Hoe ik deze periode door kom (of toch probeer)

Hi allemaal. Vorige bericht was niet zo vrolijk. Dat weet ik ook maar het is wel de waarheid. En mijn blog is mijn uitlaatklep. Normaal ben ik ook voorstander van positiviteit en de goeie dingen zien. Maar dat lukte eventjes niet en das oke. Dat hoort er gewoon bij voor iedereen. Ik ben ook maar een mens. Maar ik wacht nu al iets meer dan drie maanden op mijn diagnose en het zijn niet altijd makkelijke dagen. Toch heb ik wel een paar dingen verzameld die mij helpen en die wilde ik delen. Misschien haal je er inspiratie of steun uit.

Mijn twee maatjes tijdens bedrust 😉

De standaard zelfzorg

Ik heb net als veel mensen de neiging om slechter voor mezelf te zorgen als ik me slecht in mijn vel voel of mindere dagen heb. Grijpen naar ongezonde snacks, geen puf om iets te doen. Het klinkt je misschien bekend in de oren. Ik zorg ervoor dat ik elke dag minstens drie maaltijden heb gehad (meestal toch, ontbijt is soms een moeilijker puntje) en eventueel een snack tussendoor. Dat laatste is niet perse verplicht voor mij. Maar gewoon, als je je al slechter voelt heeft je lichaam die energie nog meer nodig. Goeie en voedzame maaltijden, genoeg slaap. En natuurlijk mag je je daarnaast wel iets gunnen. ’s Avonds voor het slapengaan een warm bad met een bruisbal. Een outfit waar jij je heel fijn in voelt, een keer niet zelf koken maar op Takeway of Deliveroo iets bestellen. Het mag zeker. Maar blijf op jezelf letten. Je lichaam heeft je nodig.

Luisteren naar mijn lichaam

Ik probeer te luisteren naar mijn lichaam en dat is niet altijd makkelijk. Dat kan ook niet altijd. Soms heb ik pijn en heb ik toch een shift te draaien. Maar op mijn vrije dagen probeer ik dat wel. Ik heb het gelukkig nog niet moeten doen, maar als ik met iemand heb afgesproken en ik ben echt te moe blijf ik thuis. Het is niet altijd leuk en vooral niet als je een dag had gepland om dingen te doen en je lijf dan niet meewerkt. Maar toch is het realiteit en moet je het proberen te aanvaarden. Er zijn ook echt dagen dat ik voel dat ik graag eventjes naar buiten wil ondanks dat ik moe ben. Ook daar probeer ik dan naar te luisteren. Het draait om balans vinden en dat kan ik niet in een tip ‘standaardiseren’ want dat is echt voor iedereen anders.

Mijn koptelefoon is mijn beste vriend

Ik luisterde hiervoor al heel veel muziek, maar meer dan ooit is muziek mijn beste vriend geworden. Elke dag staat Spotify wel een keer aan, en elke dag luister ik gemiddeld een uur naar muziek. En daarnaast ben ik door de onderzoeken en gesprekken die ik al gehad heb altijd gegaan met muziek en mijn koptelefoon. Mijn koptelefoon voelt een beetje als m’n trouwe maatje waar ik daar samen ben doorgegaan. Het is gek om dat te zeggen, maar zo voelt het wel. Daarnaast kalmeert muziek me als ik het moeilijk heb. En weet je, dat muziek pijn kan verlichten of kan opluchten dat weten we allemaal.

Praten met anderen over wat ik voel

Dit is af en toe een tricky puntje. Want ik wil niet diegene zijn die altijd zeurt over haar pijn, vermoeidheid of andere problemen. Maar toch moet het wel. Je kan dingen vaak niet alleen oplossen. En dingen opkroppen heeft 0,0 zin. Uiteindelijk komen ze er toch wel uit. Het is oke om te huilen, het moeilijk te hebben, te praten over wat je dwarszit. En het is knap als je dat kan in een wereld die liever lacht en doet alsof alles perfect is. Ja, ik zei ‘doet alsof’. Want echt niemand op deze wereldbol heeft het elke seconde van zijn leven allemaal op een rij en bij elkaar. Dat bestaat niet. Ook al doen ze nog zo goed geloven dat het wel zo is.

Dingen doen waar je blij van wordt / dingen waar je naar uitkijkt

Dit is een weggevertje. Maar toch is het zo belangrijk. Blijven dingen inplannen waar je normaal gezien blij van wordt. Ook al heb je daar geen zin in. Het zal je goed doen. Het heeft geen zin om de hele dag weg te kruipen onder de dekens of lakens van je bed. Dat instinct is wel menselijk en het is helemaal niet erg als je toch zo’n dag hebt. Maar probeer ze te beperken. Het heeft geen zin. En je kan denken dat ik makkelijk spreken heb. Maar ik weet wel hoe het is. Ik ben gelukkig nooit depressief geweest en ik ben het ook niet. Maar ik weet wel hoe moeilijk het soms kan zijn om die lakens van je af te slaan en aan de dag te beginnen. Dus kom uit bed, doe iets leuks. Plan iets in met een vriendin. Meestal zal het wel een effect op je humeur hebben. Het zal je problemen niet oplossen, maar het zal je meestal wel deugd doen.

Toon een beetje zelfliefde

Ik heb snel last van dat innerlijke stemmetje. Die criticus die fluistert dat dingen beter kunnen of je helemaal niet in de zetel mag liggen Netflix te kijken? Hij is bij iedereen aanwezig denk ik. Maar je hoeft er niet altijd naar te luisteren. Sommige dagen is het oke om te zeggen dat je een hele dag in e zetel gaat hangen om series te kijken. Of je doet een keer niks voor je blog. Juist nu heb je die zelfliefde nodig en probeer niet te hard voor jezelf te zijn. Als jij het hele huis wilde poetsen en dat niet lukt. Wees lief voor jezelf en vergeef het je. Morgen weer een dag. En als het dan niet lukt, er komen nog dagen, weken en maanden. Er komt wel een dag dat dat huis gepoetst raakt.

Wees trots op jezelf

Sommige dagen zijn moeilijk. Je kan je dan zoals ik al zei gaan bekritiseren op alles wat niet goed gaat of in het honderd loopt. Maar he, je gaat door een moeilijke periode. En het feit dat je nog niet hebt opgegeven en probeert er iets van te maken is al meer dan genoeg. Wees trots op jezelf daarvoor. Give yourself some credit zoals ze in Amerika (?) zouden zeggen. Gun jezelf een beetje eer, trots. Je verdient het. Het is niet gemakkelijk en juist dat je blijft doorgaan en proberen is een hele dikke pluim waard. Gun jezelf die ook.

Wat doe jij als je een lastige periode hebt?

Geef een reactie

2 thoughts on “Hoe ik deze periode door kom (of toch probeer)

  1. Zo’n lijstje om naar terug te grijpen wanneer het wat minder gaat is alvast een geweldige eerste stap. Tof dat je zo goed weet welke zaken jou kunnen helpen wanneer je je niet zo goed voelt.

%d bloggers liken dit: