Hoe ik ontdekte dat ik HSP ben

Hoi allemaal! Een paar maanden terug vertelde ik voor het eerst over hoogsensitiviteit. Wat het is, wat het ongeveer inhoudt. Hoewel je dat nooit helemaal kan veralgemenen, want iedere HSP’er ervaart zijn sensitiviteit anders. Net zoals ieder mens op de wereld, zijn ook wij allemaal eigen en uniek. Ik weet nog prima hoe ik ontdekte wat het is, en hoe ik zelf besefte dat ik het ben. Het kan een struggle zijn om je anders te voelen als hoogsensitieve en niet te weten waaraan dat ligt. Vandaag deel ik mijn ontdekkingsverhaal!

DSC_6124.JPG

Het begon allemaal rond eind december 2013/begin januari 2014. De gebeurtenis waardoor ik het ontdekt is helaas minder leuk, maar de ontdekking zou toch ooit een keer komen. Eind december stierf mijn pepe namelijk. Het was iemand waar ik een heel hechte band mee had, iemand die goed kon luisteren. Het was een fantastisch mens, laten we het zo zeggen. Hij was al een maand ziek en de dokters hadden er geen goed oog voor. Dus we zagen het wel al aankomen. Maar natuurlijk neemt dat pijn of verdriet niet weg en komen zulke dingen nog steeds als klap. Ik heb zoveel verdriet gehad, en eerlijk mis ik hem nog altijd. Maar dat zijn gevoelens die nooit zullen wennen of overgaan. Ik zocht toen op internet manieren op om met dat verdriet of met die gevoeligheid om te gaan. Inmiddels weet ik dat je het internet een beetje kan gebruiken, maar je dat toch echt op je eigen manier moet verwerken. Maar ik zocht vooral op de term ‘gevoeligheid’. En ineens stuitte ik voor het eerst op de term. Hoogsensitiviteit. Het lijstje eigenschappen laadde zich al snel, en ik herkende me erin. Maar ik was nog terughoudend. Veel mensen in reacties zeiden dat het iets slechts was, je het absoluut niet op jezelf kan vertellen of je het bent of niet. Dat het vreselijk was en je het maar beter niet kon zijn. Ik maakte dus eerst en vooral kennis met de mensen die geen vrede hebben met hun gevoeligheid. En ook, ik was 16. Gevoeligheid en heftig reageren waren ten eerste kenmerken van een puberteit, en daarbij had ik net een overlijden te verwerken gekregen. Dus ik twijfelde.

Maar ik merkte dat hoe meer ik er op ging letten, dat het ook steeds meer toenam. Maar aan de andere kant, alles wat je aandacht geeft groeit. Vooral door de negatieve reacties toen op internet was ik er een beetje bang van. Want meeste mensen zeiden gewoon dat het iets slechts is en je er niet trots op mag zijn en het flink irritant is om HSP te zijn. En dat mensen die zichzelf diagnoseren gewoon aanstellers zijn. Terwijl ik me echt wel goed herkende in die punten. Toch bleef ik research doen en ik herkende me steeds meer. Ik heb mezelf op 15 februari 2014 hoogsensitief verklaard. En ik begon steeds meer te ontdekken, maar ook dat ik niet raar ben. Omdat ik op alles zo heftig reageer. Dat ik geen aansteller ben, dat ik geen freak ben of iemand geschift. Nee, dit hoort bij mij. Dit ben ik. Ik heb dat schooljaar heel veel reacties gehad op mijn gevoeligheid in het algemeen (ik was er nooit echt voor uitgekomen dat ik HSP ben trouwens) en hoe meer ik daar reacties op kreeg, des te trotser ik werd. Dit is wie ik ben, dit hoort bij mij. Jaar na jaar leerde ik steeds meer over mezelf, over die hoogsensitiviteit. En over jezelf raak je nooit uitgeleerd. Er zijn dagen dat ik nog beseffingen doe of nieuwe ontdekkingen. Waardoor ik mezelf nog meer begrijp. En weet je, het is belangrijk om anderen te begrijpen en het voor hen fijner te willen maken. Maar het is minstens even belangrijk om dat voor jezelf te doen. Want uiteindelijk kan je geen anderen helpen als je zelf de kracht daar niet voor hebt.

Hoe ik er vandaag de dag mee leef? Op een veel betere manier dan destijds. Vroeger was gevoeligheid een gewone eigenschap en iets wat ik haatte. En na een tijdje zag ik het als iets normaals, gaf ik er geen aandacht aan. Maar nu zie ik het als iets prachtigs. Ik kan er namelijk hele mooie dingen uithalen. Ook hele lastige dingen, maar is dat niet met alles zo in het leven? Ik krijg de dag van vandaag ook meer bevestiging dat ik absouluut niet de enige ben die hoogsensitief is. Door boeken (dankjewel Fleur van Groningen!), door andere mensen die ook net als ik HSP zijn. Zelfs op school kom ik mensen tegen die hetzelfde zijn als ik ben. Hoewel dat ook niet helemaal waar is, want we zijn allemaal uniek. HSP of niet. Ik ken klasgenoten die HSP zijn, leerkrachten, mensen uit de leerlingenbegeleiding. Ik hou van allerlei soorten mensen en ik hou van heel veel mensen. Maar het is soms wel fijn om iemand te kennen die in hetzelfde schuitje zit.

Ken jij iemand die hoogsensitief is?

Hoogsensitief zijn

Hoi allemaal! Ik heb hoogstwaarschijnlijk al een keer verteld dat ik hoogsensitief ben. Dit is een term die (gelukkig) vaker in de media komt, maar toch is het niet iedereen duidelijk wat het nu precies inhoudt of wat het is. Maar er zijn wel veel mensen die hoogsensitief zijn en misschien totaal niet weten hoe ze ermee moeten omgaan of het nog niet eens weten. Ik weet dat toen ik het ontdekte het een opluchting was dat het eindelijk een naam had. En dat ik er dus mee kon leren omgaan. Vandaar vertel ik vandaag graag iets over hoogsensitiviteit.

DSC_0120

HSP (afgekort) of hooggevoeligheid is iets wat 15-20% van de mensen IS. Die is benadruk ik eventjes, want er zijn veel misverstanden. Mensen denken namelijk dat het een stoornis of ziekte is waarvan je moet genieten of een stoornis die je hebt. Dat is niet zo. Hooggevoeligheid is namelijk een karaktereigenschap. Je kan er niet van genezen, je kan er ook niet van af komen. En ik zou dat zelf ook niet willen trouwens. Maar ik kan me voorstellen dat het af en toe flink lastig is om als HSP overeind te blijven in onze dagelijkse maatschappij. Een deeltje daarom ben ik mijn blog begonnen, maar ik weet dat niet alleen HSP’s problemen hebben in onze maatschappij. Vandaar dat ik mijn blog vaak wat ruimer trek.

Maar wat is het nu precies? Wel, ik zal het je uitleggen. De basis is eigenlijk dat we allemaal prikkels binnenkrijgen. Prikkels afkomstig van je zintuigen. Als je een kamer binnenkomt hoor je dingen, zie je dingen, ruik je dingen en als je iets eet proef je natuurlijk ook dingen. Allemaal goed en wel, het is nodig. Er is een centrum in je hersenen die al die prikkels verwerkt waardoor jij verder kan met je dag of het moment. Het probleem is bij HSP’s dat er geen filter is. Waardoor dus echt alles binnenkomt en extra verwerkt moet worden. Een hoogsensitief persoon kan teveel prikkels binnenkrijgen met alle gevolgen van dien. Dit heet men dan overprikkeld zijn. Welke effecten dat heeft, is echter voor iedereen anders. Sommigen worden enorm geirriteerd en boos (zoals ik soms), sommigen worden moe en sommigen worden zelfs somber en lusteloos. Bij mij zelf hangt het er een beetje van af. Ik voel het op het moment zelf niet altijd, maar daarna ben ik doodmoe. Thuis ben ik sneller geirriteerd.

Je kan nu bedenken dat dit alleen maar irritant is, die filter die ontbreekt. Toch zijn er meerdere eigenschappen. Er komt namelijk veel meer bij kijken. Een hooggevoelige voelt anderen hun stemmingen en emoties aan (wat niet altijd even fijn is bij overprikkeling), kan zich beter inleven in anderen en wil graag een ander helpen. Dat is voor veel HSP’s een enorme valkuil, alleen maar anderen helpen en zichzelf vergeten. Hier heb ik ook heel veel moeite mee, nog steeds. Maar het gaat niet enkel om anderen. Als hooggevoelige heb je vaak enorm veel wijsheid en een intuïtie die heel gericht is en meestal wel juist. Je intuïtie is trouwens een gevoel dat je vertelt of iets goed of fout is. Bij een hoogsensitieve is die vrij goed ontwikkeld. Meesten gaan dan ook belangrijke keuzes op gevoel maken. Zo heb ik zelf ook mijn keuze gemaakt toen ik wisselde van opleiding. Ook door dat inlevingsvermogen is muziek en kunst iets wat hen aanspreekt of waar ze veel interesse in hebben of veel liefde voor hebben. Muziek kan een heel troostende werking hebben, en kunst op een bepaalde manier ook wel. Die geraaktheid is dan wel echt heel mooi. Want als ik naar mezelf kijk, ik zou de momenten dat ik door een prachtig liedje werd geraakt niet meer op twee handen kunnen tellen maar ik geniet er wel elke keer van als ik een liedje ontdek.

Hoogsensitief zijn is iets heel fijns, want ik ervaar de wereld daardoor helemaal anders. Op een manier die niet iedereen meemaakt. En hoewel dat soms lastig is en tot veel stof van nadenken zorgt, zou ik het niet anders willen. Dit hoort bij mij. Want neem dat weg en je neemt ook alle mooie momenten en geniet-momenten weg. Het feit dat ik een prachtig liedje ontdek. De zon die opkomt onderweg naar school op de bus. Het warme gevoel als een leerkracht je begrijpt en je wil helpen. De trots op jezelf. Het zijn dingen die ik niet zou willen missen, hoe moeilijk het soms ook is. Ik ben een doorzetter, ook als het moeilijk gaat. En met deze woorden sluit ik graag deze blogpost af. Ik hoop dat het woordje hoogsensitief of HSP nu wat helderder is voor jou. Ooit vertel ik mijn verhaal en hoe ik het ontdekte. Maar dat is voor een andere keer!

Kende jij het begrip ‘hoogsensitief’ al?