Het zal misschien wel opgevallen zijn (of niet) dat er de laatste paar weken eigenlijk bijna alleen maar weekoverzichtjes zijn verschenen en bijna niks anders. Ik zit al een tijdje op medicatie om mijn angstklachten wat naar beneden te krijgen, en dat werkt samen met rust wel zijn vruchten af. Nog niet waar het moet zijn, maar das een kwestie van tijd en boterhammen. Sindsdien loop ik een beetje vast eigenlijk. Op een of andere manier lukt het niet om te schrijven. Ik krijg er geen contentwaardig gerief uit. Misschien ook omdat ik al een tijdje thuis zit en daardoor het voelt alsof mijn leven wat op pauze staat. Maar tegelijkertijd leer ik zoveel over mezelf en ben ik ook aan het groeien in deze periode. En normaal lukt het me wel om daar iets over te delen. Maar tegenwoordig is het moeilijk. Ik kan dan wel over minder zware dingen schrijven, maar daarvoor besteed ik ook gewoon te weinig tijd aan andere zaken. Alles wat nu in mijn hoofd zit is gewoon echt mijn angstklachten verwerken, mijn mentaal welzijn waar ik me op focus en vooral de gebeurtenis verwerken die die angstklachten heeft veroorzaakt. Ik zit wat schrijven betreft met mijn handen in het haar. Maar daar kom ik wel weer uit.
Ik heb eigenlijk al een paar weken niks anders meer geschreven dan weekoverzichtjes en misschien was dit allemaal schrijven wel de drempel die ik moest overwinnen. Misschien gaat het vanaf hier weer een beetje makkelijker worden. Ik weet dat bloggen geen verplichting is en dat leg ik mezelf ook niet op. Want daarmee ga ik een muur vormen tussen mezelf en mijn blog. Maar ik heb wel graag dat er enigszins wat actie in zit. Dussueh, we gaan het zien. Ik ben in elk geval blij dat ik erin geslaagd ben om dit al te schrijven.
Liefs en dikke knuffels
Nikita ★
Soms is het zoals een ketchupfles. U er een paar keren aan proberen zetten, geen woord eruit krijgen. Tot het eens lukt, en het resulteert in een waterval. 😅
Komt wel. Misschien is het nu ook even niet nodig gewoon?