Week in beeld 71 | Sinterklaas kwam langs!

Hi allemaal! Het was een rustige week, maar tegelijkertijd ook niet want ik had twee medische afspraken bovenop mijn werkweek. De vrije tijd die ik heb gehad heb ik wel goed gespendeerd en ik had veel me-time. Ik sloeg mijn Sinterklaascadeau in en deed een paar andere inkopen die ik nog nodig had. Verder was het eigenlijk een saaie week, maar mijn mood was wel stukken beter dan vorige week.

Dinsdagochtend stond ik klaar om te vertrekken in mijn kleurrijke trui. Van regenbooghoodie van K3 naar een andere vrolijke trui haha. Ik heb hem ooit een keer gescoord op Vinted en hij heeft eigenlijk heel prikkende wol maar ik vind hem zo tof dat het me weinig deert. Terwijl dat best wel een ding is normaal. Prikkende wol en truien met een col kraag haat ik echt. Voor deze maak ik met liefde een uitzondering. En. De wereld kan wel een beetje kleur gebruiken.

Dinsdag voor ik ging werken had ik relaxatietherapie in het ziekenhuis. Eens in de twee – drie weken heb ik dat. Ik schrok er wel van want de arts die me normaal behandelt zei dat ze de normale gang van zaken een klein beetje ging omdraaien omdat ze mensen tekort hebben. The pandemic is real. Allee ja, niet dat ik dat ooit ontkend heb. Maar hij komt echt elke week dichterbij. Een van mijn oud-collega’s werkt nu ook in het ziekenhuis en hij vertelde ook al niet te positieve dingen. De angst voor mij is gelukkig wel gezakt. Ik hou me aan de regels en gebruik mijn verstand, maar de angst die ik ene paar weken geleden had, daar was weinig leven mee.

Om de tijd te overbruggen tussen mijn sessie in het ziekenhuis en mijn shift wandelde ik door de stad, ik had toch nog iets nodig. Een oudleerkracht van me tekent al heel lang kleine cartoons met zijn hond in de hoofdrol. Hij is daarmee begonnen toen Corona toesloeg in ons land en dat was zijn manier om door de pandemie te komen. Een paar weken terug kondigde hij aan op social media dat er een boekje van zou komen en ik moest hem in huis hebben. Het helpt ook mee dat het een van mijn favoriete leerkrachten was. Tegelijkertijd voelt het ook zo speciaal om een boek in huis te hebben getekend door een van mijn vroegere leerkrachten. Naast Hond Guido kocht ik ook ‘Zout’ van Doreen Hendrikx. Ik wilde het boek al heel lang lezen, maar er is geen e-book van (ik schreef eerst e-nook, de Animal Crossing verslaving is real hier) en ik wil hem toch heel graag lezen. Het is een young adult over een zeventienjarig meisje rond social media en het perfecte beeld en hoe onzeker dat tieners kan maken. Het schijnt een heel krachtig en kwetsbaar verhaal te zijn dus ik ben heel benieuwd! Ik volg Doreen ook op TikTok en ik vind haar superleuk.

Woensdag ging ik de late shift draaien, er was levering dus er was werk genoeg. Daartussen was het ook net druk genoeg om constant bezig te blijven dus het was een goeie werkdag. Ik merkte ook aan het einde van de dag dat ik de pandemie heel los had gelaten die dag. Natuurlijk niet helemaal, want ik moet erop letten dat mijn klanten met masker binnen zijn en de handgel is er ook nog steeds. Maar het was niet zo obsessief en stresserend zoals normaal. Was ik best wel trots op, onverwachts.

Donderdagochtend had ik terug fysio voor het eerst in heel veel weken. Ik wilde eerst werken opbouwen, ik denk dat allebei samen een beetje te veel van het goeie ging zijn. Op de trein las ik een stukje in mijn boek. Ik vind het ook altijd grappig als Kobo boeken aanraadt, want het zijn geen nieuwe boeken voor mij. De meeste aanraders heb ik ooit al eens gelezen. Misschien heel lang geleden als tiener, maar I did. Bij de fysiotherapie was er vandaag een stagiaire van bijna mijn leeftijd en dat was heel leuk. Het was zo’n spontaan lief persoon en we hebben echt gelachen. Ik stond eigenlijk een beetje slechtgezind op vanmorgen dus ze heeft dat wel opgeklaard. Dankbaar daarvoor! Sommige mensen hebben zoveel vrolijkheid of liefde dat ze je automatisch aansteken.

Na de fysiotherapie ging ik mijn Sinterklaascadeautje halen. Mijn ouders hebben dit jaar gewoon geld gegeven omdat mama het niet zag zitten om van winkel naar winkel te lopen met corona. Begrijpelijk en het is een kleine moeite om er zelf om te gaan. Ik had eigenlijk nog een ander paar in het oog, maar uiteindelijk zijn het toch deze geworden. Ik ben gehecht aan mijn zwarte lage schoenen en ik heb die ook het meest aan mijn voeten. Maar het zijn dus platformers en hoge schoenen. En als ik platformers echt fijn vind dan kan ik nog altijd andere varianten in huis halen. Ik heb een obsessie met Converse en het gaat niet meer veranderen vrees ik. Ik ben een duur persoon soms, maar ik ben ook heel dankbaar voor wat ik heb. Want dit is misschien een verhaal voor een andere keer, maar ik weet hoe het is om niet alles te hebben en hoe het is om in armoede te leven. Dus ja, ik ben dankbaar voor mijn collectie All Stars of het feit dat ik mijn blog aan het schrijven ben op mijn iPad.

De laatste tijd word ik heel erg blij van Happy Socks. Ik heb een hele lange tijd (twee jaar denk ik) gezworen bij sneakersokken. Maar ik begin te merken dat ik Happy Socks ook heel leuk vind. Deze zijn nieuw, die heb ik gekocht samen met mijn schoenen. Ik kon dus ook niet wachten om ze aan te doen. Er waren er nog met eendjes en die vond ik het allerleukst maar die hadden ze niet meer in mijn maat helaas. Maar het zijn twee kleurrijke paren geworden. Waarschijnlijk ga ik ook een snuffelen op de site van Happy Socks zelf want die hebben heel veel leuke patronen en sokken. Ik droeg heel lang ook lage sneakers en dan zijn sneakersokken ideaal. Maar nu met hoge schoenen zijn hoge sokken veel beter.

Ik denk een maand geleden stuitte ik op de Zwitsal parfum in Kruidvat, iets waar ik al een tijd naar op zoek was. De geur van Zwitsal is er eentje die ik heel erg graag ruik. Ondanks ik geen kinderwens heb. En ook, als ik een flare-up heb of een pijnaanval dan zijn zoete of zware geuren echt een prikkel die het nog slechter maakt. De geur van Zwitsal is neutraal genoeg om het niet erger te maken. Ondertussen heb ik ook een body mist van Zwitsal, maar die ruikt daarnaast ook nog bloemig. Gelukkig niet te zwaar dus ik ben blij. Ik kan ook extreem gelukkig worden als Zwitsal in promo staat bij Kruidvat haha. Iedereen zijn gelukjes 🙂

Geef een reactie

12 thoughts on “Week in beeld 71 | Sinterklaas kwam langs!

    1. Dankjewel! En de meeste cartoons heb ik al gezien doordat ze online kwamen, maar ik wilde het boekje graag hebben omdat het getekend is door een van mijn oudleerkrachten. Maalt het toch wel extra speciaal

  1. Die Zwitsal hebben wij ook maar dan voor D’tje (al spray ik hem soms zelf ook op :D). Ik ruik dat ook super graag!
    Ook fan van je sokken. Je moet eens bij Dedoles kijken, die hebben ook leuke!

    1. Zwitsal is gewoon een verslaving geworden dit jaar denk ik. Voor kindjes is het natuurlijk nog beter. En merci! Dedoles heeft inderdaad zalige sokken, en ik heb gezien dat er sale was dus tis de moment denk ik

    1. Dankjewel! Het boekje is ook superleuk. Er staan een paar doordenkers in, maar ook gewoon hele simpele mopjes of woordspelingen. Ik hou ervan. En zeker omdat het door een van mijn oudleerkrachten getekend is. Mijn middelbare school heeft een speciaal plekje in mijn hart dus ik moest hem halen.

  2. Die kleurige streepjestrui is leuk. Groot gelijk dat je zo wat vrolijkheid de wereld in stuurt.
    Ik wist helemaal niet dat je relaxatietherapie kon volgen in een ziekenhuis. Ik ga daarvoor langs bij een multidisciplinaire groepspraktijk. Eigenlijk bij een kinesiste/psycho therapeut omdat mijn klachten psycho-somatisch zijn. Hopelijk heb je iets aan de relaxatietherapie en kan het een goede ondersteuning zijn voor jou.

    1. Dankjewel voor het compliment over mijn trui. Ik volg relaxatietherapie in het ziekenhuis en het geeft wel ondersteuning want mijn stress is heel hard verminderd. Maar de pijn is nog steeds aanwezig, net als de vermoeidheid. Maar dat de stress minder is, is ook welkom natuurlijk.

  3. Oh, nog zo’n leuke trui. Ik zou net als jij een t-shirt met lange mouwen er onderdragen om het geprikkel tegen te gaan want hij is inderdaad te leuk om niet te dragen. Wel grappig dat ze bij Kobo even goed zijn in het geven van tips dan bij Netflix want ook daar krijgt manlief telkens tips van films en series die hij al gezien heeft. Vrolijke sokken kunnen me echt helemaal opvrolijken. Ik ben dan ook beetje bij beetje mijn te oude (vaak gekrompen) sokken aan het vervangen door een grotere maat met een leuke print. Het is natuurlijk wel een beetje raar om nu nog Halloween – sokken (spookjes of pompoenen) en kerstsokken (pinguins met sjaals of candy canes) te dragen maar Harry Potter sokken kunnen uiteraard het hele jaar door dus eigenlijk moet ik er daar gewoon meer van vinden. Ik weet dat ze er bij Primark veel hebben maar die lijken steeds te krimpen dus die zijn niet zo handig.

%d bloggers liken dit: