De laatste paar jaar ben ik heel hard bezig met mijn trauma herstel. Niet ik die moet herstellen, maar ik die graag wil kunnen leven zonder dat dat trauma me zoveel beïnvloedt. Want het heeft me een deeltje gemaakt wie ik nu ben. Er is een uitspraak die me al jaren de kriebels geeft. Enfin, eigenlijk twee. Alles gebeurt met een reden. Ik geloof zeker wel dat dat in sommige gevallen zo is, maar ook niet altijd. Heel vaak stuikt die uitspraak me tegen de borst. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen

Als je mijn blog al langer volgt of me in het echt kent weet je dat ik heel veel bezig ben met spiritualiteit, dat ik ook geloof dat we allemaal onze ‘bestemming’ hebben. Klinkt misschien een beetje zweverig, maar ik kan er eventjes geen andere benaming aan geven. Je snapt me wel. Dus in een bepaald opzocht geloof ik wel dat dingen gebeuren voor een reden. Soms worden deuren gesloten omdat er ergens een nieuwe open gaat. Ik kan me nu direct al wel een paar situaties uit mijn eigen leven voorstellen waar dat voor mij zo was. En bij veel van die deuren was ik ook blij dat ze dicht zijn gegaan. Nu, een paar jaar later zie ik de waarom van die deuren. Maar toch blijf ik het lastig hebben met ‘alles gebeurt met een reden’.

Het wordt zo vaak gebruikt om dingen goed te praten. En degene die daar direct achter komt voor mij is ‘maar het heeft je sterker gemaakt’. Zoals ik al zei, we dragen allemaal wel een stukje van ons verleden mee en bepaalde dingen maken ons ook tot wie we zijn vandaag. Als je iemands leven of verleden wist, wis je ook een groot deel van iemands persoonlijkheid. Niet alles, want veel heb je wel gewoon zelf in de hand. Niet alles gebeurt voor een reden, en niet alles maakt ons perse sterker. Wel, in een bepaald opzicht klopt dat wel. Maar het is nog altijd geen excuus. Sommige dingen hebben ons sterker gemaakt ja, maar daarvoor betekent het nog altijd niet dat het mocht gebeuren. Of moest gebeuren. Of dat je het verdiend hebt. Full pause. Het mag dan wel zo zijn dat je sterker wordt door wat je meemaakt. Maar je hebt het niet verdiend. Het maakt mij soms zo boos als dat het antwoord is, want soms is het gewoon kut. Je hoeft niet perse dankbaar te zijn dat je nu een sterk persoon bent die dingen heeft overwonnen. Ze zijn gebeurd en hoe je jezelf daaruit hebt gehaald of aan het halen bent of whatever dan ook, alle respect voor. Maar het is nog altijd kut, en het is zeker geen excuus. Net zoals ‘alles heeft een reden’. Nee, soms doet het pijn. En je kan er denk ik elke mogelijke reden op onze aardbol op plakken zoveel je wilt. Pijn is pijn, en dat verzacht je niet met ‘alles gebeurt met een reden’. Dat verzacht je met begrip, en met iemand die zegt: ik ben hier, je bent niet alleen en je mag verdrietig zijn’.

✧✧✧