Ik waardeer herinneringen.

Hoi allemaal! Herinneringen, we hebben ze allemaal. Sommige zijn goed, en sommige zijn slecht. Iedereen heeft ze. Er zijn mensen die zich nog dingen herinneren uit hun kindertijd van toen ze misschien vijf jaar waren. En er zijn mensen die zich niks meer herinneren uit die tijd. Allemaal prima. En hoewel herinneringen pijnlijk kunnen zijn, waardeer ik ze toch. Dit is waarom.

Ik heb geen al te best geheugen. Een tijdje terug las ik dat dat betekent dat ik intelligent ben, blijkbaar wetenschappelijk bewezen. Misschien kan ik ’t vanaf nu als een compliment zien. Enfin, ik ben aan het afdwalen. Toch zijn er heel veel mooie herinneringen die ik nooit ga vergeten. Daar komen natuurlijk ook pijnlijke en hele moeilijke momenten bij kijken. Net zoals iedereen is mijn leven ook niet altijd regenbogen en cupcakes. Het hoort erbij. Toch ben ik zo blij dat ik herinneringen heb. Het is gek om hierover te schrijven, maar ik had ’t gevoel dat dit eruit moest. Ik vond er namelijk een paar hele mooie gedachten achter.

Ik denk dat het fantastisch is, dat wanneer een moment voorbij is je er nog altijd aan kan terugdenken. Zelfs wanneer alles anders is, niemand kan je die herinnering aan iets afnemen. Enkel later dementie. Maar dan leven die herinneringen in je hart verder, en ook dat vind ik een mooie gedachte. Ook wanneer heel je leven ondersteboven is gegooid door welke omstandigheden dan ook, je kan er altijd aan terugdenken. Ik vind het geweldig als ik een glimlach aan herinneringen heb, het kan een lastige dag vaak iets beter maken.

Ook zijn herinneringen een mooie reminder dat het beter wordt. We kennen allemaal moeilijke tijden, die niet te vergelijken vallen. Ook ik word er vaker aan herinnerd dat er momenten zijn dat ik kapot was, teneergeslagen door iets wat mij overkwam. Maar ik ben er altijd weer doorgemaakt en dat geeft hoop. En hoop is soms het enige dat je nodig hebt om de volgende dag die dekens van je af te slaan en aan de nieuwe dag te beginnen. Hoop houdt ons allemaal in leven. En hoop doet ook leven. Hoe cliché en veelgehoord die uitspraak ook is, ’t is wel een waarheid als een koe. Een hele grote koe zelfs vind ik.

Ik hou er ook van dat ik op een random moment aan iets kan herinnerd worden. Wie mijn blog een beetje kent, weet dat een artikel vaak uit een situatie voortkomt. Meeste bloggers halen daar hun inspiratie uit denk ik. Ik was op de kermis met mijn vriendin en het was in de stad waar ik afgelopen drie jaar naar school ging. Naar de middelbare dan bedoel ik. We gingen in een attractie die vrij hoog ging en het eerste wat ik zei was ‘gaan we kijken of we de -naam van onze oude school- kunnen zien?’. Ik ben nog heel vaak met mijn middelbare jaartjes bezig en dat is niet zo heel gek. Ik ben er bijna een jaar geleden afgestudeerd, maar het voelt alsof het gisteren was. Ik zou er alles voor overhebben om terug te keren. Maar ik ben afgestudeerd en het mooie is dat ik een waaier aan herinneringen heb om terug op te blikken. Ook als het minder gaat, want ik heb zo vaak mijn hart gelucht bij leerkrachten die me altijd mooie adviezen hebben meegegeven. Ik herinner me veel van hun woorden nog en sommige dagen gaat er ook door die woorden een lichtje branden of krijg ik nieuwe hoop. Ik vind het daarnaast ook fantastisch dat ik soms maar een woord hoef te horen en ik instant aan een gebeurtenis in de les of klas moet denken. Ik krijg direct de slappe lach soms. Op een goede dag maakt dat mijn dag beter, op een slechte dag geeft me dat hoop en kom ik weer een beetje tot leven. De kracht van herinneringen. Het geeft mij soms net dat duwtje om verder te gaan. Ik mis ’t nog heel vaak, en ik heb mezelf daar een tijdje voor ‘geblamed’ zal ik maar zeggen. Maar ik laat het zoals het is. Het is oke om je middelbare school te missen, ik heb er dan ook drie mooie jaartjes gehad. En iets missen betekent ook dat je dankbaar mag zijn, want het betekent dat je plezier hebt gehad en het fijn vond.

Ik vind het gewoon heel mooi, want ondanks dat alles verandert elke dag en er niks voor eeuwig is, is een herinnering het bewijs dat het eens zo mooi was. En hoewel het leven nooit stilstaat, zijn onze herinneringen ook het mooie bewijs dat alles goedkomt. Echt. Kijk in je verleden, normaal moedig ik dat niet aan. Maar je zal ook zien dat waar je voor vreesde misschien wel gebeurd is, maar het goedkwam. En als je nu een probleem hebt of in een moeilijke situatie zit, het wordt beter. Echt waar. Door herinneringen word je daar altijd aan herinnerd. Denk aan momenten terug dat het zo fijn was, dat komt terug.

Wat is een van jouw favoriete herinneringen?

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: