Week in beeld 67 | Terug aan het werk

Hi allemaal! Ik begin voor de verandering met de zaterdag in plaats van de zondag. Vorige week werd mijn weekend iets te vol om nog een einde aan het overzichtje te breien. Dus ik heb toen besloten om de zaterdag er gewoon bij te nemen. Als het een saaie dag was geweest had ik het gelaten, maar dat is niet. Dus een klein beetje anders dan anders, maar dat maakt dit overzichtje ook wel iets langer. Verder ging ik voor het eerst in maanden weer aan het werk, hoe dat in elkaar zit lees je verder wel. In elk geval was ik daar heel blij mee want ik mis het wel. Ook dat zal wel voor die moodswings gezorgd hebben. Verder was het een veel rustigere week, waar ik wel aan toe was.

Zaterdag was het vroeg dag want ik had afgesproken met een van mijn vroegere collega’s. Eigenlijk dekt dat de lading niet, want ze is door de tijd dat we samenwerkten een vriendin geworden. Allebei enorme booknerds en we wilden al een paar jaar eens samen naar de boekenbeurs. Maar Corona liet dat vaak niet toe. Deze keer wel! Toen we aankwamen in het station zagen we deze prachtige decoratie van Alice in Wonderland. In november of december is het lichtfestival in de Zoo van Antwerpen en dit was alvast daarvoor. We hebben hem ook ‘s avonds in het donker gezien en hij was best wel mooi! Fijne start van de dag

Met de tickets voor de boekenbeurs (eigenlijk heet het nu LEES! Festival) konden we ook gratis naar binnen bij heel veel musea in Antwerpen. Omdat LEES! niet zo groot is als de boekenbeurs zelf, hebben we er ook gebruik van gemaakt. Dus na de lunch hebben we twee expo’s bezocht, het waren kleine expo’s. We bezochten de expo rond het eten en daarna eentje rond kleurrijke rituelen. De tweede vond ik iets mooier en interessanter. Maar ik heb vroeger met school echt heel vaak musea en tentoonstellingen bezocht dus misschien ben ik gewoon te verwend. Het is ook van toen geleden dat ik nog eens in een museum ben geweest dus ik had meteen flashbacks naar vroeger. Fijne flashbacks, dat wel.

We zijn niet tot helemaal boven geweest en eigenlijk nu ik achteraf nadenk wilde ik dat we dat wel gedaan hadden. Het uitzicht vanaf de vijfde verdieping was ook al indrukwekkend. Fun fact: de tweede boot op de foto (van links geteld, met de donkere onderkant) is de boot van Gert Verhulst. Er zijn heel wat mensen die hem een blaaskaak vinden, maar ik niet. Net als voor heel veel kinderen heeft hij voor een magische jeugd gezorgd en eigenlijk was Studio 100 ook wel een lichtpuntje in mijn jeugd. Nog steeds trouwens, als ik mijn dag niet heb zoek ik een playlist op van Studio 100 en ik voel me altijd beter dan.

Een hoogtepunt van deze week was wel dit. Al een paar jaar volg ik schrijfster Monica Haak op Instagram en Youtube. Ze is de enige wiens vlogs ik altijd kijk en tot de laatste seconde. Daarnaast schrijft ze ook hele mooie boeken. Een kleine waarschuwing, je moet wel tegen een stootje kunnen als je haar boeken leest want ze zijn vrij heftig. Het mooie aan haar schrijfstijl is dat het mooi blijft en niet eindigt in een cliché dramaboek zoals sommige schrijvers. We hadden door te chatten al een vrij goeie band via Instagram opgebouwd, dus het was wel heel speciaal om elkaar in het echt te zien. Toen ik haar gespot had (want ik wist uiteraard dat ze er was) kwam de adrenaline ook op. Echt, we zijn drie dagen later en ik typ dit met een grote glimlach op mijn gezicht. We hebben zeker een halfuur staan babbelen en het voelde of ik haar al jaren kende. Omgekeerd ook heb ik ondertussen gehoord. Vriendschap is zoiets moois 🙂

Het grappige was ook dat normaal laat je je boek signeren. Dat is de bedoeling. Haar boeken staan allemaal al gesigneerd in mijn kast dus dat was geen optie meer. Gelukkig had ik mijn treinticket, dus er is wel iets gesigneerd. Al een chance dat ik mijn ticket en de foto heb, want het voelt zo mooi en onwerkelijk dat ik bijna zou denken dat ik het gedroomd heb. Maar nee, het is echt gebeurd.

Na de babbel met Monica wandelden we verder door de beurs, ik ging met een bescheiden buit naar huis. De twee bovenstaande boeken zijn onderdeel van de buit, maar die komt straks nog. Het was ook gewoon heel gezellig. Ik had mijn collega al heel lang niet meer gezien maar toen we elkaar terug zagen babbelden en er was niks veranderd. Ons gezever, onze plagerijen en grapjes was er nog steeds. Als er een ding is waar ik dankbaar voor ben van mijn vorige job is het wel dit. Dat ik er zulke lieve en geweldige mensen heb leren kennen. In allerlei manieren. Ik ging trouwens niet met de duurste rekening naar huis, just saying. Er zijn waarschijnlijk mensen die dat vermoeden wel hadden, het is niet zo. Maar het was wel een hele toffe dag, niet enkel vanwege Monica. Zet twee booknerds bij elkaar op een boekenbeurs en je krijgt dit haha. We gaan er proberen een jaarlijkse gewoonte van te maken dus we zullen zien.

Dit is de buit waar ik mee naar huis ging. Het boek van Sex Education ging ooit wel naar huis komen, want die serie was echt geweldig. Dus toen ik hem zag liggen dacht ik dat ik hem meteen kon meenemen. Ik had niet echt een plan of bepaalde titels in mijn hoofd, maar ik ben wel heel benieuwd naar Middernacht bibliotheek. Het klinkt wel als een verhaal waar ik voor zou kunnen vallen. Ik hoop ook dat die nieuwe boeken mijn leesconcentratie terug in de lucht schoppen. Lezen is geen wedstrijdje natuurlijk, maar als ik door Timehop of social media eraan herinnerd word hoe vlot ik vroeger las, mis ik dat wel. We zullen zien. Ik denk dat De Roadtrip wel een boek is dat makkelijk zal weglezen. En Stranger Things is altijd goed dus dat komt ook goed. Ik weet sowieso dat ik volgend jaar mijn leesdoel een heel pak lager ga mogen zetten want meer dan 50 boeken is niet meer haalbaar.

Sinds de update speel ik weer veel meer Animal Crossing, net als velen die addicted zijn aan dit spel. Zoals ik al zei, de update zorgde voor een frisse wind door het spel. Er is ook nog betalende content bijgekomen, maar die heb ik nog niet aangeschaft. Een van mijn eilandbewoners ging ook verhuizen en ik vond een dreamie in de plaats. Olive was een schattig beertje dat ik heel graag op mijn eiland wilde en nu is ze er! Net als vroeger met The Sims kunnen de kleine overwinningen uit de game me heel blij maken. En eigenlijk is dat wel heel mooi dat iemand zo gelukkig kan worden van die kleine lichtjes. Zeker in de wereld hoe hij vandaag is.

Mama toonde me dat Large nieuwe sneakerkousen van Harry Potter verkocht. Ik heb er nog geen officiële melding van gemaakt op mijn blog, maar eigenlijk heb ik net als twee medebloggers een koopstop ingelast. Het boekenfestival van afgelopen zaterdag (of aan het begin van dit overzichtje, want eigenlijk klopt die benaming niet meer als dit online komt). Ik hoop dat je nog kan volgen haha. Die telt niet mee. Ik heb zowel games als boeken nodig om me goed te voelen. Maar ik wil dat ook met mate doen, en voorlopig geen nieuwe ebooks of boeken kopen. Voor het festival heb ik een uitzondering gemaakt omdat dat gewoon bij die sfeer hoort. Maar dus toen zei ik dat tegen haar en voor ik het wist had ze ze besteld voor me. Als cadeautje. Ik krijg de laatste tijd veel cadeautjes zo te zien, maar ik vind het wel superlief en ik ben er altijd heel dankbaar voor ❤️

Woensdag was mijn eerste werkdag in drie maanden. Ik heb nog geen vast werk, ben nog volop aan het solliciteren. Bij mijn vorige job in de supermarkt zat er wel een heel groot gat in de roosters. Tot die tijd heb ik besloten om (met toestemming van mijn baas) af en toe een paar shiften te draaien om het rooster vol te krijgen. In België heet dat dan een flexijob of bijverdienste, maar zo kan ik ook rustig weer opbouwen. Mijn plan is niet om te blijven, want die job in fulltime bezetting gaat niet meer voor mijn lichaam. Maar het is fijn om weer iets om handen te hebben. Bovendien kan mijn lichaam dan ook weer wennen aan een job, want ik ben anders bang dat de klap met een vaste job heel groot zal zijn. Nu kan ik opbouwen en dat is ook niet slecht. En ondanks de moeilijke kantjes die mijn lijf me soms gaf, deed ik mijn werk daar wel heel graag, dus zo’n grote ‘straf’ is het niet. Ik had enkel de late shift, maar het was wel meteen een pittige en hectische shift. Op een niveau dat ik nog niet veel meegemaakt heb in die twee jaar dat ik daar wel vast in dienst was. Maar het was fijn, en veel vaste klanten waren ook heel blij toen ze me zagen. Vond ik wel heel leuk natuurlijk 🙂

Ik heb deze week twee late shiften, die ben ik ook gewend om te werken en vind ik om eerlijk te zijn ook het fijnste. Maar we zullen zien hoe de komende weken eruit zien. Zal wel heel wisselend zijn.

Donderdag was het feestdag. Wapenstilstand. Mijn beste vriendin speelt bij de stadsharmonie, en vroeger heb ik haar al eens horen spelen tijdens een concert. Ze wilde heel graag dat ik nog eens kwam kijken. Vandaag was het geen concert, maar natuurlijk kwam de harmonie samen voor een kleine ‘plechtigheid’ voor Wapenstilstand. Het is nu eenmaal een belangrijke dag in onze geschiedenis. Het was zo leuk om haar te zien spelen, want muziek is haar grootste passie. Altijd al zo geweest, al sinds ik haar ken. Daarna was er nog een kleine receptie buiten met de muzikanten en vroeg ze of ik misschien zin had om de middag bij haar thuis te spenderen. Haar ouders vonden dat ook prima, dus ik zei ja. Ik had wel echt heel veel pijn door die zware shift van woensdag, maar ik wilde heel graag iets leuks doen. Het was qua pijn echt een hele pittige dag, het is lang geleden dat ik zo’n pijnlijke dag heb gehad. Het is ook op donderdagavond dat ik nu een vervolgje aan het schrijven ben, dus ik voel het echt wel nu.

In de namiddag na het eten kwam er ook familie over de vloer van mijn beste vriendin, met twee kinderen. Mijn beste vriendin had cupcakes gebakken die zij dan mochten versieren met glazuur, sprinkles en suikerpastei, of hoe je dat gekleurde spul ook wil noemen. Achteraf gezien was het wel een hele kleurrijke en vrolijke boel zo. En ze waren ook heel lekker! Het was ook een gezellige namiddag, ik ken mijn beste vriendin haar ouders ook al vrij goed aangezien we al meer dan tien jaar bevriend zijn. Een tijdje terug zijn ze een dierbare verloren en ik had een kaartje getekend en opgestuurd en ze waren daar allemaal heel blij mee. Daar doe ik het voor. De pijn en het verdriet kan ik jammer genoeg niet wegnemen, maar ik kan wel een lichtje proberen te maken voor hen. Ik heb ook weer geleerd vandaag dat je de wereld niet hoeft te redden om een lichtje voor iemand te zijn. Dus het was zeker een geslaagde namiddag. Normaal is de gewoonte dat ik bij hen blijf eten ‘s avonds, maar ik was zo kapot dat dat niet meer is doorgegaan. Mijn vriendin zag het volgens mij aan me dat ik niet helemaal oke was, want ze was echt wel bezorgd. Is ze altijd, maar dat voelde ik vandaag net iets meer. Het is mooi hoe de mensen die mij echt goed kennen toch zien dat ik niet oke ben als ik blijf beweren dat het wel zo is.

Donderdagavond keek ik naar de derde studioshow van K2 zoekt K3 want die moest ik nog kijken. Doordat ik zo laat keek heb ik al spoilers gevangen online en ik was het er zeker niet mee eens. Een van mijn favorieten is uit de wedstrijd. Soms hoor ik dan om me heen dat ik me niet druk moet maken, dat het voor kindjes is. Maar aangezien ik op slechte dagen rustig word van K3 belangt dit mij wel. En eigenlijk vind ik het ook gewoon heel leuk om te volgen, want soms worden er echt hele oude of minder bekende liedjes gezongen en das altijd nostalgie. En nostalgie is bij mij iets heel magisch heb ik gemerkt. Wellicht is het daardoor dat ik rustig word van hun muziek als ik mijn dag niet heb.

Hoe was jouw week?

Geef een reactie

14 thoughts on “Week in beeld 67 | Terug aan het werk

  1. Het lijkt alsof je een hele week hebt gehad, zo fijn voor je! Ik wist niet dat je met je boekenbeursticket ook musea kon bezoeken, was dat vroeger ook al zo of is dat iets nieuws?

    1. Het was een topweek! En ik heb geen idee. Shame on me, maar ik ben dus nog nooit eerder naar de boekenbeurs geweest dus ik heb geen flauw idee. Ik wist het zelfs niet, mijn collega wees erop dat dat kon. Dus het antwoord op je vraag blijft van mijn kant onbeantwoord haha.

  2. Ik kende Moninca Haak nog niet. Ik heb haar eens opgezocht op Goodreads en een boek toegevoegd aan mijn to read lijst. Die lijst is eigenlijk al veel te groot maar toch bedankt! Er kunnen altijd nog boeken bij 😉 Ik vind het wel herkenbaar dat je ergens teleurgesteld bent over je leesdoel. Ik vrees ook voor mijn doel van 25 boeken te halen (zit nu aan 17/25) en ergens wringt dat wel. Omdat ik weet als de omstandigheden anders zouden zijn, het wel zou lukken…
    Het lijkt me heel fijn dat je terug kon gaan werken en trouwe klanten terug zag.
    Je bent zeker niet de enige die “fanatiek” K2 zoekt K3 kijkt. Ik volg het en heb zeker kandidaten die meer favoriet zijn dan andere. Jammer inderdaad voor Kato… (Ik denk dat je haar bedoelt? Manou kan ook natuurlijk, vond ik ook wel leuk)

    1. Ik heb het haar verteld via instagram, was ze heel blij mee! En het probleem van een te grote TBR is heel herkenbaar haha! Zal een probleem zijn dat nooit eindigt denk ik. Wel een leuk probleem. En inderdaad, het wringt wel een beetje dat ik mijn leesdoel niet zal halen. Voor dezelfde reden als jij. Maar ik probeer trots te zijn op wat ik wel heb gelezen, dus ik hoop dat dat bij jou ook lukt. 17 is echt een heel mooi aantal!

      En ik ben blij dat er nog mensen zijn die het volgen onder mijn lezers! Ik was inderdaad supporter voor Kato. Manou vond ik ook wel iets hebben, maar het maakt niet meer uit want ze zijn allebei uit de wedstrijd. Dus mijn support gaat naar Julia, want die vond ik ook al leuk samen met Kato. Ik denk dat ze wel een goeie kans maakt.

  3. Bijzonder dat je de schrijfster zo goed hebt leren kennen inmiddels. Ik kan me voorstellen dat dat zo’n ontmoeting nog extra mooi maakt.
    Middernacht bibliotheek heb ik toevallig ook gekocht van de week, alleen dan in het Engels.
    Fijn dat je weer bent begonnen met werken, inderdaad een mooie kans om weer voorzichtig op te gaan bouwen.

    1. Inderdaad! Het was echt magisch om haar in het echt te ontmoeten en spreken. En ik lees ook veel meer Engels nu, maar ik was bang dat Middernacht Bibliotheek in het Engels te ingewikkeld wordt. Dus vandaar. En ik geniet er heel erg van dat ik terug kan werken! Ik voel nu pas hoe ik dat gemist heb om terug aan het werk te zijn.

  4. Animal Crossing is wel weer heel erg leuk geworden, he? Wij zijn nooit gestopt met spelen en hebben dus aardig wat Nook miles en Bells opgebouwd. Ik heb nog alle oorspronkelijke bewoners want ik wil ze niet kwijt. Als je eenmaal Flurry, Flora, Fuchsia, Beau en Lionel hebt, dan neem je Gonzo en Octavio op de koop toe. En Olivia, die is ook zo leuk!Er zijn maar drie bewoners gewisseld.

    1. Ja inderdaad! Zeker de update, die geeft weer nieuw leven aan het spel. Ik heb ondertussen ook heel wat Bells, maar die zijn niet helemaal via het spel verdiend haha. En je hebt echt leuke bewoners! Beau en Gonzo heb ik een tijdje gehad. Beau eigenlijk nog niet zo lang geleden, maar die wilde weg. En aangezien ik andere dreamies heb; Maar Flurre en Fuchsia zijn ook heel schattig! Ik heb zelf heel veel oorspronkelijke bewoners gewisseld. Er is maar eentje van de twee beginners die ik nog heb en dat is Bill. Maar dat is ook echt mijn favoriet, dus die gaat nergens heen.

  5. Middernachtbibliotheek is zooooo’n mooi boek, en Arlo is ook zo’n topper! <3
    Fijn dat je je 'oude' job nog af en toe kan uitoefenen, in afwachting van ander werk. Ik duim dat je iets vindt dat bij je past, en vooral dat je lichamelijk kan doen.
    Net als jij ben ik wel benieuwd wie de nieuwe K3 wordt. Eén echte favoriet heb ik eigenlijk niet. Spannend :-).

    1. Ik ben zo benieuwd! Heb er al zoveel mooie dingen over gehoord, ook van mensen die echt nooit lezen. Dat zegt heel veel in mijn ogen. En dankjewel voor het duimen, dat betekent heel veel voor me! Tof om te horen dat ik niet de enige ben die benieuwd is naar het nieuwe lid van K3. De uitslag is ondertussen niet meer ver weg, want zaterdag is de finaleshow. We zullen zien! Ik heb wel een favorietje dat ik heel graag zie eindigen als het nieuwe K’tje.

%d bloggers liken dit: