Hoi allemaal! Het besef hoe hard ik altijd voor mezelf ben, heeft veel losgemaakt bij mij. In mijn gedachten & mind. Het heeft me heel veel aan het denken gezet. Door een gesprek, gek is dat gewoon. Maar de dagen en de weken na dat gesprek besefte ik dat er zoveel gebieden zijn waar ik gerust wat liever voor mezelf mag worden. Ik wil dat heel graag, want ik wil niet weer de Nikita worden die zichzelf niet leuk vindt of hard gezegd zelfs haat. Met een lijstje hoop ik daar ook wat meer overzicht in te krijgen. Want echt, we verdienen het allemaal om onszelf te omarmen als onze eigen beste vriend of vriendin. Ook ik.
-
Op bloggebied
Ik ben gelukkig met mijn blog zoals die nu is. Vroeger was ik boekenblogger. Schrijven over iets wat ik dagelijks doe en waar ik zoveel liefde en voldoening uithaal is fantastisch. Maar niet als het ineens ervoor zorgt dat ik dat niet meer wil. Of ik niet meer durf te lezen omdat ik weet dat ik dan weer een recensie moet schrijven. Dan zit het fout. Sinds augustus 2017 (wat bijna een half jaar geleden is!!) heb ik dan ook deze blog. En daar haal ik nog zoveel meer voldoening uit, ik hou van deze blog. Echt waar. Als ik aan het schrijven ben en ik zit in mijn flow, dan voel ik me echt goed. Alleen heb ik van de week op de rem van perfectie gestampt, want het zou mijn blogplezier ook gaan verspesten en dat wil ik niet. Ik had namelijk een inspiratiedip. Wat ik ook schreef, het lukt niet. Soms moet je dan de boel laten rusten en komt het vanzelf wel. Maar ik piekerde mezelf vast. Omdat ik iedere week 3 artikelen wilde hebben vol levensvisies, pyschologie en een belangrijke levensles. Alleen, dat is niet mogelijk. Soms moet de boog wat minder gespannen staan en moet een artikel over de slappe lach hebben of een lijstje met wat mij gelukkig maakt ook kunnen. Een keer een beetje minder zware content is ook prima 😉
-
Het zelf willen doen
Dit merk ik echt bij heel veel dingen. Ik zou het liefst de wereld alleen aanpakken en de ster van de dag zijn omdat ik het allemaal alleen heb gedaan en opgelost. Maar soms heb je nu eenmaal hulp van je omgeving nodig om er uit te raken of om je in de juiste richting te duwen. Op zich is dingen zelf willen doen wel een goede visie, maar niet als hij je goede visie op hulp vragen helemaal verpest. Ik moet gewoon leren dat het prima is om hulp te vragen. Dat ik dan ook niet irritant, raar of opdringerig ben. Nee, het is prima om te zeggen dat je ergens hulp nodig hebt en die dan te krijgen. Want je bespaart jezelf een hoop problemen soms, maar ook kan het je in mindere tijden juist een boost geven.
-
Ben ik wel … genoeg?
Dit heb ik enorm vaak als ik in contact ben met andere mensen. Als ik aan het kletsen ben, aan het chatten, aan het helpen. Het maakt niet uit. Ik zal mezelf altijd afvragen of ik wel goed genoeg ben voor een ander. Terwijl ik bij heel veel mensen een supergoede indruk maak en mensen mij echt leuk vinden als persoon. Maar o wee als ik een keer iets verkeerds heb gezegd. Dan kan ik mezelf echt voor kop slaan en dan blijft dat doormalen. Ook dat is nergens voor nodig. We zeggen allemaal wel eens iets verkeerd of maken allemaal wel eens een foutje. Ik hou altijd rekening met de ander, maar met mezelf? Dat is een heel ander verhaal …
-
Selfies
Ik geef toe, ik ben altijd blij als ik mijn uiterlijk zie. Ik ben enorm blij met hoe ik eruitzie. Alleen is selfies maken vaak een ramp of zelfs een foto van mezelf zien. Ik heb dan geen probleem met hoe mijn uiterlijk is, maar eerder met de manier waarop ik in de lens kijk. De manier waarop mijn ogen staan of ik glimlach niet genoeg. Er is altijd wel iets. Terwijl een normaal mens daar op facebook niet eens op zal letten. Zo ondermijn ik niet perse mijn zelfvertrouwen, maar ik vind het gewoon jammer. Want ook ik mag er zijn en ook ik heb mooie selfies. Dus daar wil ik ook aan gaan werken.
Op welk gebied ben jij hard voor jezelf?