Dear anxiety.

Dear anxiety,

We hebben al een lange weg afgelegd samen. Jij en ik. Door angstaanvallen, paniek en zelfs in de mooie tijden. Ik weet dat ik niet altijd even blij met je ben. Meestal vervloek ik je voor hoe moeilijk je het sommige dagen maakt. Het eindeloze piekeren, nadenken en overwegen voor ik de knoop doorhak. Bij de meest ridicule dingen zoals wat ik ga eten, als het aanbod in de winkel zo groot is. Maar ook in de grotere dingen in het leven. In vriendschappen, relaties met anderen en wie ik wil zijn. Ik heb altijd gedroomd van een leven waar het stemmetje daarboven eindelijk eens zwijgt. Waar jij zwijgt. Want ik hamer er maar op dat ik nu ‘veilig’ ben en niks me kan overkomen. Tot ik het op een dag zag. Je wilt me niet pesten of op mijn dak zitten. Je wilt me beschermen.

Beschermen voor de periodes die ik vroeger heb gehad, de slagen en verwondingen die ik heb gekregen. De verwondingen die de buitenwereld niet altijd ziet, maar er wel zijn. Tegen nieuwe littekens op mijn hart. Je wilt me er geen tweede keer door laten gaan, of een 900ste keer. Helaas werkt het leven niet zo. En ga ik nog heel vaak nieuwe wonden op mijn ziel krijgen. Maar je bent er. Je bent er gekomen door de donkerste periodes, gezworen dat dat me nooit meer zou overkomen. Eigenlijk ben je een kleine engel die op mijn schouder fluistert. Die zegt: ‘er is gevaar op komst’. Het onzichtbare gevaar waar ik op mijn gezicht kan vallen. En soms kan ik overdrijven, soms kun jij overdrijven. Maar we zijn gebonden door het leven aan elkaar, of we dat nu willen of niet. Dus laten we er samen maar het beste van maken. Jij en ik, een team. Jij die me af en toe waarschuwt en zegt dat ik moet opletten. Ik die je af en toe een duwtje teruggeef en zeg: ‘ik ben veilig hier, maak je geen zorgen’. Samen helpen we elkaar. Sorry voor alle haat die ik je gegeven heb, ik zal je proberen te leren omarmen. Maar laten we samen geduldig zijn met elkaar, beloofd? Dan komt het wel goed. ♡

✧✧✧