Dansen in de regen | Over trauma, mijn social media break & andere dingen

Ik blijf maar zeggen dat ik binnenkort weer actief ga bloggen, dat ga ik bij deze niet nog maar eens herhalen want ik weet niet of ik het kan waarmaken. Zoals bijna elke post die ik tegenwoordig schrijf over mijn eigen leven kan ik alleen maar zeggen dat het weer vrij ruige tijden geweest zijn. Ik praat eventjes bij.

Photo by Jan-Willem on Unsplash

We zijn eind november en het viel me op dat er heel weinig online is gekomen deze maand. Ik denk dat ik dat kan verklaren want alle tijd die normaal in bloggen kruipt, kruipt in iets anders. Namelijk: lezen. Ik lees nog steeds heel veel. De cijfers uit mijn boekenpost van oktober ga ik waarschijnlijk niet kunnen evenaren, maar het is toch wel weer een mooie periode geweest. Ik denk ook net dat het de boeken zijn die me erdoor hebben geholpen. Het is namelijk een lastige periode, en niet perse door mijn verwerking. Het speelt mee, maar het speelt niet de hoofdrol. Ik kan ook niet in detail gaan, want er zijn derden bij betrokken. En mensen door het slijk halen of hun privacy niet respecteren is niet waar ik voor sta als blogger. Er is wel een eind aan de storm aan het komen. Met bijgevolg ook dat ik waarschijnlijk tot eind dit jaar geen weekoverzichtjes meer ga posten. En niet perse omdat mijn leven niet perfect is (dat is het in geen enkel overzichtje) maar ik merk dat ik er de ruimte en zin niet in heb. En het is nu echt belangrijk dat ik inspeel op dingen die me energie geven en waar ik zin in heb. Mijn mentale gezondheid is er niet zo goed aan toe geweest de afgelopen weken.

Ik heb een paar keer gedanst op de grens van terug suïcidaal zijn, net niet gebeurd. Ik heb ook voor dat kon gebeuren actie ondernomen. Ik ben een paar weken offline geweest van de socials, maar ook heb ik heel veel gelezen. Begin deze maand heb ik een post gelanceerd met hoeveel en wat ik gelezen heb in oktober en die cijfers zijn insane. Zelfs voor mij. Nu moet ik zeggen dat ik dat de komende tijd ook niet perse zie veranderen, want los van mijn mentale gezondheid geniet ik er enorm van. Voor mocht je bezorgd zijn: ik ben oke. Ik heb heel veel lieve mensen om me heen waar ik veel steun heb uitgehaald, maar ik ben zelf ook sterker dan de vorige keer dat ik me zo slecht voelde. Ik weet dat ik op mezelf kan vertrouwen om het tot een goed einde te brengen. Ondertussen ben ik weer actief op de socials, dus het gaat beter. Al is het in hele kleine deeltjes, maar dat vind ik prima.

Vandaar dat ik ook geen kleine gelukjes gedeeld heb of ook maar iets. Hoewel het juist nu belangrijk is om daaraan te denken, geloof ik ook niet in toxic positivity. En het voelde enorm fout om te delen dat alles op wieltjes loopt terwijl dat niet zo is. Maar ik had ook niet echt de drang om iets anders te delen, gewoon eventjes niks. Er is heel veel paniek, huilbuien, stress, wanhoop en nog zoveel meer de revue gepasseerd de afgelopen weken. En dat deel ik ook graag. Weet dat het ook bij de meest positieve mensen niet altijd voor de wind loopt. We hebben allemaal onze moeilijke periodes. Ondanks dat blijf ik wel vechten voor beter. Maar zoals ik al zei, de storm is ten einde aan het komen.

Hoe gaat het met jou?

Geef een reactie

3 thoughts on “Dansen in de regen | Over trauma, mijn social media break & andere dingen

%d bloggers liken dit: