valt goed mee. Oke, het is een proces. Het gaat niet vanaf vandaag op morgen gebeuren. Maar ik denk wel als je er echt aandacht aan geeft, dat het wel iets is wat haalbaar is. Ik merkte dat ik steeds sneller en bijna naar efficiëntie ging leven. En oke, op mijn werk zijn ze daar heel blij mee hoogstwaarschijnlijk. En ik in mijn huishouden ook hoor. Maar dan nog, mijn huishouden is geen wedstrijdje. Er komt geen medaille als ik mijn ramen in een nieuwe recordtijd gepoetst krijg. Dat ik er nu ook geen vijf uur mee bezig wil zijn, dat is ook wel een feit. Maar dat haasten en spoeden is nergens voor nodig. En ook niet gezond. Voor niemand. Maar ook zeker niet voor mij. Ik jaag me op, raak overprikkeld en het zit er weer op dan. Ik ben gefrustreerd en gepikeerd en alles werkt dan ook echt op mijn zenuwen. En dat is me beginnen opvallen sinds ik alleen woon en ook echt elke dag mijn plan moet trekken.
Dus nu probeer ik wanneer ik kan alles op mijn gemak te doen. In de ochtend een koffietje maken, mijn boekje lezen. Eventjes van het zonnetje genieten of gewoon niks doen op de zetel. En zelfs als ik dan toch mijn huis moet schoonmaken (want ik heb geen kaboutertjes jammer genoeg) dan probeer ik dat ook gewoon zo aangenaam mogelijk te maken. Muziek in mijn oren, met gekleurd materiaal om te kuisen. Je gaat me niet geloven maar ik heb echt drie winkels afgezocht omdat ik een tof kleurtje van microvezeldoeken wilde. En keukenhanddoeken in het zwart? Vergeet het. Weet je, in the end maakt het niet uit. Of ik nu kuis met grijze doeken of met paarse bij wijze van spreken, het raakt wel proper. Maar die kleine dingen zorgen ervoor dat ik het voor mezelf net iets leuker maak. En misschien klinkt het zo dwaas, maar voor mij is dat wel iets dat me een dagelijkse portie geluk geeft.
Ik heb jaren in overlevingsmodus gezeten en ik denk dat ik er nog altijd niet volledig uit ben. Mijn lichaam en zenuwstelsel is nog aan het landen, maar ik merk wel dat het los komt. En nu wil ik gewoon voor mezelf dat rustige en tragere leven opbouwen. Niet alleen omdat ik het nodig heb, maar ook gewoon omdat ik het verdien. Ik heb zo hard gewerkt om op dit punt in mijn leven te geraken. En nu wil ik gewoon rust. Gaat het leven mij dat altijd geven? Sowieso niet. Dat is het leven. Maar zelfs in de meest turbulente tijden kan ik wel altijd proberen iets te doen. Wat het toch weer een beetje lichter maakt. Het zal niet alles oplossen, maar het zal het wel verlichten. En dat lieve mensen, mag je nooit onderschatten.