Ooit is er eens een sessie geweest bij mijn psycholoog waarin hij zei ‘jouw innerlijke kind is nog enorm in leven, en zo zie ik niet veel mensen tegenwoordig’. Aan de ene kant verbaast het me niet. Wat voor veel mensen zou overkomen als een belediging of een betutteling, is dat het eigenlijk niet. Want het is zeker geen uitspraak om te zeggen dat je niet volwassen bent. Integendeel, veel mensen noemen me juist heel wijs voor mijn leeftijd. In mijn eigen geval heeft dat er gewoon mee te maken dat ik veel te snel volwassen ben moeten worden en met dingen heb moeten omgaan op bepaalde leeftijden waar een meisje van mijn leeftijd niet mee bezig zou moeten zijn. Dat is iets waar ik het soms nog altijd moeilijk mee heb, maar het is ook wat het is. Het enige wat ik nu kan doen, is dat innerlijke kind nog altijd de ruimte geven die ze verdient. Dat doe ik maar al te graag, vaak onbewust eigenlijk. Het is een van de dingen die me een heel gelukkig mens maakt, dus ik wou er eens een lijstje van maken.
Photo by Afif Ramdhasuma on Unsplash
◦ Mijn interieur en inrichting
Ik woon sinds een kleine maand op mezelf (holy moly!), en ik denk dat mijn inrichting wel een beetje verraadt dat ik mijn innerlijke kind nog enorm koester. Wel, het is dubbel want ik heb gewoon heel veel kleur en pastel in mijn huis staan en liggen en hangen. Mijn plekje is zeker nog niet volledig ingericht en af (de meest noodzakelijke dingen zijn er uiteraard wel), maar er zijn al kleine dingen aanwezig. Aangezien ik een studio huur, is mijn woonkamer ook mijn slaapkamer. En elke ochtend zet ik mijn zes knuffeltjes tegen de leuning van mijn zetel. Ze zijn belangrijk voor mij, en een paar van ze hebben al heel veel stormen meegemaakt met me. Daarnaast staat mijn huis bijna vol met konijntjes en Disney. En het gaat alleen maar erger worden met de tijd haha.
◦ Een rugzak vol met knuffeltjes
Er gaat nog een punt komen dat het meer knuffel dan rugzak is. Eigenlijk is dat punt er al enorm. Maar ik verzamel gewoon heel erg graag sleutelhangertjes en kleine knuffeltjes uit van die mystery bags. En die komen altijd terecht bij mijn rugzak. Mensen weten altijd wanneer ik in de buurt ben. Ik heb er al vaker opmerkingen over gekregen, altijd positief. Vaak door vreemde mensen op de bus of tram die er dan een grapje of een compliment over maken. Ik geloof graag dat dat kleinigheidje mensen hoop geeft dat er nog zachtheid is in de wereld.
Die rugzak is ook iets wat ik met veel trots en blijdschap gebruik, want het is ook gewoon de rugzak waarmee ik elke keer naar het werk ga. Dus nee, ik ben niet bepaald beschaamd voor al mijn sleutelhangers. Zoals ik al zei: het is wie ik ben.
◦ Studio Ghibli films
Vorig jaar heb ik de films van Studio Ghibli ontdekt. Enfin, ik ken ze al langer, maar vorig jaar ben ik er echt eens voor gaan zitten om een te kijken. De tekenstijl en animatie heeft zoiets ontspannends en voelt als een warm dekentje om je heen. Vanuit daar ben ik eigenlijk ook andere animatiefilms gaan kijken zoals van Studio Ponoc. Hun films lijken enorm op Studio Ghibli, maar ze zei eigenlijk allebei heel waardevolle film uitgevers. Ik ben buiten dat ook mijn schade van Disney aan het inhalen, want ik ben opgegroeid zonder bijna alle iconische films te zien.
◦ Keukenmateriaal van Nijntje & bloemensponsjes
Uit huis gaan betekende ook een uitzet bijeen sparen. Dat heb ik door de tijd heen gedaan zodat ik niet toen het zover was alles moest gaan verzamelen. Laten we zeggen dat een groot deel van mijn keukenmateriaal van Nijntje is. Ik heb een klopper, bakkwast, pannenlikker en aardappelstamper van Nijntje. Maakt mij heel gelukkig als ik die lade open trek elke keer. Daarnaast heb ik powersponsjes in de vorm van eendjes en schuursponsjes in de vorm van regenboogjes en bloemen. Het was ook gewoon een beetje onder het mom van: als ik dan toch een huishouden moet onderhouden, dan doe ik het maar zo. En laat ik mijn microvezeldoeken van Takkie en Siepie niet vergeten.
◦ Haarbandjes en kleurrijke broeken
Een van mijn grootste frustraties als ik kleren ga kopen is dat er tegenwoordig zo weinig kleur te vinden is. Ik moet echt al mijn best doen, maar dat voordeel is dan wel weer dat ik heel veel van Vinted of uit de kringloop heb gehaald. Kleurrijke kleding is gewoon een vorm van hoe ik mezelf uitdruk en wie ik ben. Net als mijn haarbandjes. Ik hou er ook van om ‘s morgens mijn mand te pakken uit de kast en te kiezen in welk haarbandje ik vandaag zin heb.
Leuk om te lezen! En zeker blijven doen als je er zelf gelukkig van wordt 🙂
Deprimerend hé, al dat grijze en beige in de kledingwinkels. Ik koop veel op Vinted of bij leuke merken online. Binnenkort gaan we ons huis (laten) verven en dan ben ik ook van plan om leuke kleurtjes te gebruiken!