Week in beeld | 27

Back to the normal work week. Vorig weekoverzichtje had ik nog verlengd weekend, deze week was het weer back to businnes. Zwaar woordgebruik voor iemand die in een supermarkt werkt. Het was een rustige week, ook op het werk. Voor mij ook wel, ik heb niet zoveel gedaan. Ik ging naar de bibliotheek, ontdekte helaas nieuwe pijnplekjes en voor de rest was het een vrij saaie week. Ik vrees dat dit nu het is wat ik ga publiceren. En ook, met corona kun je niet zo heel veel doen. Het komt wel weer terug.

IMG_2430

★ Mijn week begon down. Helaas. Ik heb er vaker last van maar ik kan niet achter de oorzaak komen en dat is frustrerend. Het neemt gelukkig niet de bovenhand, dus daar ben ik al blij mee. Na het ontbijt en mijn boek uitlezen voelde ik me gelukkig beter. Het was een boek van 500 pagina’s en in het Engels, dus ik ben best wel trots. Ik besloot ook een paar probeerpakketten bij MyMuesli (geen sponser!) te bestellen om te kijken of het iets is. Als ik ze echt lekker vind dan ga ik af en toe een afwisselen in mijn bestelling. Het schijnt wel heel goed te zijn. Ik vertrok ook op mijn gemak naar mijn werk in de middag, luisterde wat muziek en staarde uit het raam van de trein. Daar word ik heel rustig van en ik haat het als er dan wordt omgeroepen dat we aankomen op bestemming. Ik ben echt zo’n persoon die echt uren op de trein zou kunnen zitten zonder zich te vervelen. Daarom vind ik elke dag pendelen met de trein niet zo’n hele grote ramp. ’s Avonds begon het keihard te regenen en zat ik kletsnat op de trein. Maar er was wel een regenboog! Zie het als een lichtpuntje in een zware regenbui. En mijn favoriet soap startte weer. De opnames lagen stil door corona, in verband met veiligheid natuurlijk. Ik heb er alle begrip voor, maar ik ben stiekem ook heel blij dat ik weer kan kijken nu.

IMG_2431

★ Gelukkig stond ik dinsdag een stuk vrolijker op. Nadat ik rustig was opgestaan speelde ik nog eventjes op mijn iPad. Ik probeer een slaapritme op te bouwen, waardoor ik nu elke ochtend op hetzelfde tijdstip uit mijn bed kom. Ik verwachtte altijd dat ik dan de meest gekke dingen moest doen. Maar eigenlijk is een uurtje lezen of eventjes een spelletje spelen op mijn iPad prima toch? Netflix kijken ook, maar dan val ik gegarandeerd weer in slaap. Dat weet ik gewoon. Zelfkennis. Toen ik goed en wel wakker was en ontbeten had, ging ik langs de winkel om boodschappen te doen. Ik werk zelf in een winkel, maar voor grote boodschappen ga ik graag naar onze winkel in de buurt. Ik moet dan geen zware boodschappen mee sleuren op de trein. En ook, wij zijn een kleinere winkel. Soms heb ik dingen nodig die wij niet hebben. Ik maakte een uitgebreidere lunch klaar waar ik van genoot (die salade is niet het enige wat ik heb gegeten) en daarna ging ik de trein op. In de namiddag ging de shift heel traag voorbij en ik was bovendien moe. Geen toffe combi. Maar we moeten erdoor.

★ Woensdag vergat ik foto’s te maken, het was ook niet echt een boeiende dag. Niet dat ik een wild leven heb trouwens. Ik stond wel op met gewrichtspijn in mijn voet, voor de eerste keer. Ik weet niet welke pijn ik het ergste vind, maar ik weet wel dat ik pijn in mijn voet niet kan gebruiken. Geen enkele pijn trouwens. Daar schrok ik wel van. Woensdag was het een voet, ondertussen is de andere erbij gekomen. Het was een rustige shift in de middag, maar ook een memorabele shift. Ik ga niet in detail treden wegens privacy, maar ik was wel stressy.

IMG_2432

★ Chill-dag! Ik werd wakker door mijn wekker en las een halfuurtje. Uiteindelijk legde ik mijn hoofd heel eventjes neer om te genieten van mijn muziek. Ik had moeten weten dat dat geen slim plan was. Want ik viel weer in slaap. Het deed wel deugd en uiteindelijk had ik toch geen plannen dus hoe erg was het? Na het ontbijt startte ik mijn laptop op en speelde wat sims, wat ik best wel lang heb gedaan vandaag. Maar ik vind het gewoon heel leuk. Sims 3 trouwens. De Sims 4 zijn ze naar mijn mening volledig naar de knoppen aan het helpen. En aan alle reacties op social media te zien ben ik niet de enige. Het voelt ook zo grappig om dat weer te kunnen zeggen. In de namiddag ging ik langs de bibliotheek en kwam alleen maar met Engelse boeken thuis. Ik weet niet of ik het al eerder heb verteld, maar doordat de bibliotheek zo lang dicht was zijn er weinig nieuwe boeken. En ik heb letterlijk te weinig leesvoer. Gelukkig is Engels lezen geen straf. In de namiddag las ik wat in mijn boek en speelde ik Sims. Ik vroeg mama om een paar boodschappen mee te brengen. ’s Avonds kookte ik nog eens Chicken Tonight en deze keer was ik wel voorzichtig met de kruiden waardoor het een heel stuk minder pikant was. ’s Avonds deed ik blogwerk en schreef ik de helft van dit overzichtje.

IMG_2447
★ Ik herinner me niet zoveel meer van vrijdag, wel dat ik ’s morgens nog lang heb zitten lezen onder een dekentje. Ja mensen, het is nog steeds zomer. Maar ik had koud. Op de foto is het zonder dekentje, na de foto is er een dekentje bijgekomen. Ik ben waarschijnlijk ook wel niet de enige die een dekentje erbij neemt in de zomer. Nu ben ik wel eens benieuwd of ik de enige gekke persoon ben met die gewoonte. Vroeger las ik met het doel om zoveel mogelijk boeken te lezen, maar nu is het goed zo. Ik hoop wel dit jaar nog de 50 te halen, volgend jaar ga ik hem dalen naar 25. In 2016 las ik iets meer dan 100 boeken, wat ik fantastisch vond. Maar die jaren zijn denk ik wel echt voorbij. Ik ging werken en ik weet niet wat er gebeurde maar de middag vloog echt om. Het was niet te geloven hoe snel het ging. Ik was verbaasd toen we de sleutel in het slot staken om de deur van de winkel te sluiten. Unbelievable. Op de trein naar huis chatte ik met mijn twee vrienden en genoot ik van het uitzicht.

IMG_2448

★ Zaterdag had ik weekend voor een dag. Ik stond op met heel veel pijn, zo erg heb ik het nog nooit meegemaakt. Dat maakte me een beetje moedeloos. Dus na het ontbijt dook ik terug onder de dekens met mijn boek. Wat ook wel rustig was. In de namiddag kreeg ik wel een kleine mental breakdown rond mijn pijn, ik was het eventjes allemaal beu. Als het echt chronisch is dan zal dat wel meer dan eens voorvallen. It’s okay. Ik moet er nu eenmaal door. Ik deed ook boodschappen en ik was dus vergeten mijn rekening te checken waardoor ik met ongeldig saldo aan de kassa stond. Dat vind ik altijd zo gênant. Ik was gewoon vergeten geld over te zetten van mijn andere rekening op de app. Gelukkig was mama er om me uit de nood te helpen. Achteraf bedacht ik me dat het zever is dat ik boos was op mezelf. Ik sta zelf achter de kassa en als klanten dat tegenkomen heb ik er altijd alle begrip voor. Mag bij mezelf ook wel. Dat overkomt iedereen wel eens. Ondertussen was ik aan de kassa wel helemaal aan het panikeren. Mama was wel heel lief en ik werd er emotioneel van. Toen we naar huis gingen waren de mensen ook echt ongeduldig op de bus en ze duwden bijna een oud vrouwtje omver. Echt ongelooflijk. Zaterdag was dus niet echt mijn dag zoals je merkt. Ik maakte een salade met pesto, mozzarella en tomaatjes (en sla natuurlijk). Ik vond dat ik dat wel verdiend had omdat ik me zo slecht voelde. Het was gelukkig zonder gevolgen. ’s Avonds wilde ik heel graag een film kijken in bed en wist ik niet wat ik wilde. Uiteindelijk heb ik The Hungergames opgezet. Ik heb hem al vaak gezien, maar het is wel door die boeken dat ik Young Adult ben gaan lezen (zoals velen) en daardoor is de film voor mij ook soort van waardevol. En ook al weet ik heel goed dat het gaat gebeuren want ik heb zowel boek als film meerdere keren gezien en gelezen. Het blijft altijd hartbrekend als Prim haar naam wordt getrokken.

Kleine mededeling: Vanaf komende week komen mijn weekoverzichtjes op zondag online. Dat betekent ook dat ze zullen starten op zondag. Voor mij is het beter omdat ik nu vaker werk op zondag en ik heb niet altijd het fut om ’s avonds nog achter mijn laptop te kruipen. Op zaterdag ben ik zo goed als altijd thuis (of er moet een noodgevalletje zijn) en dan is het voor mij gewoon fijner. Vandaar dat we ook eindigen met zaterdag vandaag. Mijn overzichtjes lopen vanaf nu van zondag tot zaterdag. 

Ik ben wel benieuwd: lig jij soms onder dekentjes in de zomer? 

Alles komt uiteindelijk goed

Een paar dingen vandaag zetten me aan het denken en ik wilde daar graag over schrijven. Want het leven is absoluut niet altijd zonnetje en dansen. Bij niemand. We maken allemaal dingen mee, krijgen tegenslagen. Het hoort erbij. Maar zelfs in het diepste van wanhoop moet je een ding goed onthouden; het komt goed. Zelfs al lijkt het niet zo. Het komt goed. Zolang je die hoop hoog houdt, is er niks verloren.

IMG_0078
Eigen illustratie, mag niet gebruikt worden zonder toestemming

Ik ben nu jongvolwassen, begin mijn jaren als twintiger. En toch heb ik al zoveel achter de rug. Mooie tijden, maar ook zeker moeilijke tijden. Ik werd als kind gepest, ik kreeg later in het middelbaar problemen met mijn opleiding en wist niet wat ik wilde. Ik haatte mezelf en dacht dat anderen dat ook deden. We zijn nu jaren later en al die dingen zijn goed gekomen. En ik heb daar ook lessen uit geleerd. Ik keek vandaag de video van Teske over 25 lessen in 25 jaar. Dat soort video’s vind ik geweldig, give me more. Als ik die titel zie op Youtube, je hebt mijn enthousiasme direct. Teske sloot haar video af met de boodschap dat alles uiteindelijk wel op zijn pootjes terecht komt. En dat is zo. Een paar uur later was ik aan het scrollen op Facebook en kwam ik een foto tegen van mijn school met een paar van mijn oudleerkrachten. Ook dat zette me aan het denken. Toen ik voor het eerst in mijn opleiding kwam wist ik niet eens of ik door mijn jaar ging raken en of ik mijn diploma zou halen. Drie jaar later ondertekende ik trots het blad dat ik mijn diploma had gekregen. Dingen komen goed. En als ze dat niet doen, dan heeft het een reden waar je later wel achterkomt. Het leven wil je iets leren, of het is niet de weg voor jou. Net zoals toen vorig jaar. Ik zette mijn studie stop en ik wist niet wat ik zou doen. Uiteindelijk is het ook goed gekomen. Ik heb een job waar ik gelukkig ben en fantastische collega’s heb. Dus in welke fase van je leven je ook zit, het komt wel op zijn pootjes terecht. Misschien niet meteen morgen of deze week. Maar het komt.

Ik weet dat de zwarte periodes in het leven heel zwaar kunnen zijn. Ze kunnen alle energie uit je zuigen, je doen denken dat het nooit meer in orde komt. Maar aan alles komt een einde in het leven en dat is een beangstigend gegeven. Maar dat kan ook een geruststelling zijn. Ook aan de moeilijke periodes komt een einde. Waar je nu ook aan aan het denken bent, er is licht aan het einde van de tunnel.  En uiteindelijk haal je uit de moeilijkste tijden van je leven de grootste lessen. En de beste overwinningen zijn altijd deze waar je het hardste voor moest vechten. Nu ook, we leven in een tijd van crisis. Er komt een dag dat er een vaccin zal zijn. Er zal een dag zijn dat corona in de geschiedenisboeken staat en wij klaar zijn. Er zal een dag komen dat we elkaar weer mogen knuffelen naar hartelust. En vergeet niet te geloven in jezelf.

Tot nu toe heb je alle bad days en moeilijke dingen overleefd. Dat komt nu ook wel goed. Je bent sterk, denk aan alle dingen die je eerder hebt overwonnen. We hebben allemaal dingen overwonnen en we slagen allemaal in fantastische dingen. Ook al ziet niet iedereen dat, dat doet er niet toe. Het belangrijkste is dat JIJ ze ziet. Blijf geloven in je eigen kracht. Er komt een dag dat je kan vertellen dat het voorbij is. En dat je hopelijk trots bent dat je hebt gevochten ♥

Op welke overwinningen of ‘gevechten’ ben jij trots?

Tijd voor herinneringen!

Wie mijn blog al langer volgt weet dat ik hou van terugblikken. Een van de redenen dat ik blij ben dat ik terug online ben is dat ik weer elke dag een reminder krijg van Facebook wat er een jaar geleden gebeurd is. Als ik het online gegooid heb natuurlijk. Ik hou er ook van om herinneringen vast te leggen. Wat dat betreft ben ik een materialistisch persoon, dingen waar een herinneringen vasthangen kan ik heel moeilijk weggooien. Vandaag deel ik graag een paar herinneringen op beeld!

★  Brugge met mijn vrienden
De eerste foto is nog niet zo lang geleden gemaakt, ik was met mijn beste vriendin in Brugge. Sowieso vind ik uitstapjes naar Brugge met mensen waar ik om geef altijd geweldig. Brugge is echt de stad die mijn hart heeft gestolen. Door de schattige straatjes en huisjes. En ook gewoon, meer dan de helft van Brugge is erfgoed dus er mag helemaal niemand iets aan breken. Brugge heeft iets schattigs. Dus Brugge kon niet ontbreken in mijn foto’s.

Parijs in de middelbare
In februari 2018 had ik studiereis met mijn klas, eigenlijk met meerdere klassen die meegingen. Ik heb sowieso heel veel fijne herinneringen aan mijn middelbare schooltijd, vooral aan de laatste drie jaar. Ik zou het zo weer overdoen. Parijs was natuurlijk niet zomaar school, maar echt in het buitenland. Het was een hele fijne tijd en ik denk er nog steeds met een hele grote glimlach aan terug. En met een warm hart. De foto is gemaakt in Musée d’Orsay, wat vroeger een treinstation was. Eerlijk, dat merk je aan het gebouw.Maar het is zo mooi. Natuurlijk zijn we ook in het Louvre geweest, maar ik wilde niet cliché doen. En bovendien was Musée d’Orsay gewoon mijn favoriet van de hele reis. In het museum hangen best wel veel bekende kunstenaren. Atlhans, hun werk. Er hangt werk van Van Gogh, Manet, Edvard Munch, Mondriaan, Degas… dus het is wel de moeite als je echt van kunst houdt. Maar gewoon ook de omliggende herinnering aan Parijs is iets waar ik nog met veel plezier aan terugdenk.

De wandelingen met opa
Toen mijn opa nog thuis woonde, wat nu al meer dan een jaar geleden is, gingen we vaak wandelen met mijn opa en zijn hond. Kwispel. Inmiddels leeft mijn opa ook niet meer, waardoor deze herinnering nog dierbaarder is. Ik weet dat hij er altijd enorm van genoot, en dat deed ik ook. En met Kwispel had ik ook een hele goeie band. Ik kon gewoon niet anders dan deze foto erbij steken. Voor altijd in mijn hart ♥

Etentjes met vrienden en dierbaren
Deze foto is gemaakt op mijn verjaardag, ik was met mijn beste maat gaan eten bij Jilles. Jilles is een hamburger-restaurant, mijn favoriet. Het was ook echt heel warm die dag want we zaten midden in een hittegolf. Het was een fijne verjaardag en ik heb genoten. Maar sowieso gaan eten met dierbaren en vrienden geniet ik altijd van. Zeker nu het na zo’n lange tijd weer kan en mag. Natuurlijk met de nodige maatregelen, maar dat nemen we er bij.

Illustraties maken
Ik denk dat die foto geen uitleg nodig heeft. Tekenen en dan vooral illustratief is mijn passie, ik zou niet weten wat ik zonder zou doen. Het wasbeertje op de foto heb ik getekend in de week van de plechtigheid van mijn opa. Ik weet nog hoe opgelucht ik me voelde na het tekenen. Dat is een mooie reminder dat ik alles aan kan, zolang ik maar mag tekenen. En dat ik sterk ben.

Lezen!
Bij deze vier foto’s heb ik eigenlijk foto’s bij elkaar gezocht van kleine gelukjes waar ik altijd blij van word. Natuurlijk kan een boek ook niet ontbreken in die reeks. De laatste tijd vind ik het zo fijn om in mijn bed te lezen en helemaal op te gaan in het verhaal. Het boek op de foto is niet mijn favoriet, dat zijn de boeken van Ransom Riggs. Ook zonder lezen zou ik niet overeind blijven. Vooral in de lockdown heb ik vaak gelezen om alles om me heen te vergeten. Dan bestond de hele pandemie niet, was het alleen mij en mijn boek.

Digitaal tekenen
Sinds een paar maanden teken ik digitaal, via Procreate op mijn iPad. Het is een stuk noodzakelijk voor mijn pols, de stylus ligt veel lichter in mijn hand. Maar er ging wel wat oefening aan vooraf. Mensen denken dat dat allemaal hetzelfde is, maar toch vraagt het een andere techniek om digitaal te tekenen. We zijn nu bijna drie maand verder en ik heb ondertussen een eigen stijl gevonden op mijn iPad, waardoor ik nu met nog meer plezier teken! Deze schattige Harry Potter was daa een begin van.

Vuurwerk!
Of het nu het vuurwerk met het nieuwe jaar is of vuurwerk in de zomer of feestdagen, ik hou ervan. Ik vind veel lawaai niet zo fijn, daar hou ik niet van. Maar voor vuurwerk zet ik dat met plezier aan de kant. De mooie spektakels in de lucht maken al die knallen meer dan goed. Ik maak ook heel graag foto’s als ik vuurwerk kijk, en dit is een van mijn favoriete foto’s.

Wandelingen in de natuur
Ik doe het veel te weinig, dat geef ik toe. Wandelen met dierbaren, alleen. Ik vind wandelen in de natuur zalig, lekker rustig. Als ik alleen ga wandelen heb ik vaak wel muziek in, maar alsnog is het heel rustgevend voor mij. En vaak heeft de natuur gewoon prachtige bloemen en creaties.

Mijn middelbare schooltijd
Wie mijn blog al langer volgt, weet dat ik genoten heb van mijn drie jaren die ik had in mijn tekenopleiding. Vroeger was het heimwee, nu is het een warme herinnering. De foto is minder scherp en kwalitatief, maar dat ligt aan mij. Ik heb deze foto gewoon van Snapchat afgeplukt. Op de foto is een stuk van het schoolplein zichtbaar. Waar ik heel veel tijd heb besteed in mijn pauzes. Nu ik die foto zo zie, kan ik alleen maar glimlachen. En stiekem doet mijn hart ook een heel klein beetje pijn.

Fotografie
Vroeger deed ik veel meer aan fotografie, vooral tijdens mijn middelbare schooltijd. Ook een stuk omdat dat een vak mijn schoolvakken was. Maar nu doe ik dat heel weinig. Toendertijd deed ik dat wel heel vaak met mijn zusje en we moesten altijd lachen. En we amuseerden ons ook altijd tijdens de wandelingen en het foto’s maken. Waren mooie herinneringen.

Herinneringen in de zomer
Ik ben een zomermens. De vierde foto is gemaakt in de zomer, ’s avonds zelfs geloof ik. Die avonden waarin je ’s avonds nog zonder jas of trui kan buiten zitten en genieten. Ik vind het zalig. Ik geniet daar zo van. Vandaar dat ook dat niet kon ontbreken in mijn foto’s. Het gras op de foto is ook droog, dat herinnert me ook weer aan alle hittegolven die we overleven deze zomer.

Mijn allereerste digitale tekening
De Corgi op de eerste foto had de eer om mijn allereerste digitale werk te zijn. Nu ik kijk wat ik nu kan en wat ik toen tekende is er wel een verschil. Maar je moet ergens beginnen toch?

Schaatsen met mijn zusje
Afgelopen feestdagen waren niet gemakkelijk. Het was de eerste Kerst zonder mijn opa en oma, waardoor ik me vooral een verdrietige Kerst herinner. Maar gelukkig waren er ook heel veel fijne momenten. Zo het schaatsen met mijn zusje. We maken altijd heel veel plezier met elkaar en zeker op de schaatsbaan.

Jacqueline
Tjah, deze kon niet ontbreken in mijn foto-reeks. Jacqueline is mijn maatje, mijn dierbare vogeltje. Hij kan niet praten maar hij slaagt er wel altijd in om me te troosten. Het is mooi hoe een band tussen mens en dier kan zijn. En ook al heeft hij soms gekke kuren en is hij soms verschrikkelijk luid, ik zou hem niet kunnen missen.

Bonny het konijn
Si
nds iets minder dan een jaar denk ik hebben we een konijn in huis gehaald. Bonny. In het begin was ze heel schuw en moest niks weten. Gelukkig kan ik best wel goed omgaan met dieren, waardoor ze mij ondertussen vertrouwt. Ook Bonny verdient een plekje in mijn foto’s, want ze is gewoon veel te lief. De manier ook waarop ze op de foto staat is geweldig.

Zoals ik al zei, ik vind herinneringen vastleggen en delen fantastisch. Dat ik nu 16 printjes heb om in mijn kamer te hangen vind ik geweldig. De printjes neigen heel erg naar polaroids en ook dat vind ik superleuk. Die camera is ook terug in de mode, maar hij is duur. Ik kan me ook voorstellen dat je wel leuke printjes wilt, maar geen dure camera. Daar is de oplossing nu. Fotofabriek.nl heeft de optie om Retroprints te maken, wat dus de dingen zijn die hierboven staan. Veel gemakkelijker en goedkoper! De foto’s worden op kwalitatief papier gedrukt en ze geven mij ook echt dat retrogevoel. De foto’s zijn ook op stevig papier gedrukt, en de foto is ook scherp. Al hangt dat laatste wel een beetje af van welke foto’s je zelf kiest natuurlijk. Je kan zelfs kiezen voor de Deluxe versie, die zijn groter en die zijn gelamineerd. Fotofabriek heeft een heel simpele editor waar zelfs iemand met weinig kennis van computers heel gemakkelijk mee aan de slag kan. De knoppen en beschrijvingen spreken voor zichzelf. En wat ik ook een pluspuntje vind, als je een foto uploadt geeft de editor zelf aan of de foto van goed genoege kwaliteit is. Natuurlijk kan je ook foto’s laten printen die van minder goede kwaliteit zijn, maar je bent wel gewaarschuwd. Dat is echt een voordeel, want daarmee vermijd je natuurlijk miskopen. Ik had mijn setjes dan ook al snel klaar. En zoals je wel merkt, ben ik er heel blij mee. Ik heb ze boven mijn bed gehangen, dan is het eerste wat ik zie ’s morgens echt letterlijk al die leuke herinneringen. Beter start je dag niet toch?

Naast deze retroprints heeft Fotofabriek ook een hele resem aan andere producten. Je kan het zo gek niet bedenken of je kan het laten maken door hen. Zelfs in deze bizarre tijd kun je gepersonaliseerde mondmaskers laten maken. Iets wat mij ook heel leuk lijkt voor als ik ooit op mezelf woon, is een foto op canvas te laten maken. Een grote dierbare foto. De tijd gaat gewoon zo snel, maar een foto op canvas helpt je die herinnering vasthouden en dat vind ik zo mooi. En voor wie geen gadgets of andere gekkigheden wilt, natuurlijk kun je ook simpel een fotoboek laten maken. Wat zou een site met een hele reeks aan foto-artikelen zijn zonder fotoboeken. Ik denk dat er voor iedereen wel wat wils is. Plus, als je een origineel en persoonlijk cadeau zoekt kan je hier ook terecht. Zoals ik al zei, de editor maakt het heel gemakkelijk en je hebt letterlijk binnen een paar muisklikken je artikel. Ik zal zelfs meer zeggen, ik zit zonder laptop. Ik heb de Retroprints gemaakt op mijn telefoon, wat nog kleiner is. En zelfs daar lukte het perfect. Nadat ik eventjes de foto’s bij elkaar had gezocht (wat nog de ingewikkeldste klus van al was, perfectionisme enzo…) had ik echt binnen vijf minuten mijn product klaar. Gewoon omdat het zo vlot gaat. De editor biedt zelfs eigen effecten aan, decoraties, teksten. Je kan echt wel een paar dingen ermee.

Dit artikel is in samenwerking met Fotofabriek.nl. Ik kreeg deze setjes gratis opgestuurd van hen. Ik beloof echter wel dat ik mijn eerlijke mening heb gegeven en ik professioneel ben gebleven.

Heb jij veel herinneringen in huis hangen?

 

Week in beeld | 26

Afgelopen week koelde het eindelijk een beetje af. Ik ben fan van goed weer en je hoort me niet klagen. Maar het was wel een beetje te veel van het goeie. Mijn week startte ook goed, ik had verlengd weekend. Ik had al weekend sinds vorige vrijdagavond, dus ik had vier dagen na elkaar vrij. Wat zeker welkom was en waar ik zeker van genoten heb. Voor de rest was het geen echt bijzondere week. Ik heb wel beter bijgehouden wat ik heb gedaan, dus dat alleen al verdient een kus van de juf en een bank vooruit :p

IMG_2392

★ Zoals ik al zei, mijn week startte met een vrije dag. Nadat ik me had aangekleed en gewassen en ontbeten, besloot ik eerst naar de bibliotheek te gaan. Er was een boek dat ik te laat had weggebracht en er was dus een boek aan het lopen. Dus ik heb dat boek eventjes binnen gebracht. Toen ik aankwam stond er echt een rij van meer dan 15 mensen, en ik had echt zoiets van, oh god. Maar gelukkig kwam er daarna iemand naar buiten van de bibliotheek zelf. Als je enkel je boeken kwam inleveren, nam hij ze mee en hoefde je niet te wachten. Ideaal! Het zonnetje scheen, dus ik wandelde door naar de zeedijk en ging een uurtje wandelen. Ik dacht dat ik door de pijn niet ver ging kunnen wandelen, maar uiteindelijk heb ik verder gewandeld dan ik verwachtte. Een kleine herinnering dat ik sterker ben dan ik denk. In de namiddag klasseerde ik mijn eigen papierwerk, rekeningen, loonbrieven, papieren. Alles wat bij adulthood hoort. Verder was het de normale gang van zaken. Wat tekenen, chatten, lezen. Voor het slapengaan keek ik een aflevering Trinkets op Netflix.

IMG_2393

★ Mijn laatste dag van mijn verlengd weekend. Maar het was fijn en ik heb genoten. Ik startte mijn dag door nog eventjes in mijn bed te lezen, wat fijn was. Dagen die starten zonder vliegen en rushen, heerlijk. Alleen al daarom is het het waard om iets vroeger op te staan. Helaas denk ik daar niet aan als ik op de snooze-knop druk en me omdraai. Ik merkte wel dat ik voor some reason down opstond, dus ik besloot mijn social media eventjes dicht te laten tot ik me beter voelde. Ik ontbeet, kleedde me aan. In de namiddag haalde ik als troost mijn favoriete salade bij de broodjeszaak, met mozzarella. Ik eet zo goed als geen zuivel meer, maar ik heb wel gemerkt als ik heel af en toe iets met zuivel eet dat mijn maag het wel trekt. En zoveel kaas zat er niet in die salade. Het heeft wel geholpen, ik voelde me beter nadien. Daarna ging ik de stad in omdat ik nieuwe broeken wilde halen. Maar ik vond niet echt iets moois. Wel heb ik een jogging gescoord die echt hemels zit. Die is ook handig voor als ik een dag in bed spendeer, dan heb ik een comfy broek om te lezen. Daarnaast vond ik een nieuwe hoodie en mondmaskers. Dat laatste is noodzakelijk in deze tijd. Ik heb met de regenvlagen van afgelopen tijd ontdekt dat ik te weinig echt goeie dikke truien heb. En gezien ik hoodies zalig vind, besloot ik maar weer eentje te kopen. Het grappige was trouwens dat op mijn jogging zo op het been staat ‘training time’. Heel grappig, want ik ga alles behalve actief zijn in dat ding.

IMG_2394

★ En toen was het weer tijd om te werken. Het weekend was officieel voorbij. Maar daar kan ik niet over klagen na die dagen thuis zijn. ’s Morgens ging ik langs bij de huisarts. Ik had maandag gebeld met hem, vanwege mijn onderzoeken. Omdat ik nog tot september moet wachten tot het ziekenhuis me kan helpen. En dan moet ik nog bellen voor een afspraak, dus het kan nog twee maanden duren. Ik zag dat niet meer zitten, dus toen vroeg ik of hij me kon helpen. En he could. Hij heeft me doorverwezen naar een dichter ziekenhuis wat wel vrij is. 1 september starten mijn onderzoeken en kan ik aan de slag. Ik vind het spannend, maar aan de andere kant kijk ik er ook naar uit. Piekeren over wat het probleem is, of het al dan niet chronisch is. Het is soms echt zwaar. Ik ben een optimist en ik probeer dingen altijd van de zonnige kant te bekijken. Maar het is mooi geweest. Als het echt chronisch is dan kan de dokter me niet genezen, maar ik kan wel medicatie krijgen, ik kan begeleid worden. En dan zijn al die brandende vragen in mijn hoofd weg. In de namiddag ging ik werken, en het ging gewoon zijn gangetje. De normale woensdagmiddag routines. ’s Avonds liet ik mijn favoriete restaurant thuisbezorgen. Uiteraard werd het deze keer wel de plantaardige versie. Hij was niet verkeerd, maar ik moet wel nog wennen aan al die andere smaken.

IMG_2395

★ Donderdag was normaal mijn vrije dag. Dat lees je goed, was. Ik werd ineens opgebeld omdat onze jobstudent ziek was en of ik wilde komen invallen. Nog geen half uur later zat ik op de trein naar mijn werk, ik at een broodje in het station. Ik ging die dag boodschappen doen omdat er echt letterlijk niks meer in huis was (van mijn eten bedoel ik dan) en dat ging dus ook niet door. Maar ik kan niet klagen, ik werk zelf in een supermarkt. Ik was te vroeg in de winkel, waardoor ik op mijn gemak mijn boodschappen kon doen. Uiteindelijk was het een rustige middag, ik ben wel een uurtje eerder gestopt. Ik wilde mijn collega’s helpen, maar mezelf ook compensatie geven. Dat deed ik door dat uurtje eerder te stoppen. Een uur is niet veel denk je, voor mij maakt dat wel een verschil. Een uur eerder op de trein, een uur eerder thuis. En sowieso, vanaf ik op de trein zit kom ik tot rust. Raamstaren met muziek, zalig. Give me more. Dus nee, mijn ontspanning begint niet thuis. Meestal al op de trein  want ik kom enorm tot rust van treinritten of busritten.

IMG_2396

★ En toen waren we alweer vrijdag! Ik heb in het begin van de week notities getrokken maar dat bleef helaas niet duren. Ik denk ook niet dat ik veel heb gedaan vrijdagochtend, anders zou ik het me wel herinneren. Het zonnetje scheen dus ik ging in korte mouwen naar buiten. Ik heb een hele tijd terug een shirtje van The Care Bears besteld bij Pull & Bear en sindsdien is het echt een van mijn favoriete shirtjes. ’s Middags was het ook niet zo druk, dus het was een chille dag. ’s Avonds keek ik volgens mij nog eventjes Netflix op mijn iPad in bed.

IMG_2397

★ Donderdag had ik in alle drukte niet gezien dat Media Markt me een berichtje had gestuurd. Mijn trouwe laptop was gerepareerd! Een tijd terug is hij kapot gegaan, blijkbaar had de bovenkant een duw gehad waardoor mijn halve scherm zwart was. Ik hou van kunst, maar niet op mijn laptop haha. Ik was verbaasd dat het zo snel ging, want we leven in een tijd van crisis en ik herinner me dat het soms best lang duurt voor je toestel hersteld is. Natuurlijk begrijp ik dat wel, ik ben niet de enige met een kapot toestel. Ik ben vooral blij dat ik dit weekoverzichtje aan het afwerken ben op mijn trouwe laptop. Want ja, ik mocht mama haar laptop gebruiken en ik had mijn iPad. Maar misschien is dit gewoon een gekke trek van mij, ik werk het allerliefst op mijn eigen laptop. Het stomme was dat toen ik mijn reparatie wilde betalen om mijn laptop mee te nemen naar huis, ik ontdekte dat mijn portemonnee thuis lag. Stom. Gelukkig wilde mama hem brengen, waardoor ik alsnog met laptop naar huis kon. Toen ik van de bus kwam zat ik in een gigantische regenbui. We zijn beide ongedeerd thuisgeraakt, ik kletsnat en mijn laptop nog droog en beschermd. Anders had ik wel een probleem. Ik speelde een uurtje sims (want dat had ik echt heel hard gemist!) en in de namiddag deden we boodschappen. ’s Avonds deed ik wat blogwerk en relaxte ik.

IMG_2398

★ Het was werkdag vandaag, de hele dag. Ik stond down op, waar ik ook de oorzaak niet van wist. Maar het is goedgekomen. Ik ben begonnen met Pokemon Go te spelen terug, don’t judge me. Mijn kleine broer speelt dat ook en zijn vrolijkheid maakte dat ik me beter voelde. Daardoor kon ik met goeie moed vertrekken. Ik vergat mijn mondmasker toen ik de deur uitging, maar had gelukkig een reserve mee. En zo ging ik werken. Zoals altijd vloog de zondag weer voorbij. ’s Avonds maakte ik een rijstsalade met tomaat, boursin, spek en kruiden. In Boursin zit zuivel, want dat is kruidenkaas. Ik hoef zuivel niet volledig te mijden, maar ik moet er wel grenzen in trekken. Deze week heb ik niet kapot veel zuivel gehad en het meeste waar wel zuivel in zit eet ik plantaardig. Dus daardoor was deze maaltijd wel een mogelijkheid. Het was een receptje van Lekker en Simpel waar ik een paar ingrediënten heb uitgehaald. En het was welkom na een lange dag werken. Op naar een nieuwe week!

Hoe was jouw week? 

Hoogsensitieve held bestaat drie jaar!

Zo’n drie jaar geleden lanceerde ik het allereerste artikel op deze blog. Ik wist nog niet waar het heen zou gaan, hoe lang ik het bloggen zou volhouden. Ik wilde voornamelijk mensen inspireren en helpen. Ondertussen is mijn blog meer een persoonlijke uitlaatklep geworden. Ik wissel af met tips en andere artikelen, maar voornamelijk de persoonlijke kant komt naar boven. En daar ben ik prima mee. Dat is namelijk wat ik het liefste doe. En ik hoop – al is het maar een iemand – dat ik mensen kan inspireren en helpen.

amy-shamblen-lJt-3NUFng4-unsplash
Photo by Amy Shamblen on Unsplash

Ik heb besloten voorlopig geen winactie te doen. Niet omdat ik te lui ben om iets te zoeken om weg te geven of omdat ik het mijn lezers niet gun. Of omdat ik te gierig ben. Ik heb er simpelweg de energie niet voor. In mijn weekoverzichtje maandag komt er een update in verband met mijn onderzoeken. Ik ben vooral bezig daarmee. Want ik geef om mijn lezers, stuk voor stuk. En ik ben altijd blij met iedere nieuwe reactie, elke steun, elk lief berichtje. Ik apprecieer dat echt enorm, uit de grond van mijn hart. Maar het is eventjes niet anders. Dat betekent niet dat ik nooit een winactie ga doen, ik ben wel van plan eens iets te organiseren. En dan kan ik ook nadenken wat ik wil weggeven, hoe ik het wil inkleden. Dan kan ik er echt mijn tijd voor nemen. Ik wil jullie ook gewoon geen voorgekauwde en snelle winactie voorschuiven waar ik geen energie heb ingestoken.

Dat gezegd zijnde. Ik ben heel blij dat ik nog steeds blogger ben. Ik zou niet weten wat ik zonder mijn blog zou doen. Het heeft me al zo vaak geholpen om te vertellen over wat er in mijn leven speelt, maar tegelijkertijd hou ik ook gewoon heel veel wan schrijven. Dat is de hoofdreden dat Hoogsensitieve Held (toen nog Sensitive Soul) is geboren. Ik mistte iets waar ik mijn schrijftalent in kwijt kon. Iets waar ik mijn liefde voor schrijven in kwijt kon. Dus vandaar. Uiteindelijk lopen mijn onderwerpen vaak van hen ene eind naar het andere, maar ik ben geen fan van mezelf grenzen opleggen door binnen een thema te blijven. Er zijn mensen die dat wel doen en ik juich het toe als dat is wat je wilt. Voor mij klopt dat gewoon niet. Ik vind het fijn dat ik de vrijheid heb om te schrijven en publiceren wat ik wil. Ik ben ook dankbaar voor de afgelopen drie jaar die ik op mijn blog heb doorgebracht. Ik typ dit ook terug op mijn laptop, die ik heb opgehaald van de herstelling. Daar ben ik ook heel blij mee, want het maakt bloggen weer een heel stuk toegankelijker voor mij.

Omdat ik de verjaardag van mijn blog toch niet zonder iets wilde laten voorbijgaan, heb ik besloten wel een Q&A te doen. Als daar enthousiasme voor is natuurlijk. Ik kan niet zo ver lopen zonder dat er iemand vragen voor instuurt. Dus ik heb een formulier op Google aangemaakt en ik zou het heel lief vinden als jullie vragen insturen voor mij. Dan kan ik daar binnenkort een blogpostje over schrijven. Als je altijd al een prangende vraag hebt gehad die ik nog nooit heb besproken op mijn blog, ga vooral je gang. Ik vraag bovenaan het formulier om je naam in te vullen en eventueel je blog, maar als je anoniem wilt blijven is dat voor mij evengoed. Vragen waar ik geen antwoord op wil geven sla ik ook over. Ik ben een persoonlijk blogger en ik vertel heel veel. Maar ik doe dat alleen bij zaken waar het goed voelt voor mij. Dus als je vraag niet aan bod komt, is het waarschijnlijk omdat ik hem niet wens te beantwoorden. Ik heb ook mijn privacy.

Klik hier voor het formulier 🙂

Alvast bedankt voor het invullen!