Van overleven naar terug leven

Een van de momenten dat ik me -hoe kan het ook anders- een van de gelukkigste mensen op deze aardbol voelde afgelopen tijd.

Overleven doe je vaak in de wildernis. Dat is waar ik aan denk als ik het woord overleven hoor. Overleven in de jungle, uit de klauwen van gevaarlijke beesten blijven en ondertussen zorgen dat je water en voedsel hebt. Eigenlijk is het leven soms net een grote jungle. Er gebeurt altijd van alles en de tijd staat nooit echt stil. Behalve op de echt stomme dagen dan, dan lijkt de klok achteruit te gaan in plaats van vooruit. Toch heeft het woord overleven een andere betekenis gekregen voor mij. Voor velen als je er lang genoeg over nadenkt. Overleven doen we niet alleen in de jungle of in de wildernis. Dat doen we ook als het dagelijks leven te zwaar wordt voor onze schouders. Ik ben er ondertussen een kleine expert in geworden denk ik. Dat vind ik confronterend om te zeggen, maar tegelijkertijd zeg ik het ook met een soort trots. Want het betekent dat ik moeilijke jaren heb doorstaan. Overleefd eigenlijk. Maar het meeste is op zijn plek aan het vallen en de dingen waar ik nog mee in gevecht ben, zullen dat ook doen. Daar ben ik voor de volle honderd procent voor overtuigd. There is no stopping me now. Daarvoor ook niet trouwens. Als ik iets in mijn hoofd heb, ga ik er recht op af.

Ik geloof dat we niet alleen op de planeet zijn om de moeilijke knopen door te hakken. Het is iets wat je niet kan ontkomen, dat wel. Het is een deel van je levenslijn. Er zijn tijden geweest dat ik het gevoel had dat ik er alleen was om mensen te pleasen, maar dat ik zou moeten accepteren dat dat het ook zou zijn. En eigenlijk, als je in overlevingsmodus zit denk je ook aan niks anders dan zorgen dat je in leven blijft. Dat is letterlijk wat het woord ‘overleven’ betekent. Het is in mijn bloed geslopen want ik had geen andere keuze dan full on in overlevingsmodus leven. Wilde ik dat ik de omstandigheden waarin ik zat doorkomen. Ik kwam op een TikTok die vertelde: ‘maybe it’s time to figure out how to live again’. Het raakte me en zette me ook aan het denken. Mijn weken en maanden gaan heus niet alleen maar over healing, er zitten ondertussen wel stukken leven tussen. Momenten dat ik sprankels of vuurwerk in mijn hart voel komen. Terwijl ik dit schrijf flitsen er ook echt van die dagen voorbij en dat is een goed teken. Maar het is ook eng. Terug gaan leven. Ik heb dat nog nooit eerder gedaan. Maar ik heb ook dromen. Niet enkel grote dromen, ook gewoon dingen waar ik naar uitkijk om te gaan doen in de toekomst. Om terug te leren genieten, te leren mezelf te zijn. En vooral ook om dat kleine meisje in mij in leven te houden. Maar de vrouw in de TikTok zei het wel heel correct en accuraat voor mij: figuring out. Uitvinden hoe. Waarschijnlijk gaat dit tussen de regels door ook op mijn blog komen, en misschien zal je het ook in weekoverzichten zien gebeuren. Dat hoop ik toch. Dat betekent dat ik de moed en de wilskracht heb gevonden om het ook te gaan doen. Ik weet nog niet hoe, en ik weet ook totaal nog niet wat ik me moet voorstellen bij mijn definitie van terug leven. Daarom ook de figuring out. Het zal ook weer een ontdekkingstocht worden, al weet ik in zekere zin wel een paar dingen die daarbij horen.

Er is daar ergens achterin een stemmetje dat me probeert te saboteren in mijn hoofd. Het stemmetje dat geleidt wordt door een resem aan trauma’s. Maar ik snoer dat stemmetje graag de mond (ook al lukt me dat zeker niet elke dag). Ook ik ben niet op de planeet gekomen om enkel te overleven. Ook ik verdien het om dingen te doen die mij blij maken, me terug opladen of me het gevoel geven dat ik de gelukkigste persoon op aarde ben. Ik wens iedereen minstens 100 van die dagen per jaar toe, ook al is dat niet ieder jaar even evident. Maar ik hoop het mezelf met de tijd ook met volle intentie te kunnen toewensen.

%d bloggers liken dit: