Week in beeld | 13

Hoi allemaal! De laatste week van april zit er weer op. En daarmee zijn we al bijna twee maanden in lockdown. Hoe je het ook draait of keert en hoe stom het ook is, de tijd blijft vliegen. Afgelopen week was een hele fijne week. Na al die lastigheden de vorige weken was ik daar echt wel heel blij mee. Maar ik zat zonder moeite goed in mijn vel en heb veel gelachen en genoten. Ik kon ook niet wachten om het weekoverzichtje te maken omdat ik mag terugblikken op een hele fijne week. Het zou ook kunnen dat er voorlopig enkel weekoverzichtjes verschijnen. Ik ben heel weinig online momenteel. Die rust doet me heel veel deugd. Waarschijnlijk zal ik ook een tijd geen andere blogs bezoeken. Gewoon het feit dat ik niet met mijn telefoon bezig ben voelt heel rustig en bevrijdend. En het zijn net die twee dingen die ik nu nodig heb. Ook nog om een tweede reden, maar daar kom ik later wel eens op terug. Het is zeker niet omdat het slecht gaat met me, maak je daar maar geen zorgen over. Let’s go! 

IMG_1647

★ Eigenlijk had ik op zondagavond een goed idee. Bij ons in de buurt ligt een klein parkje waar ik nog nooit ben geweest en ik wilde heel graag eens gaan wandelen daar. Gezien ik op maandag toch altijd laat start. Dat heeft me heel veel deugd gedaan. In de tussentijd ging ik mondmaskers halen bij de apotheek. Want vanaf maandag moeten we op het openbaar vervoer en in de stations een mondmasker dragen. En aangezien ik nu eenmaal met het openbaar vervoer reis om te werken heb ik die ook nodig. En daarna ging ik naar de bibliotheek, want zij hebben een service waarbij ze boekenpakketten samenstellen en die kan je ophalen. Gezien ik niet zonder boeken kan, was dit wel welkom. In de namiddag ging ik werken, het was niet zo heel druk. Alleen de avondspits was weer de moeite. Maar het is gelukt. ’s Avonds ging ik zonder problemen naar huis en kroop ik vroeg in mijn bed. Die wandeling heeft me enorm veel deugd gedaan en al die mooie bloemen die ik daar heb gezien ook. Ik heb ontdekt dat ik blijkbaar oplaad van de natuur, dus dat is iets goeds om te onthouden.

IMG_1648

★ Om vijf uur liep mijn wekker af en daar was ik minder blij mee. Ik was heel moe en vreesde voor het ergste. Maar uiteindelijk aangekomen op mijn werk viel het goed mee. De shift ging verrassend goed en snel. Voor ik het goed en wel doorhad was ik terug onderweg naar huis. In de namiddag heb ik niet zoveel gedaan, ik was moe. Ik heb wel mijn kleine broer geholpen met zijn huiswerk. Het ventje krijgt online zijn huistaken en die moeten gemaakt worden natuurlijk. Ik vind het altijd moeilijk om dingen uit te leggen, vooral als het om talen gaat. Voor mij zijn die dingen vanzelfsprekend omdat ik gewoon echt heel gemakkelijk met taal kan omgaan. Maar uiteindelijk raken we er altijd en kan ik hem wel helpen.

IMG_1649

★ En toen waren we alweer woensdag! Het was niet zo heel fijn weer dus het was iets rustiger. Dat vond ik niet erg, want na al die weken haasten en van hot naar her lopen is het iets rustiger kunnen doen wel heel fijn. In de avond konden we ook vlot sluiten waardoor ik een trein eerder kon pakken. Voor de rest heb ik niks meer gedaan want ik was best wel moe. Rustig of niet, in periodes als deze hakken werkdagen er altijd in bij mij. Maar het lukt telkens weer 🙂

IMG_1650

★ En op donderdag stond ik om zeven uur alweer naast mijn bed. Ik kreeg er plotseling spijt van dat ik mijn afspraak bij de psycholoog zo vroeg had gepland vorige keer. Maar dan is het niet midden in de dag en dat is ook weer een voordeel. Het was een hele verhelderende sessie en ook de laatste! Zowel ik als mijn psycholoog vonden dat het goed was zo. Ik heb zelfvertrouwen opgebouwd en mijn verleden na al die jaren eindelijk verwerkt. Waar ik heel blij mee ben, want er is een enorm steen van mijn schouders gevallen. Ik wilde het vieren, maar dat ging nogal moeilijk gezien alles dicht is. Dus ik liet pizza leveren thuis via Takeaway en zo was het toch een beetje feest. Misschien klinkt dat voor anderen overdreven in hun oren, maar voor mij is dit echt wel een big deal. Ik heb hier echt jaren voor gevochten en ik ben eindelijk op de goeie weg. In de middag deed ik een dutje, keek ik Stranger Things en deed ik blogwerk. En ik heb gepland om met mijn beste maat te skypen, ook daar kijk ik naar uit.

IMG_1661

★ Dag van de Arbeid! Half België was thuis. Dat is sowieso al zo met het virus, maar half België moest ook niet werken want het is een feestdag. Dat geldt niet voor mij. Ik stond op met pijn en ik wist dat het een lastige dag zou worden. Want we waren een van de weinige winkels die een hele dag open waren, dus dat betekent ook dat het heel druk ging worden. Het is wel gelukt gelukkig. Toen ik uit de trein stapte begon het te stortregenen, hagelen en waaien. Dat was dan mijn bedankje dat ik kwam werken denk ik. Bedankt Moeder Natuur. Het bleef toen eventjes droog, tot ik de straat van de winkel in wandelde. Toen begon het weer. Het resultaat was dat ik in minder dan twee minuten kletsnat was. Maar oke. Het was dus een enorm drukke shift en ’s avonds was ik kapot.

IMG_1662

★ Sorry voor alle mensen die nu zin hebben in ijs en Magnum maar er geen in huis hebben. Het spijt me. Op zaterdag stond ik op met pijn, maar ik had het verwacht. Dus ik besloot er het beste van te maken. In de ochtend keek ik Netflix en deed ik blogwerk en schreef ik verder aan mijn eigen boek. Ik probeer er regelmaat in te krijgen, want het motiveert wel. In de namiddag ging ik inkopen doen en in de avond had ik pijn van mijn boodschappen sleuren en lag ik in bed Stranger Things te kijken. Ik denk ook dat ik er straks vroeg in ga liggen, want ik ben echt moe. Dat krijg je als ik moet werken op een drukke feestdag. Maar ’t is wat het is 🙂 In de avond at ik trouwens Magnum ijs, vandaar die gigantische foto erop.

IMG_1671

★ Zoals je wel doorhad was ik het volledige weekend vrij en daar heb ik gebruik van gemaakt. De pijn was terug minder. En op zich zou ik dan nog steeds geen grote dingen van mezelf mogen vragen, maar ik bijt liever door pijn heen dan dat ik een hele dag in mijn bed lig. Dat is wie ik ben en die eigenschap gaat niet meer verdwijnen. ’s Ochtends werkte ik verder aan mijn boek, deed ik wat blogwerk en in de middag keek ik een aflevering Stranger Things. En toen deed ik samen met mijn moeder een hele lange wandeling door een park, een vrij groot park. Het was echt heel fijn en ik heb er zeker van genoten. Toen we terugkwamen kreeg ik zin in aardbeien en ik wist dat ik er had meegebracht dus dat kwam mooi uit. Na de wandeling kreeg ik wel een down gevoel en die probeer ik zoveel mogelijk te aanvaarden. Het hoort erbij en doordat ik zo gevoelig ben zal het er misschien altijd bij horen. Ik kan dat maar beter gaan accepteren.

Schrik trouwens dus niet als mijn blog leeg is, op een paar vaste rubriekjes na. Ik krijg door het werken en alles wat speelt gewoon heel veel prikkels en dan kan ik die online prikkels er vaak ook niet bij hebben. Ik ben vaak rustiger als ik offline bezig ben, ik voel me ook een stuk vrijer. Dat ik nu nooit meer normaal ga bloggen is niet waar natuurlijk. Ik doe dit niet omdat het slecht gaat met me. Maar juist om mezelf te beschermen en te voorkomen dat het slechter gaat. De weekoverzichtjes geven me regelmaat en ik leer ermee echt op de kleine gelukjes letten, ook als ik ze aan het schrijven ben. Dus ik hoop dat jullie dat begrijpen. Maar ik heb zulke lieve volgers en ik weet zeker dat dat geen probleem is 🙂

Heb jij veel gewandeld de afgelopen weken? 

 

 

Geef een reactie

2 thoughts on “Week in beeld | 13

  1. Natuurlijk begrijp ik dat. Het is super slim van je om op deze manier te voorkomen dat het slechter zou gaan. Ik snap ook helemaal dat je het afsluiten van je sessie bij de psycholoog wilde vieren. Dat is zeker een heerlijke pizza waard vermits je een hoofdstuk hebt kunnen afronden en nu ook een aantal middelen hebt aangeleerd om de volgende hoofdstukken positief tegemoet te kunnen treden.

    1. Dankjewel! Ik heb de beste volgers dus ik wist het wel. Niet dat ik het daarmee voor vanzelfsprekend neem. En wat betreft mijn psycholoog, ik heb echt jaren gevochten met wie ik ben, mijn verleden, alles gewoon. Dat ik nu eindelijk de strijdbijl kan neerleggen en het een plekje kan geven, is een opluchting die niet te omschrijven valt. Ik vond je reactie echt zo mooi toen ik hem voor het eerst las, en nog steeds trouwens <3

%d bloggers liken dit: