Ik nam mijn blog eens onder handen

Hoi allemaal! In de drie jaar die ik als blogger al actief ben hier, heb ik al best veel gedaan. Er zijn heel vaak nieuwe jasjes om mijn blog gegooid, lettertypes veranderd, nieuwe headers. Er is al van alles de revue gepasseerd. Maar ik denk dat het nu wel zo zal blijven, want ik ben blij met hoe het nu is! Ik wilde graag wat vertellen over mijn nieuwe lay-out. Let’s go!

Al een lange tijd keek ik uit naar heel veel collega’s die een strakke blog lay-out hadden en ik wilde dat zelf ook. Natuurlijk ga ik ze niet nadoen, want ik doe ook graag mijn eigen ding. Dus ik ging wat rondsurfen op het net, uiteindelijk kwam ik door Irene StudioGemThemes tegen, en daar heb ik dus mijn nieuwe thema gekocht. Ik heb er wat kleine aanpassingen in gegooid met WordPress en natuurlijk gooide ik mijn eigen blognaam bovenaan. Ook ben ik overgestapt naar een eigen domeinnaam, waardoor ik nu niet meer blog onder de naam Sensitive Soul maar effectief onder Hoogsensitieve Held.

Door die aanpassingen ben ik volledig blij met mijn blog, maar daarnaast heb ik daardoor heel veel zin en energie gekregen om nog meer te bloggen. Daar was weinig van te merken afgelopen week, dat weet ik. Het klinkt enorm ironisch. Ik heb een drukke week achter de rug met heel veel toffe dingen, zul je ook wel merken maandag. Maar daardoor kwam ik vaak ’s avonds uitgeput thuis en had ik totaal de energie niet meer om te bloggen. En zonder energie komt er meestal ook niks zinnigs uit dus ik dacht, ik laat het maar voor later. Ik zei het al nog niet zo lang geleden;  I’m living life in airplane mode. En nu mijn lichaam en geest helemaal gewend is aan het idee van geen social media hebben, dan wordt dat nog meer natuurlijk.

Ik ben wel van plan terug actiever te gaan bloggen, niet dagelijks. Maar net zoals vele dingen heb ik moeten accepteren dat ook bloggen soms eens om een lager standje zal staan gewoon omdat het niet altijd kan. Nooit lang, want ik kan mijn blog niet missen. En zeker niet nu ik zo blij ben met hoe mijn plekje is geworden.

 

Mijn blog verdwijnt van Bloglovin

Hoi allemaal! Ik heb een tijd nagedacht en heb een beslissing genomen. Niet voor mijn blog, die gaat niet stoppen. Ik vind het veel te leuk om door te gaan. Maar wel een andere huishoudelijke mededeling: ik heb besloten mijn blog van Bloglovin af te halen. Ik heb daar ook een goeie reden voor, het voelt niet meer goed. Ik wilde graag eventjes uitleggen wat dat concreet inhoudt om misverstanden te voorkomen. 

laurice-manaligod-rAjUWbFZ8X0-unsplash
Photo by Laurice Manaligod on Unsplash

Al heel lang ben ik bekend met Bloglovin, al sinds mijn vorige blog. Hij stond er ook op en toen ik Hoogsensitieve Held opstartte twijfelde ik er ook niet aan om hem aan Bloglovin te koppelen. Ik heb echter hier en daar een paar dingen gelezen die niet strikken met mijn gevoel, laten we het zo zeggen. Ik ga de artikels niet linken, omdat het mij ook niet perse om die dingen gaat. Het voelt gewoon niet meer fijn en daarom vooral verwijder ik mijn blog. Ik ben me ervan bewust dat de meeste mensen mijn blog daar vinden, maar op den duur gaat dit mijn blogplezier overnemen en dat wil ik niet. Bovendien wil ik actiever reageren bij anderen, dus zo komt er ook wel verkeer. En zo niet, jammer. Ik geef natuurlijk wel om mijn lezers en ik vind reacties en waarderingen echt heel leuk. Maar ik merk al een tijdje dat ik niet blog met de intentie om groots en viraal te gaan. Ik blog omdat ik graag schrijf en het een goeie uitlaatklep is. Ik zal het zo zeggen; ik heb geen ambities met mijn blog. Of dat door de jaren heen verandert, dat zien we dan wel weer.

Een tweede reden waarom ik deze beslissing nam is omdat ik vaker de melding krijg dat ik er een volger bij heb. Superleuk natuurlijk. Maar als ik dan vervolgens klik op het profiel van die volger, komt er echt een emailadres en een beschrijving op die seksgerelateerd is. Ik heb het toen vergeleken met andere mensen die ik volg, en het is bij iedereen zo. Maar toch voelt het niet veilig om zo verder te bloggen. Ik wil niet dat er iets met mijn foto’s gebeurt of wat dan ook. Vandaar ook mijn keuze. Ik blog heel persoonlijk en misschien lijkt het dan alsof ik me geen zorgen maak over wat ik online gooi. Maar dit gaat te ver voor mij. De persoonlijke verhalen die ik deel die maken mij tot wie ik ben. Maar dit jaagt me wel echt angst aan. En zoals ik al zei, ik wil niet dat dat mijn blogplezier overneemt. Daarvoor hou ik echt oprecht te veel van bloggen.

Wat about andere blogs?

Hier heb ik heel lang over liggen dubben. Natuurlijk is mijn blog weer moeilijker vindbaar als ik niet meer op Bloglovin ben. Maar zoals ik al zei, ik blog niet om ineens viraal te gaan. Het betekent wel dat ik mijn dagelijkse rondje op Bloglovin zou moeten aanpassen. Daar heb ik ondertussen al iets op gevonden, ik heb een lijst met bladwijzers gemaakt en alle blogs die ik volg heb ik daarin gezet. Dat geeft me meer werk om te kijken wie er iets gepubliceerd heeft. Maar daar zit ik niet zo mee. Het voelt veel beter voor mij zo. Natuurlijk zien jullie mij nog op andere blogs, mijn artikels zullen alleen niet meer automatisch in het feed verschijnen.

Ik ben dus niet van plan in een hoekje weg te kruipen met mijn eigen blog en nooit meer een ander zijn of haar blog te bezoeken. Absoluut niet, want ik lees echt heel graag anderen hun blogs. Het is een van de leukste aspecten aan bloggen, dat je elkaars blog kan lezen. Elkaar kan inspireren. Misschien vind ik dat wel het allermooiste aan heel het fenomeen bloggen. Want ik ben al heel vaak geraakt door andere mensen hun schrijfsels en ze hebben mijn leven beter gemaakt. Maar alsnog verdient iedere blogger respect voor wat hij of zij schrijft. En daar help ik graag aan mee.

Ik ga nog een weekje wachten om mijn blog effectief weg te halen, zodat het nieuws wel verspreid is. En ook omdat ik heb gelezen dat je blog niet in een handomdraai weg is en het veel werk kost. Dus sowieso denk ik wel dat de meeste mensen het wel zullen gelezen hebben tegen die tijd. Dit is mijn keuze, ik hoop dat jullie die respecteren. En dat ik jullie mag blijven terugzien op mijn blog.

Knuffel!
Nikita 

Schrijven gaat lastig de laatste tijd

Hoi allemaal! Ik geef toe dat ik niet de meest actieve persoon was hier op mijn blog. Normaal verblijd ik jullie altijd met iets van twee of drie berichtjes. Ik weet ondertussen waar het aan ligt. Ik dacht dat het die zalige vrijheid was van met minder technologie te leven was. Dat ook, maar ik merkte een knelpuntje op. Iets wat me belemmert. Het lukt me gewoon niet om te schrijven. Waar dat aan te wijten is, geen enkel idee. Dus ik kan alleen maar wachten tot mijn vingers weer zin hebben om de blogwereld te betreden. Er zit niks anders op. 

nick-morrison-FHnnjk1Yj7Y-unsplash
Photo by Nick Morrison on Unsplash

Vaak doorloop ik Bloglovin’ en dan lees ik anderen hun blogs. En dat maakt me enthousiast. De dingen die anderen schrijven sporen mij ook aan om terug aan de slag te gaan en geven die welbekende blogkriebels terug. Fantastisch. Na een rondje lezen en reageren (of laten we het de laatste tijd er maar op houden dat het bij lezen blijft) bruis ik van de nieuwe energie om mijn blog weer leven in te blazen. En dan surf ik in volle enthousiasme naar mijn blog, klik ik op de knop om te beginnen schrijven. En dan zie ik dat lege werkblad, zonder titel of tekst. En POEF, het is weg.

Al die ideetjes die ik leek te hebben of het enthousiasme dat aanwezig was lijkt weg te zijn. En het gebeurt echt wekelijks. Dan staar ik vijf minuten naar mijn scherm en probeer ik er toch iets fatsoenlijks op te krijgen. Maar tien minuten later klik ik toch ontmoedigd op het kruisje en ga ik iets anders doen.

Jullie reacties op mijn vorig artikel waren echt heel lief en ik apprecieer ze ook zeker. Enorm. Ik heb misschien geen duizend volgers, maar ik heb wel de beste. De liefste. En toch wil ik terug graag in blogland. Ik mis het. Mijn blog is niet altijd de actiefste geweest en af en toe gooi ik het roer enorm om. En af en toe smijt ik er een blogpauze in. Maar mijn leven maakt dat soms echt noodzakelijk. Maar tussen al die hectische tijden en alles, besef ik wel dat ik graag blog. Schrijven en bezig zijn met taal en tekst is iets waar ik al van kinds af aan graag mee bezig ben geweest. Dat is er niet uitgegroeid en ik denk ook niet dat dat nog zal gebeuren. Ik heb in mijn leven al zeker drie of vier blogs gehad (deze meegeteld) en die andere zijn ondertussen niet meer actief en ook niet meer te vinden. Maar ik ben wel het allerblijst met deze. En dat wil ik graag zo houden.

Dus ik doe mijn best om af en toe een stukje tevoorschijn te toveren, zodat mijn blog overeind blijft. Want dat vind ik nu eenmaal belangrijk.

Ik zie jullie hopelijk snel weer!

 

Privacy op Hoogsensitieve Held

Hoi allemaal! Wie mijn blog al heel lang volgt weet dat ik vrij persoonlijk schrijf. Ik denk maar aan zaken zoals het feit dat ik bijna een burn-out heb gehad, dat ik mijn opa verloor. Ik schrijf best persoonlijk en als kers op de taart staat er elke maandag een weekoverzichtje klaar. Dan krijgen mensen wel een hele grote inkijk in mijn leven. Ik vind dat niet zo erg, want voor een artikel op mijn blog komt dan lees ik het na. En ik bepaal welk deel van mijn leven al dan niet op mijn kleine stukje internet verschijnt. Maar ik denk wel na over mijn privacy, ook al lijkt dat soms van niet. Daar wilde ik graag iets over schrijven vandaag.

luke-chesser-a2NRu2Wxa2o-unsplash.jpg
Photo by Luke Chesser on Unsplash

Hoogsensitieve Held is een persoonlijke blog. Ik schrijf er over mijn eigen ervaringen, dingen die ik meemaak en die ik ervaar. Niet om te horen dat ik zielig ben en omdat je spontaan medelijden zou krijgen met me. Nee. Natuurlijk vind ik al die meelevende reacties heel erg lief en op een bad day maken ze serieus mijn dag beter. Die kleine lichtpuntjes. Soms heb ik echt een dag die niet soepel verloopt of waar ik me helemaal niet goed in mijn vel voel. En als ik dan een lieve reactie heb gekregen, echt die glimlach en de warmte die ik dan voel is met geen letter op mijn blog te beschrijven. Ik waardeer elke lieve en meelevende reactie van jullie allemaal. Ik ben gewoon soms wat laat met antwoorden, maar ik wil daar in 2020 een gewoonte van maken. Van eerder reageren bedoel ik dan he. Daarnaast wil ik mensen inspireren. Want er zijn nog mensen die doormaken wat ik doormaak, misschien niet op dezelfde manier. Maar ik wil mensen inspireren, ze helpen. Mensen dat lichtpuntje bezorgen in die donkere periode. Mensen hun zelfvertrouwen in de juiste richting duwen. Ik weet zelf hoe krachtig bloggen kan zijn en hoe ver de boodschap kan reiken, ik heb het zelf al meegemaakt. Ik beschouwde mijn blog nooit als heel goed en op zich ken ik nog steeds zoveel blogs die ik beter vind. Maar ik ben wel gelukkig met mijn digitale kindje.

Toch denk ik wel regelmatig na over mijn privacy. Ik ben bewust bezig met wat ik schrijf en waar ik me niet goed bij voel, zal ik ook niet online zetten. Voor mijn eigen goed, maar ook voor anderen. Ik werk fulltime en dat weten jullie door mijn weekoverzichtjes. Er zijn dingen die ook nooit aan bod gaan komen op mijn blog, juist doordat ik ook waarde hecht aan privacy van mezelf en van anderen. Dingen zoals werk zal ik nooit echt expliciet bespreken op mijn blog. Jullie weten dat ik in Brugge werk en dat ik supermarkmedewerker ben. Maar Brugge is groot en Brugge heeft veel supermarkten. Zo is er iets duidelijk, maar nog steeds niet alles. Dat is voor mijn eigen privacy en veiligheid. Als de verkeerde persoon die informatie te weten komt ben ik in gevaar. En over mijn collega’s of klanten of baas zal ik ook nooit iets schrijven. Ik respecteer graag anderen hun privacy. Hier en daar gebeurt het wel eens dat ik iets vertel, maar nooit echt wereldschokkende dingen. Want ik denk altijd maar zo; ik ben blogger en ik vind het oke dat ik over mezelf schrijf. Maar daarvoor hoeven anderen dat niet oke te vinden en er in mee te gaan. Dus nee, ik zal nooit echt over werk schrijven. Ik blog heel persoonlijk en ik ga soms heel diep op dingen in. Maar dat doe ik wel met mijn verstand. Gelukkig maar. Ik zou mijn blog ook niet meer kunnen missen, hij is een toevoeging aan mijn leven en zeker sinds ik meer tevreden ben over wat ik publiceer heb ik er nog zoveel meer plezier in gekregen. Maar dit wilde ik gewoon eventjes kwijt. Ook gewoon voor als er een keer iemand op mijn blog stuit en zich zorgen zou maken (ik denk voornamelijk aan de mensen op mijn werk, aan klanten, collega’s…) Ik zal die privacy nooit beschamen.

Hoe blog jij bewust? 

Hier komt 2020! Mijn wensen voor jou!

Hoi allemaal! Het vuurwerk werd afgelopen nacht bijna overal gelanceerd, kalenders werden gewisseld en op de sociale media ontploft het van de wensen. Zou het nieuwe jaar aangebroken zijn? Met een frisse blognaam en die magie van het nieuwe jaar wil ik graag mijn beste wensen geven aan jullie allemaal voor 2020. Dat het een topjaar mag worden!

Processed with VSCO with hb1 preset

2020 is aangebroken. Vorig jaar waren we nog verbaasd dat 2019 er was. Een nieuw jaar vol nieuwe kansen, een nieuwe start. Tijd voor die goeie voornemens en de kracht om er iets moois van te maken. Die kracht en magie wil ik je dit jaar weer toewensen. Het nieuwe jaar geeft altijd een soort magisch gevoel vind ik. Het is ook de reden dat ik zo uitkijk naar de jaarwisseling. Tijd voor frisse nieuwe voornemens.

Ik hoop dat 2020 jouw jaar mag worden. Dat klinkt misschien heel cliché, maar toch hoop ik het. Ik ken vele mensen voor wie 2019 geen gemakkelijk jaar was, ook denkend aan mijn eigen afgelopen jaar. Het wordt er ook niet gemakkelijker op. Zoals ik al zei geeft het nieuwe jaar altijd een soort nieuwe start, het is een nieuw canvas waar je weer met alle plezier op kan kliederen. Maak er een mooi kunstwerk van. En geniet. Vooral dat. Geniet van het jaar, van de mooie momenten tussen de mensen om wie je geeft. Je vrienden, familie, dierbaren. Ik hoop dat je de kracht om er een mooi jaar van te maken het hele jaar vasthoudt. De kracht om de wereld beter te maken, jezelf te verbeteren en aan je dromen te werken. Ik weet zeker dat als die kracht en je goeie wil voor je voornemens verder gaan dan januari, het een stuk beter jaar zal worden. Natuurlijk heb je niet alles in de hand. Helaas gebeuren er rottige dingen en daar zullen er in het komende jaar voor iedereen ook wel een paar dingen tussen zitten. Helaas is dat het leven. En in het leven is wat dat betreft alleman gelijk voor de wet. Maar gelukkig ben je niet alleen.

Ik hoop dat je een fijne jaarwisseling hebt gehad, er geen ongelukken met vuurwerk of wat dan ook gebeurd zijn.

Ik wens jullie vooral een mooi jaar toe. Dat je dromen en wensen mogen uitkomen. En als 2019 niet jouw jaar was? Dan hoop ik uit de grond van mijn hart dat 2020 beter wordt. Want echt, we verdienen het allemaal om gelukkig te zijn. Op welk gebied dan ook. Gelukkig nieuwjaar! ♥

Kijk jij ergens naar uit in het nieuwe jaar?